τιμητικός
τιμητικός, forming an estimate
Could not find τιμητικὸν in Logeion dictionaries.
τιμητικὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of τιμητικός
τιμ-ητικός, ή, όν,
- estimating:
- I for determining the amount of punishment, πινάκιον τ. Ar. V. 167.
- 2 ἀνὴρ τ., = Lat. vir censorius, one who has been censor (τιμητής), Plu. TG 4; τ. οἶκοι, τ. ὑπομνήματα, D.H. 1.74; ἡ τ. ἀρχή, = τιμητεία, Plu. Aem. 38; ἄρχοντα τὸν διὰ πέντε ἐτῶν τιμητικὸν (sc. ἀγῶνα) Ἀφροδίτης IG 14.745 (Naples).
- II doing honour to, τινων Plu. Cons.Apoll. 2.120a; πρὸς Ῥωμαίους τὸ -κὸν τηρῶν J. AJ 19.8.1: cf. τιμικόν. Adv. -κῶς, χρῆσθαί τινι Ph. 1.613, cf. 273 (but, in the manner befitting an assessor, OGI 565.20 (Oenoanda)).
τιμητικός, ή, όν [τῑμ]
I relatif à une estimation, d’où :
1 relatif à la fixation d’une peine : πινάκιον τιμητικόν, Ar. Vesp. 167, tablette de juge ||
2 à Rome, qui concerne le censeur ou la censure, Plut. Æmil. 38, etc. ; ὁ τιμητικός, Plut. T. Gracch. 4, personnage ayant exercé la censure ||
II disposé à honorer, respectueux de, gén. Plut. M. 120a.
Étym. τιμάω.
1. de strafmaat bepalend:
2. in Rome van een censor:
τιμητικός, [τῑ], schätzend, ehrend ; – abschätzend ; πινάκιον, Ar. Vesp. 167, das Stimmtäfelchen der Richter, ὅπου τὴν μακρὰν χαράσσοντες κατεδίκαζον ἢ τὴν μικρὰν καὶ ἀπέλυον, Schol.; – ὁ τιμητικός, vir censorius, der Censor gewesen ist ; ἡ τιμητικὴ ἀρχή, = τιμητεία, Plut. Aem. 38.
τιμητικός
τῑμητικός, ή, όν
- forming an estimate,
- 1for determining the amount of punishment, πινάκιον τ. Ar.
- 2for determining the amount of property, ἡ τιμητικὴ ἀρχή τιμητεία, Plut.: τιμητικός, οῦ, Lat. vir censorius, one who has been censor (τιμητής) , Plut.