ἀκουάζομαι
ἀκουάζομαι, to listen
Could not find ἀκουάζεσθον in Logeion dictionaries.
ἀκουάζεσθον imperfect middle indicative 2nd dual, present middle imperative 2nd dual, present middle indicative 3rd dual, present middle indicative 2nd dual of ἀκουάζομαι
ἀκουάζομαι,
- hear, listen to, c. gen., ἀοιδοῦ Od. 9.7, cf. 13.9; δαιτὸς ἀκουάζεσθον ye are bidden to the feast, like καλεῖσθαι, Il. 4.343: Medic., of auscultation, ἀ. πρὸς τὰ πλευρά Hp. Morb. 2.61:—Act., h.Merc. 423.
ἀκουάζομαι, hören, Hom. dreimal, in derselben Stelle des Verses, Versende ἀκουάζωνται ἀοιδοῦ Od. 9.7 u. ἀκουάζεσθε δʼ ἀοιδοῦ 13.9 ; – πρώτω γὰρ καὶ δαιτὸς ἀκουάζεσθον ἐμεῖο Il. 4.343 ; Scholl. Aristonic. ὅτι ἀκουάζεσθον εἶπε τροπικῶς ἀντὶ τοῦ ἐπαισθάνεσθαι, ἐπεὶ ἡ ἀκοὴ εἶδός ἐστιν αἰσθήσεως… καὶ τὸ »τοὶ δὲ (Bekker οὐδὲ) πληγῆς ἀΐοντες (11.532)« ; Didym. Scholl. οὐ λέγει δὲ τῆς ἐμῆς δαιτὸς πρῶτοι ἀκούετε, ἀλλὰ πρῶτοί μου ἀκούετε περὶ δαιτός. οὕτως Ἀρίσταρχος. – H. Merc. 423 aktiv. ἀκουάζοντα θυμῷ.
ἀκουάζομαι
[ἀκούω.]
To listen to, give ear to.
With genit.: ἀοιδοῦ Od. 9.7, Od. 13.9.
To hear of.
With double genit. of person from whom one hears of a thing and of the thing: δαιτὸς ἐμεῖο Il. 4.343.
ἀκουάζομαι : listen with delight, ἀοιδοῦ, ‘to the bard;’ δαιτὸς ἀκουάζεσθον ἐμεῖο, ‘hear from me the glad call to the feast,’ Il. 4.343.
ἀκουάζομαι
ἀκούω
Dep., only in pres.
- to hearken or listen to, c. gen., Od.; δαιτὸς ἀκουάζεσθον ye are bidden to the feast, Il.