ἀναρίθμητος
ἀναρίθμητος, not to be counted, countless
Could not find ἀναρίθμητον in Logeion dictionaries.
ἀναρίθμητον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀναρίθμητος
- not to be counted, countless, Pi. O. 7.25, Hdt. 1.126, 7.190, 211, al.; of time, immeasurable, S. Aj. 646.
- 2 unregarded, E. Ion 837, Hel. 1679.
I
1 innumerable
ἀμπλακίαι
πόνοι
ἄνδρες
μυριάδες
προγόνων μυριάδες
πλῆθος
πρόβατα
πάθη
κακοί
• subst.
κατέβαλλον πλήθεϊ ἀναριθμήτους τῶν Περσέων
ὥστε τῶν ἀναριθμήτων εἶναι δοκεῖν τὴν πᾶσαν τάξιν
de modo que todo el grupo parece entrar en la categoría de las cosas innumerables
2 inconmensurable
ὁ μακρὸς κἀναρίθμητος χρόνος
II no tenido en cuenta, de clase baja
op. εὐγενεῖς
III adv. -ως en innumerables sentidos Aët.Synt.p.359.13.
1. ontelbaar, onmetelijk.
2. wat niet meetelt, verwaarloosd, veronachtzaamd.
2) nicht gezählt, nicht geachtet, Eur. Ion. 837, Hel. 1695.
3) akt., der nicht zählen kann ?
- 1countless ἀμπλακίαι ἀναρίθμητοι O. 7.25
- 1not to be counted, countless, Hdt., Attic: of time, immeasurable, Soph.
- 2unregarded, Eur.