φράσις
φράσις, speech; enunciation
Could not find φράσεως in Logeion dictionaries.
φράσεως Noun: feminine genitive singular of φράσις
φράσις [ᾰ], εως, ἡ,
- speech, εἰς τὴν Ἑλλάδαφ. cj. in Ael. VH 9.16.
- II way of speaking, expression, ἀσαφὴς γὰρ ἦν ἐν τῇ φ. τῶν πραγμάτων Ar. Ra. 1122; δεινὸς περὶ τὴν φ. Arist. Fr. 70; τάχος καὶ ὀξύτης τῆς φ. Plu. Cat.Ma. 12; style, φ. ποιητική, τραγική, ἱστορική, Str. 1.2.6; τὸν χαρακτῆρα τῆς φ. Sor. Vit.Hippocr. 13; φ. κυρία, τροπική, D.H. Th. 22; φ. ἀγκυλωτέρα, φ. ἀσυνήθης, ib. 25, 54; φ. ὑψηλή Id. Comp. 18; φ. ἀφελὴς καὶ ἀποίητος Id. Pomp. 2: pl., Phld. Rh. 1.161 S.; expressiveness, τῶν ὀνομάτων interpol. in D.H. Pomp. 3; ἡ γενναία φ. noble diction, Longin. 8.1; opp. εὕρεσις, τάξις, Stoic. 2.96; ἡ τοῦ λόγου νόγσις ἥ τε φ. Longin. 30.1.
- 2 expression, idiom, phrase, Ἀττικὴ ἡ φ. Sch. Ar. Nu. 488.
- 3 text, Asp. in EN 4.12.
φράσις, εως (ἡ) [ᾰ]
1 action d’exprimer par la parole, élocution, langage, Arstt. fr. 59 ; DH. Thuc. 22 et fin ; Pomp. 2, etc. ; Plut. Cato ma. 12 ; Lgn 8, 1 ; d’où caractère expressif d’un mot, DH. Pomp. 3, 19 ||
2 discours, El. V.H. 9, 16.
Étym. φράζω.
φράσις, ἡ,
1) das Reden, Sprechen, die Sprache, Plut.
2) die Redensart, ἀττική Greg.Cor. p. 6.
3) der Ausdruck durch die Sprache, Plut. Cat. mai. 12 u. Dion.Hal. oft.
1) das Reden, Sprechen, die Sprache, Plut.
2) die Redensart, ἀττική Greg.Cor. p. 6.
3) der Ausdruck durch die Sprache, Plut. Cat. mai. 12 u. Dion.Hal. oft.
φράσις
φράσις (ᾰ), εως,
- speech; enunciation, Plut.