ἀκουάζω
1 escuchar abs. h.Merc.423
• en v. med. c. gen.
ἀοιδοῦ
• medic. auscultar
ἀκοάζεσθαι ἐς ὁπότερον ἂν τῶν πλευρῶν ψοφέῃ
ἢν ... προσέχων τὸ οὖς ἀκουάζῃ πρὸς τὰ πλευρά
ἀκοάζῃ· ἀκούεις
2 en v. med. ser invitado c. gen.
πρώτω ... δαιτὸς ἀκουάζεσθον ἐμεῖο
los dos sois invitados los primeros por mí al banquete
ἀκουάζω [ᾰκ] (seul. prés. Hh. Merc. 423) et ἀκουάζομαι (seul. prés.) entendre : τινος, Od. 9, 7 ; 13, 9, qqn ; δαιτός, Il. 4, 343, s’entendre inviter à un repas.
Étym. ἀκούω.