τιμή

τῑμ-ή, ἡ, (τίω, v. ad fin.).

• • I worship, esteem, honour, and in pl. honours, such as are accorded to gods or to superiors, or bestowed (whether by gods or men) as a reward for services, τιμῆς ἔμμοροί εἰσι Od. 8.480; ὄφρʼ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τίσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ Il. 1.510; ἐκ δὲ Διὸς τιμὴ καὶ κῦδος ὀπηδεῖ 17.251; ἐν δὲ ἰῇ τ. ἠμὲν κακὸς ἠδὲ καὶ ἐσθλός 9.319, cf. 4.410; ἐν τ. σέβειν A. Pers. 166 (troch.); ἐν τ. ἄγεσθαί τινας Hdt. 1.134; ἐν τ. τίθεσθαι or ἄγειν τινά, Id. 3.3, Pl. R. 538e; ἐν τιμαῖς ἔχειν Philem. 199; τιμαῖς αὐξήσας τινάς X. Cyr. 8.8.24; τιμὴν νεῖμαι, ἀπονέμειν τινί, S. Ph. 1062, Pl. Lg. 837c; τοῖς φίλοις τιμὰς νέμειν pay due regard, S. Aj. 1351; τιμὰς ὤπασας, πορών, A. Pr. 30, 946; διδόναι E. Hipp. 1424, etc.; ἀποδοῦναι Pl. R. 415c; τὸ πρᾶγμʼ ἐμοὶ τιμὴν φέρει E. Hipp. 329; τινὶ τιμὰς προσάπτειν S. El. 356; ἀφύων τιμὴν περιάψας Ar. Ach. 640 (anap.); τ. εὑρίσκεσθαι, δέκεσθαι, Pi. P. 1.48, 8.5; τιμὴν παρʼ ἀνθρώποις φέρεσθαι Ar. Av. 1278; τιμὰς ἔχειν Hdt. 2.46, etc.; πρός τινος Id. 1.120; ἐν μεγάλῃτιμῇ εἶναι X. An. 2.5.38; τιμῆς λαχεῖν, τυχεῖν, S. Ant. 699, El. 364 (v.l.); οἱ γεραίτεροι ταῖς τῶν νέων τιμαῖς ἀγάλλονται paid to them by the young, X. Mem. 2.1.33: c. gen., χωρὶς ἡ τ. θεῶν the honour due to them, A. Ag. 637, cf. Ch. 200; τιμὰς τὰς θεῶν πατεῖν S. Ant. 745; τιμαὶ δαιμόνων E. Hipp. 107: τιμῇ with honour, honourably, S. OC 381 codd.; τιμῆς ἕνεκα as a mark of honour, X. An. 7.3.28; τιμῇ προέξουσʼ S. Ant. 208.
  • • 2 honour, dignity, lordship, as the attribute of gods or kings, Il. 1.278, 9.498, etc.; θεῶν ἒξ ἔμμορε τιμῆς Od. 5.335; τ. βασιληΐς Il. 6.193, cf. Hes. Th. 393, Pi. P. 4.108, A. Eu. 228 (pl.); περσονόμος τ. μεγάλη Id. Pers. 919 (anap.); δίθρονος . . καὶ δίσκηπτρος τ. Id. Ag. 44 (anap.): generally, like γέρας, prerogative or special attribute of a king, and in pl. his prerogatives, Od. 1.117, Hes. Th. 203, Thgn. 374, S. OT 909 (lyr.), etc.; βασιλικαὶ τ. imperial prerogatives, Hdn. 7.10.5; σκῆπτρον τιμάς τʼ ἀποσυλᾶται A. Pr. 172 (anap.).
    • 3 a dignity, office, magistracy, and in pl., civic honours (τιμὰς λέγομεν εἶναι τὰς ἀρχάς Arist. Pol. 1281a31), Hdt. 1.59, etc.; ἔν τε ταῖς ἀρχαῖς καὶ ταῖς ἄλλαις τ. Pl. Ap. 35b, cf. Ti. 20a, etc.; μὴ φεύγειν τοὺς πόνους, ἢ μηδὲ τὰς τ. διώκειν Th. 2.63; τιμὴν ἔχειν X. Cyr. 1.3.8, etc.; τὴν τιμὴν εἴληχε Pl. Phlb. 61c; οἱ ἐν τιμαῖς men in office, E. IA 19 (anap.), cf. Isoc. 9.81; ἐκβαλῶ σε ἐκ τῆς τιμῆς X. Cyr. 1.3.9; τιμὰς ἴσχειν hold the office of τιμοῦχος (q.v.), Jahresh. 12.136 (Erythrae, v/iv B.C.): generally, office, task, ἄχαρις τιμή Hdt. 7.36:—also,
    • • b a person in authority, an authority, κλῦτε δὲ Γᾶ (Ahrens for τὰ) χθονίων τε τιμαί A. Ch. 399 (lyr.); καὶ τὰ καρτερώτατα τιμαῖς ὑπείκει yield to authorities, S. Aj. 670.
    • 4 present of honour, compliment, offering, e.g. to the gods, Hes. Op. 142, A. Pers. 622; reward, present, ἢ ἀργύριον ἢ τιμή Pl. R. 347a; τιμαὶ καὶ δωρεαί ib. 361c; ὅσοι . . ἄλλην τινὰ δωρεὰν ἢ τ. ἔχουσιν παρὰ τῶν Λεβεδίων SIG 344.22 (Teos, iv B.C.); τῶν εὐεργεσιῶν τιμὰς φέρονται Pl. Phd. 113e.
    • 5 ἡ Δάου τ. ‘the worthy D.ʼ, Herod. 5.68.
  • II of things, worth, value, price, h.Cer. 132, IG 1(2).349.10, 15, al.; ἐξευρίσκοντες τιμῆς τὰ κάλλιστα at a price, Hdt. 7.119; τῆς αὐτῆς τ. πωλεῖν Lys. 22.12; πρίασθαι D. 21.149; δεκαπλάσιον τῆς τ. ἀποτίνειν Pl. Lg. 914c; ἀποδιδόναι τινὶ τὴν τ. ib.a; δύο εἰπεῖν τ. to name two prices, ib. 917b; ἀξιοῦν τι τ. τινός ib.d; περὶ τῆς τ. διαφέρεσθαι Lys. 22.15; ἐμοὶ δὲ τιμὰ τᾶσδε πᾷ γενήσεται; Ar. Ach. 895; ἑστηκυῖαι τ. fixed prices, PTeb. 703.176 (iii B.C.); ὑπὲρ τιμῆς πυροῦ payment of money representing the value of wheat, Ostr. 663 (ii A.D.), al.
  • • 2 valuation, estimate, for purposes of assessment, τοῦ κλήρου Pl. Lg. 744e: generally, ὁ πλοῦτος οἷον τιμή τις τῆς ἀξίας τῶν ἄλλων Arist. Rh. 1391a1.
  • III compensation, satisfaction, penalty, τιμὴν ἀρνύμενοι Μενελάῳ . . πρὸς Τρώων Il. 1.159, cf. 5.552; ἀποτινέμεν, τίνειν τιμήν τινι, pay or make it, 3.286, 288; τιμὴν ἄγειν Od. 22.57; Πάτροκλον, ὃς κεῖται ἐμῆς ἕνεκʼ ἐνθάδε τιμῆς Il. 17.92, cf. Od. 14.70, 117; οὐ σὴ . . ἡ τ. the penalty is not yours, Pl. Grg. 497b. (The spelling [τῑ- not τει- IG 1(2).347.33, etc.] and the majority of the senses show that τιμή is cogn. with τίω ‘value, honourʼ; sense III perh. arose from a later association with τίνω.)

τιμή, [ῑ], ἡ,
1) die Schätzung, Wertschätzung, Achtung, Ehrenbezeigung, Ehre, die Einer bei Andern genießt ; Hom. u. Folgde überall ; ἐκ δὲ Διὸς τιμὴ καὶ κῦδος ὀπηδεῖ, Il. 17.251 ; πᾶσι γὰρ ἀνθρώποισιν ἐπιχθονίοισιν ἀοιδοὶ τιμῆς ἔμμοροί εἰσι καὶ αἰδοῦς, Od. 8.480 ; ἐν δὲ ἰῇ τιμῇ ἠμὲν κακὸς ἠδὲ καὶ ἐσθλός, sie stehen in gleicher Ehre, Il. 9.319 ; τιμὴ θεῶν, die Würde der Götter, Od. 5.335 ; αἱ τιμαὶ αὐτοῖς καὶ τὸ ἱερὰ τὰ παρὰ τῶν ἀνθρώπων ἠφανίζετο, Plat. Symp. 190c ; τιμὴ βασιληΐς, Il. 6.193, Königswürde ; auch ohne Zusatz, die Herrschaft, Od. 1.117, 11.338, 503 ; vgl. Böckh v.l. Pind. P. 4.106 ; σκῆπτρον τιμάς τʼ ἀποσυλᾶται, Aesch. Prom. 171 ; übh. Vorrang, Vorrecht, das Einer seines Standes wegen genießt, wie γέρας, das Ehrenamt das einer jeden Gottheit zugeteilt ist und das sie als eigentümliches Vorrecht genießt, Hes. Th. 203 ; H.h. Cer. 328 ; εἴθʼ ὅστις θεῶν ταύτην τὴν τιμὴν εἴληφε τῆς ξυγκράσεως, Plat. Phil. 61c ; vgl. Valcken Hipp. 107 u. Hemsth. Luc. D.D. 26.1 ; ἔν τε ταῖς ἀρχαῖς καὶ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς, Plat. Apol. 35b ; παῖδας καταλιπόντες ἐν ταῖς μεγίσταις τιμαῖς, Legg. X.900a, vgl. Rep. VIII.549c, Tim. 20a. – Uebh. Amt, Geschäft, Seidler Eur. El. 988 ; ἐκβάλλειν τινὰ τῆς τιμῆς, Xen. Cyr. 1.3.9 ; τὰς ἐούσας τιμάς, die bestehenden Aemter, Beamten, Her. 1.59. – Ehrengeschenk, z.B. der Götter, Hes. O. 141 ; Ehrengabe, Belohnung, οὐχ ἥδε χρυσῆς ἀξία τιμῆς λαχεῖν, Soph. Ant. 695 ; Wolf Dem. Lept. 233. – Uebh. Ehre, ἔχει τιμὰν σταδίου, Pind. Ol. 13.37 ; εὑρίσκοιτο τιμάν, P. 1.48 ; Πυθιόνικον τιμὰν δέκευ, 8.5, βροτοῖσι τιμὰς ὤπασας πέρα δίκης, Aesch. Prom. 30, u. öfter ; κοὔ ποτʼ ἐξ ἐμοῦ τιμὴν προέξουσʼ οἱ κακοὶ τῶν ἐνδίκων, Soph. Ant. 708 ; Eur. u. Ar.; u. in Prosa : δώροις καὶ τιμαῖς ταῖς πρεπούσαις τιμηθείς, Plat. Legg. XII.953d ; τῶν εὐεργεσιῶν τιμὰς φέρονται κατὰ τὴν ἀξίαν ἕκαστος, Phaed. 113d, τιμὴν νομίζειν τι, Etwas für eine Ehre halten, Xen. Cyr. 1.6.11.
2) Schätzung einer Sache, Abschätzung, Bestimmung ihres Wertes oder Preises, der Preis selbst, bes. hoher Preis, Her. 7.119 ; τῆς αὐτῆς τιμῆς πωλεῖν, für denselben Preis verkaufen, Lys. 22.12 ; τῶν ἠγορασμένων, Isae. 8.23 ; τὰς τιμὰς τῶν ἀνδραπόδων ὠνουμένων εἶχε, Dem. 27.13 ; δεκαπλάσιον τῆς τιμῆς ἀποτινέτω, Plat. Legg. XI.914b ; ὁπόσης ἂν τιμῆς ἀξιώσῃ τὸ πωλούμενον 917d ; ἔχων τὴν τιμὴν τῆς λείας, Xen. An. 7.5.2, πρίασθαι τῆς αὐτῆς τιμῆς, Dem. 21.149 u. öfter, Preis. – Bes. auch der Wert von etwas Geraubtem oder Zerstörtem und der danach bestimmte Schadenersatz, Entschädigung, Buße, von Geldstrafen, ἄρνυσθαί τινι τιμήν, Einem Genugtuung verschaffen, Il. 1.159, 5.552, τίνειν od. ἀποτίνειν τιμήν τινι, Einem Genugtuung leisten, ihm die Buße, den Schadenersatz entrichten, Il. 3.286, 288, 459 ; eben so ἄγειν τιμήν, Od. 22.57 ; vgl. noch Plat. Gorg. 497b. Daher auch das Strafen, Rachenehmen, ἔβη Ἀγαμέμνονος εἵνεκα τιμῆς Ἴλιον εἰς εὔπωλον, Od. 14.70, 117. – Die Schätzung, der Census, ἔστω πενίας μὲν ὅρος ἡ τοῦ κλήρου τιμή, Plat. Legg. V.744d.

τιμή

-ῆς, ἡ

[τίω.]

• • 1

    Recompense, compensation, indemnity; a recompense, compensation, indemnity : τιμὴν ἀρνύμενοι Il. 1.159, τιμὴν ἀποτινέμεν Il. 3.286, ὃς κεῖται ἐμῆς ἕνεκα τιμῆς (has lost in life in striving to win me ...) Il. 17.92 : Ἀγαμέμνονος εἵνεκα τιμῆς (to win ... for ...) Od. 14.70, (in striving to win ... for ...) Od. 14.117. Cf. Il. 3.288, 459, Il. 5.552 : Od. 22.57.

  • 2

    The value or estimation in which a person is held, position in a scale of honour, estimation, regard : μή μοι πατέρας ὁμοίῃ ἔνθεο τιμῇ Il. 4.410. Cf. Il. 9.319, Il. 23.649 (see λανθάνω 1), Il. 24.57, 66.

  • 3

    Due estimation or regard, respect, honour : πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν Il. 9.514.

  • 4

    Dignity, honour, worship : θεοί, τῶν περ καὶ μείζων τιμή Il. 9.498. Cf. Il. 1.278, Il. 17.251 : Od. 5.335, Od. 8.480, Od. 11.302, 304.

  • 5

    The dignity, honour or prerogative attaching to an office or position : τιμῆς βασιληΐδος ἥμισυ Il. 6.193. Cf. Il. 2.197, Il. 9.616, Il. 15.189 (his share of dignity or prerogative), Il. 20.181 : Od. 1.117, Od. 11.495, 503, Od. 24.30.

  • 6

    Honour, distinction, esteem, renown : τιμήν μοι ἐγγυαλίξαι Il. 1.353, ὄφρʼ ἂν Ἀχαιοὶ υἱὸν ἐμὸν τείσωσιν ὀφέλλωσίν τέ ἑ τιμῇ 510 (or perh. this should come under (1), make him rich with recompense). Cf. Il. 9.608, Il. 16.84.

    Honour or distinction conferred by some particular circumstance : ξεῖνος ἐμός ἐστιν, ἕκαστος δʼ ἔμμορε τιμῆς (shares the honour of entertaining him) Od. 11.338.

For Pindar, see also: τιμά

τιμή (τίω): valuation, price, then (1) satisfaction, penalty, punishment; ἄρνυσθαι, ἀποτίνειν, ἄγειν, Il. 1.159, Il. 3.286, Od. 22.57.—(2) honor, dignity, prerogative, of gods and kings, Il. 9.498, Od. 5.535, Il. 2.197, Od. 1.117.

τιμή τῑμή, ἡ, τίω

• • Ithat which is paid in token of worth or value:
  • • 1worship, esteem, honour, and in pl. honours, Hom., etc.; ἐν τ. ἄγεσθαι, τίθεσθαι τινά Hdt.; ἀπονέμειν, ἀποδοῦναι Soph., Plat.:—c. gen., ἡ τ. θεῶν the honour due to them, Aesch.
    • 2honour, dignity, lordship, Hom.:— the prerogative of a king, and in pl. prerogatives, Od., Trag.
    • 3a dignity, office, magistracy, and in pl., like Lat. honores, civil honours, Hdt., Attic; οἱ ἐν τιμαῖς men in office, Eur.; τιμὴ ἄχαρις a thankless office, Hdt.
    • 4an authority, magistracy, τ. δίσκηπτρος, of the Atridae, Aesch., Soph.
    • 5a present of honour, offering, Hes., Aesch.: a reward, present, Lat. honorarium, Soph.
  • IIof things, worth, value, or price, Lat. pretium, ἐξευρίσκειν τιμῆς τι to get a thing at a price (i. e. a high price), Hdt.; ἐμοὶ δὲ τιμὰ τᾶσδε πᾶ γενήσεται; how shall I get payment for this? Ar.
  • IIIan estimate of damages, compensation, ἄρνυσθαί τινι τιμήν to get one compensation, Il.; τίνειν or ἀποτίνειν τιμήν τινι to pay or make it, Il.; οὐ σὴ ἡ τιμή not yours the penalty, Plat.
  • • 2a valuation, estimate, for purposes of assessment, τοῦ κλήρου Plat.