φράσις
φράσις, speech; enunciation
Could not find φράσει in Logeion dictionaries.
φράσει Noun: feminine nominative dual, Noun: feminine vocative dual, Noun: feminine accusative dual, Noun: feminine dative singular of φράσις
φράσει Verb: aorist active subjunctive 3rd singular, Verb: future middle indicative 2nd singular, Verb: future active indicative 3rd singular of φράζω
φράσις [ᾰ], εως, ἡ,
- speech, εἰς τὴν Ἑλλάδαφ. cj. in Ael. VH 9.16.
- II way of speaking, expression, ἀσαφὴς γὰρ ἦν ἐν τῇ φ. τῶν πραγμάτων Ar. Ra. 1122; δεινὸς περὶ τὴν φ. Arist. Fr. 70; τάχος καὶ ὀξύτης τῆς φ. Plu. Cat.Ma. 12; style, φ. ποιητική, τραγική, ἱστορική, Str. 1.2.6; τὸν χαρακτῆρα τῆς φ. Sor. Vit.Hippocr. 13; φ. κυρία, τροπική, D.H. Th. 22; φ. ἀγκυλωτέρα, φ. ἀσυνήθης, ib. 25, 54; φ. ὑψηλή Id. Comp. 18; φ. ἀφελὴς καὶ ἀποίητος Id. Pomp. 2: pl., Phld. Rh. 1.161 S.; expressiveness, τῶν ὀνομάτων interpol. in D.H. Pomp. 3; ἡ γενναία φ. noble diction, Longin. 8.1; opp. εὕρεσις, τάξις, Stoic. 2.96; ἡ τοῦ λόγου νόγσις ἥ τε φ. Longin. 30.1.
- 2 expression, idiom, phrase, Ἀττικὴ ἡ φ. Sch. Ar. Nu. 488.
- 3 text, Asp. in EN 4.12.
φράσις, εως (ἡ) [ᾰ]
1 action d’exprimer par la parole, élocution, langage, Arstt. fr. 59 ; DH. Thuc. 22 et fin ; Pomp. 2, etc. ; Plut. Cato ma. 12 ; Lgn 8, 1 ; d’où caractère expressif d’un mot, DH. Pomp. 3, 19 ||
2 discours, El. V.H. 9, 16.
Étym. φράζω.
φράσις, ἡ,
1) das Reden, Sprechen, die Sprache, Plut.
2) die Redensart, ἀττική Greg.Cor. p. 6.
3) der Ausdruck durch die Sprache, Plut. Cat. mai. 12 u. Dion.Hal. oft.
1) das Reden, Sprechen, die Sprache, Plut.
2) die Redensart, ἀττική Greg.Cor. p. 6.
3) der Ausdruck durch die Sprache, Plut. Cat. mai. 12 u. Dion.Hal. oft.
φράσις
φράσις (ᾰ), εως,
- speech; enunciation, Plut.