Ταλαιμένης
Ταλαι·μένης, ους, épq. εος (ὁ) [ᾰ] Talæménès, chef des Méoniens, Il. 2, 865.
Étym. τλῆναι, μένος.
Ταλαιμένης
- By the Gygaean Lake father of Mesthles and Antiphus-2 Il. 2.865.
Ταλαιμένης : a leader of the Maeonians, Il. 2.865†.