ἀνάριστος
ἀνάριστος, dinnerless
ἀνᾱριστ-ος, ον,
- = ἀναρίστητος, Hp. VM 11, Plb. 3.72.3; dinnerless, X. An. 1.10.19. Theoc. 15.147.
que no ha almorzado
ἄδειπνοι ἦσαν ..., ἦσαν δὲ καὶ ἀνάριστοι
ἀν·άριστος, ος, ον [ᾱρ] qui n’a pas dîné (en parl. du repas du matin ou du milieu du jour), Hpc. 376, 55 ; Xén. An. 1, 10, 19, etc. ; Hell. 7, 5, 15 ; Plut. M. 127e, etc.
Étym. ἀν-, ἄριστον.
ἀνάριστος, = ἀναρίστητος, Xen. neben ἄδειπνοι An. 1.10.19 ; Ggstz ἠριστηκώς Hell. 4.5.8 u. öfter ; Pol. 3.71 ; Theocr. 15.147.