χυδαῖος
χυδαῖος, poured out in streams, abundant
χῠδαῖος, ον, (χέω)
- poured out in streams, abundant, LXX Ex. 1.7; στέφανοι, i.e. χύδην πεπλεγμένοι, Ath. 15.686a. Adv. -ως pell-mell, Herm. ap. Stob. 1.49.68.
- II common, ordinary, φοίνικες Dsc. 5.31, cf. Plin. HN 13.46; λίθος Plu. Profect. 2.85f; ἔλαιον Hippiatr. 69.
- b of persons, χ. πλῆθος Str. 1.2.8; ὁ χ. Porph. Abst. 4.18; οἱ χ. Str. 3.1.5, Ph.Bybl. 5, Porph. Chr. 63; opp. οἱ σοφοί, Phld. Po. 5.23, cf. Rh. 2.157S., al.: Comp. οἱ χυδαιότεροι (misspelt χυδεώτεροι) Sch. E. Hipp. 948.
- 2 metaph., common, vulgar, coarse, λαλιά Plb. 14.7.8; χυδαῖα καὶ φαῦλα Phld. Mus. p.95 K.
χυδαῖος, ος, ον [ῠ]
1 répandu en foule, abondant, nombreux, Spt. Ex. 1, 7 ||
2 p. suite, fig. commun, ordinaire, Plut. M. 85f ; Diosc. 5, 40 ; en mauv. part, commun, vulgaire, grossier, Pol. 14, 7, 8 ; Ath. 686d.
Étym. χύδην.
χυδαῖος, ον, in Menge, Masse ausgegossen, ausgeschüttet, übertr., gemein, gering, schlecht ; λαλιά Pol. 14.7.8 ; στέφανοι Ath. XV.686a ; – τὸ χυδαῖον τοῦ λόγου, = χυδαιότης, Phot. bibl. cod. 88.