ἀναρίθμητος
ἀναρίθμητος, not to be counted, countless
- not to be counted, countless, Pi. O. 7.25, Hdt. 1.126, 7.190, 211, al.; of time, immeasurable, S. Aj. 646.
- 2 unregarded, E. Ion 837, Hel. 1679.
I
1 innumerable
ἀμπλακίαι
πόνοι
ἄνδρες
μυριάδες
προγόνων μυριάδες
πλῆθος
πρόβατα
πάθη
κακοί
• subst.
κατέβαλλον πλήθεϊ ἀναριθμήτους τῶν Περσέων
ὥστε τῶν ἀναριθμήτων εἶναι δοκεῖν τὴν πᾶσαν τάξιν
de modo que todo el grupo parece entrar en la categoría de las cosas innumerables
2 inconmensurable
ὁ μακρὸς κἀναρίθμητος χρόνος
II no tenido en cuenta, de clase baja
op. εὐγενεῖς
III adv. -ως en innumerables sentidos Aët.Synt.p.359.13.
1. ontelbaar, onmetelijk.
2. wat niet meetelt, verwaarloosd, veronachtzaamd.
2) nicht gezählt, nicht geachtet, Eur. Ion. 837, Hel. 1695.
3) akt., der nicht zählen kann ?
- 1countless ἀμπλακίαι ἀναρίθμητοι O. 7.25
- 1not to be counted, countless, Hdt., Attic: of time, immeasurable, Soph.
- 2unregarded, Eur.