ἀίω
I sentir c. gen.
ἵπποι πληγῆς ἀίοντες
II en rel. con sonidos
1 oír, escuchar c. ac.
κτύπον
ὄπα
λιγύραν [ἀοί]δαν
(θρῆνον) ... τὸν ... ἄϊε
ψόφον ἀϊὼν Κασταλίας
γόον
τὰ]ς ἔμας αὔ[δας ἀίοισα
ἔργων ἀκόντων ἀίοντες αὐδάν
φάμαν
φάτιν
ἀχάν
οἴκτους
ὁ πάντ' ἀίων Διὸς Ὅρκος
τάδε Πενθέως ἀίεις; ἀίεις οὐχ ὁσίαν ὕβριν ἐς τὸν Βρόμιον;
βάξιν ἀγειρομένων ἡρώων
• c. gen. de cosa
βοῆς
ἀγγελίης
ἀράων
τῶν ἡμετέρων ἀίῃς μύθων
τῶν (ἔπη) ἐκεῖνος ἀίων
ἠχοῦς
τὴν ἔγνων φθεγξαμένης ἀίων
que he reconocido al oír su voz
2 abs. oír, llegarle al oído
ἄϊε Ζεύς (el tumulto de los dioses peleándose)
εἰ μὴ ... ἄϊε ἐξ ἄντρου Ἑκάτη
κλῦθι ἰδὼν ἀίων τε
ἄϊε μᾶτερ Νύξ
νεογνὸς ἂν ἀϊὼν μάθοι
ἄϊες ὢ, ἔκλυες ὤ
καὶ μὰν ἀίω
ἀίοι δ' εὐμενέως ὁ θεός
3 c. or. de rel. y complet. comprender, entender
οὐκ ἀίεις ἅ τέ φησι θεά ...;
¿no entiendes lo que te dice la diosa?
• percibir, darse cuenta, saber
ὅ με ... βάλεν Αἴας χερμαδίῳ
ποῖον κλέος ἔλλαβε
• c. ὡς, ὅτι:
οὐκ ἀίεις ὡς Τρῶες ... ἥαται ἄγχι νεῶν;
οὐκ ἀίεις ὅτι δή μοι ἐπιλλίζουσιν ἅπαντες ...;
4 c. gen. de pers. oír, escuchar, prestar atención
Τρώων ἰόντων
• incluso a veces con el sentido de obedecer
τοῦδ' ἄνακτος ἀίον
ἀίετέ μου
σοῦ πατρός
Χαλκιόπης ἀίουσα
III ver
προβίβαζε, κούρα, πόρσω· σὺ γὰρ ἀΐεις
•ἀίω y αἰσθάνομαι de *H2eHu̯(i)s-/*H2eHHu̯(i)s-, cf. lat. audio < *auisd-, het. auš- ‘ver’, ai. āvis ‘ante la vista’, etc.
exhalar
φίλον ἦτορ
- 1hear perceive
- a c. acc., vel abs. — ὅσσα δὲ μὴ πεφίληκε Ζεύς, ἀτύζονται βοὰν Πιερίδων ἀίοντα P. 1.14 τόσσαις ιεν ναοῦ βασιλεὺς Λοξίας P. 3.27 (θρῆνον) τὸν ιε λειβόμενον δυσπενθέι σὺν καμάτῳ P. 12.10 οὐδʼ ἔστιν πόλις, ἅτις οὐ Πηλέος ἀίει κλέος (Hermann e Σ: ἀύει codd.) I. 6.25 ψόφον ἀιὼν ὀρφανὸν ἀνδρῶν χορεύσιος ἦλθον (Wil.: ἀίων G-H.) Πα. 6. 8. ἀιὼν γὰρ[ (Snell: αϊων Π.) Πα. 22b. 7.
- b c. gen. μελπομενᾶν ἐν ὄρει Μοισᾶν καὶ ἐν ἐπταπύλοις ιον Θήβαις P. 3.91