ἀναρμοστέω
ἀναρμοστέω, not to fit
ἀναρμοστ-έω,
- not to fit or suit, τινί Pl. R. 462a; πρὸς ἄλληλα Id. Sph. 253a; of musical instruments, to be out of tune, Id. Grg. 482b (cj.).
1 estar en desacuerdo, no concordar
πρὸς ἄλληλα
ἐν ... σχήματι νόμου
τῷ δὲ τοῦ κακοῦ (ἴχνει)
2 desafinar
τὴν λύραν μοι κρεῖττον εἶναι ἀναρμοστεῖν τε καὶ διαφωνεῖν ... ἢ ...
ἀναρμοστέω-ῶ, n’être pas d’accord : τινι, Plat. Rsp. 462a ; ou πρός τι, Plat. Soph. 253a, avec qqe ch. ; abs. en parl. d’instruments de musique, Plat. Gorg. 482b.
Étym. ἀνάρμοστος.
ἀναρμοστέω, nicht zusammen passen, Ggstz von ξυναρμόττω, πρὸς ἄλληλα Plat. Soph. 253a ; τινί, Rep. V.462a ; von musikalischen Instrumenten, verstimmt sein, z.B. von der Lyra, ἀν. καὶ διαφωνεῖν Gorg. 482b.
ἀναρμοστέω
ἀνάρμοστος
- not to fit or suit, τινί or πρός τι Plat.