ἀναρμόδιος
ἀναρμόδιος, unfit
ἀναρμόδιος, ον,
- unfit, Zos. 1.29, Men.Prot. p.110 D., David in Porph. 132.23. Adv. -ίως AB 363.
1 inadecuado
(Βαλεριανὸν) πρὸς βασιλείαν ἀναρμόδιον
2 adv. -ως inadecuadamente, AB 363.
ἀν·αρμόδιος, ος, ον, qui ne s’adapte pas, Zos. 1, 29.
Étym. ἀν-, ἀ.
ἀναρμόδιος, unpassend, von ἁρμόζω, Suid.