Logeion | ἀνατρέπω

ἀνα-τρέπω, poet. ἀντρ-, Aeol. aor. ὀνέτροπε Alc. Supp. 25.7: pf. -τέτροφα S. Tr. 1009, And. 1.131, later -τέτρᾰφα Din. 1.30 codd., v.l. in D. 18.296, Aeschin. 1.190, 3.158: aor. 2 Med. ἀνετράπετο in pass. sense, Il. 6.64, 14.447 (only here in Hom.), Pl. Cra. 395d, Theoc. 8.90: aor. 2 Pass., Alex. 76.3, etc.:—

overturn, upset, Act., Archil. 56.3, Alc. l.c.; τράπεζαν D. 19.198, cf. Sch.ad eund. 24.136; in Hom. ἀνετράπετο, = ὕπτιος ἔπεσεν, Il. 6.64; ἀνατετραμμένος Ar. Ra. 543; freq. of ships, Pl. Lg. 906e, Arist. Rh. 1398b7, etc.; ἂν ἀνατραπῆ γὰρ πλοῖον Alex. l.c.; τὴν σωφροσύνην, τὸν βίον ἅπαντα And. 1.131, cf. Plu. Pomp. 46.
- - - b Medic., upset, στόμαχον Gal. 12.911: so abs., create nausea, Aristaenet. 1.12.
  - 2 overthrow, ruin, πρόρριζον ἀνατρέψαι τινά Hdt. 1.32, cf. 8.62; μὴ . . δαίμων . . ἀντρέψῃ ποδὶ ὄλβον A. Pers. 163; λακπάτητον ἀ. χαράν S. Ant. 1275; πλοῦτον And. 1.131; πόλιν Ar. V. 671; πολιτείαν, οἰκίαν, Pl. Lg. 709a, R. 471b; τὰ τῶν Ἑλλήνων D. 18.143:—Pass., ἤρυξε πόλιν μἀνατραπῆναι A. Th. 1082; ὁ βίος ἀνατετραμμένος ἂν εἴη Pl. Grg. 481c, etc.
  - 3 upset in argument, refute, Ar. Nu. 901; ἀ. πρόβλημα Alex.Aphr. in Top. 514.28.
- II Pass., to be upset, disheartened, ἀνετράπετο φρένα λύπᾳ Theoc. 8.90; ταῖς ψυχαῖς ἀ. Plb. 21.25.8.
- - 2 c. acc., to be checked in, diverted from, ὁρμήν J. BJ 2.15.6; τὴν φιλαργυρίαν 2.14.6.
  - 3 to be turned back, εἰς χώραν Herm. ap. Stob. 1.49.68.
  - 4 to be made null and void, Just. Nov. 2.2Intr.
- III stir up, arouse, ἀνατέτροφας ὅ τι καὶ μύσῃ S. Tr. 1009:—Pass., of the sea in a storm, Arist. HA 600a4, etc.
- IV intr. in Act., slip, trip up, Plu. QConv. 2.631c; of a ship, capsize, D.Chr. 34.32.

A tr.

I c. mov. hacia arriba

1 dar la vuelta, volcar de barcos hacer zozobrar ναῦς τε καὶ ναύτας Pl.Lg.906e, cf. 640e, Aeschin.3.158, Arist.Rh.1398^b7

• de otras cosas volcar, derribar τράπεζαν D.19.198, cf. Sch.D.24.743

• fig. derribar, destruir (θεοί) ἄνδρας Archil.207.3, cf. Alc.72.8, Hdt.1.32, 8.62, Plu.Pomp.46, πόλιν A.Th.1076, E.Ph.888, Ar.V.671, Aeschin.1.190, οἰκίας Pl.R.471b, cf. Arist.HA 571^b34, μὴ μέγας πλοῦτος ... ἀντρέψῃ ποδὶ ὄλβον A.Pers.163, χαράν S.Ant.1275, πᾶσαν ... πρᾶξιν Pl.Plt.300b, cf. UPZ 144.37 (II a.C.), τὸν πλοῦτον, τὴν σωφροσύνην, τὸν ἄλλον βίον ἅπαντα And.Myst.131, πολιτείας Pl.Lg.709a, τὰ τῶν Ἑλλήνων D.18.143, cf. Din.1.30

• en v. pas. trastocado, desquiciado ὁ βίος ἀνατετραμμένος ἂν εἴη Pl.Grg.481c, πατρίς Pl.Cra.395d, πάντα πράγματα Men.Sam.548.

2 de opiniones, argumentos demoler, refutar ἀνατρέψω ταῦτ' ἀντιλέγων Ar.Nu.901, τὸν κρείττονα Ar.Nu.884, διὰ τὴν τῶν ὀνομάτων διαφοράν Pl.Euthd.278b, πρόβλημα Alex.Aphr.in Top.514.28, op. ἀποτρέπω Hermog.Prog.11, cf. Phld.Sign.10.23.

3 de abstr. eliminar, suprimir ὁρμήν I.BI 2.331, τὴν φιλαργυρίαν I.BI 2.295, πᾶν πονηρόν PMasp.9.ue.3 (VI d.C.)

• en v. pas. ser anulado Iust.Nou.2.2.

4 excitar, despertar un dolor ἀνατέτροφας ὅ τι καὶ μύσῃ has excitado lo que ya estaba calmado S.l.c.

• revolver στόμαχον Gal.12.911

• abs. producir náuseas Aristaenet.1.12.

5 medic. repeler τὴν ἁφήν Gal.8.638.

II c. mov. hacia atrás hacer volver en v. pas. εἰς τὴν οἰκείαν χώραν ὑπὸ τοῦ ἔνδον κριτηρίου ἀνατρεπομένου Corp.Herm.Fr.25.7.

B intr.

1 en v. med.-pas. caer hacia atrás, caer boca arriba, Il.6.64, 14.447, Ar.Ra.543, ὕπτιον ἀνατετραμμένον Pl.Euthd.278c.

2 zozobrar, volcar de un barco, Alex.76.3, D.Chr.34.32

• caer de pers. Plu.2.631c

• fig. en v. med.-pas. llegar al desastre μὴ τέλεον ἀνατραπῶμεν POxy.120.25 (IV d.C.).

3 revolverse τηνικαῦτα (δοκεῖ) ἀνατρέπεσθαι τὴν θάλατταν en esa época del año (suele) revolverse el mar Arist.HA 600^a4.

ἀνα·τρέπω (f. -τρέψω, ao. ἀνέτρεψα, pf. ἀνατέτροφα, ao. 2 pass. ἀνετράπην) tourner de bas en haut, d’où :

1 tourner sens dessus dessous : ἀνατετραμμένος, Ar. Ran. 543, qui est tombé à la renverse ; ἀνατρέπειν πλοῖον, Eschn. 76, 11 ; ναῦς, Arstt. Rhet. 2, 23 (cf. Plat. Leg. 906e, Dém. 128, 24) faire chavirer une embarcation, des navires ; p. anal. ἀν. τράπεζαν, Dém. 403, 7, faire banqueroute ; fig. ἀν. ποδὶ ὄλβον, Eschl. Pers. 164, bouleverser du pied le bonheur de qqn ; ἀν. πόλιν, Eschl. Sept. 1075 ; Eur. Ph. 888, etc. ; οἰκίαν, Plat. Rsp. 471b, bouleverser, ruiner une cité, une maison ; τὴν τύχην ἀν. Xén. Cyr. 4, 2, 25, bouleverser la fortune (des puissants) ; τὰ τῶν Ἑλλήνων, Dém. 275, 15, bouleverser la puissance des Grecs ; avec un rég. de pers. : Hdt. 1, 32 ; au pass. ἀνετράπησαν ταῖς ψυχαῖς, Pol. 22, 8, 8, leurs âmes furent bouleversées ; particul. réfuter un argument, Ar. Nub. 901 ||

2 exciter, ranimer, Soph. Tr. 1008 ||

Moy. (ao. 2 ἀνετραπόμην, au sens pass.) être retourné sens dessus dessous : ἀνετράπετο, Il. 6, 64, il tomba à la renverse ; fig. ἡ πατρὶς ὅλη ἀνετράπετο, Plat. Crat. 395d, la patrie entière fut bouleversée ; ἀνετράπετο φρένα λύπᾳ, Thcr. Idyl. 8, 90, il fut bouleversé par le chagrin jusqu’au fond du cœur ||

➳ Pf. ἀνατέτροφα, Dém. 324, 27 (vulg. ἀνατέτραφα) ; Eschn. 27, 4 ; 76, 11 (vulg. ἀνατετραφότα) ; And. 17, 12 ; Din. 109, 3 (var. ἀνατέτραφα) ; Lgn 32, 2. — Formes poét. sync. : prés. inf. ἀντρέπειν, Soph. Ant. 1275 ; fut. 2 sg. ἀντρέψεις, Ar. Vesp. 1235 ; ao. sbj. 3 sg. ἀντρέψῃ, Eschl. Pers. 163.

ἀνα-τρέπω, poët. ook ἀντρέπω, aor. ἀνέτρεψα, 3 sing. Aeol. ὀνέτροπε, med. ἀνετράπετο; η-aor. ἀνετράπην
1. act. met acc., causat.
a. omverwerpen, omgooien: ὃ δ’ ἔτι αὐτῷ λοιπὸν ἦν τοῦ ἐμβάμματος … ἀνέτρεψεν wat hij nog van de saus over had, stootte hij om Xen. Cyr. 2.2.5; ἀ. τράπεζαν een tafel omgooien Dem. 19.198; van schepen omverslaan, doen kapseizen.
b. overdr. overhoophalen, ruïneren: ἀ. πόλιν de stad overhoophalen Aristoph. Ve. 671; ἀ. οἰκίας huizen ruïneren Plat. Resp. 471b; ἀ. τὴν Ἑλλάδα Griekenland ruïneren Hdt. 8.62.1; ὃ πολλοῖς … τὴν τύχην ἀνέτρεψε wat het succes van velen heeft doen omslaan Xen. Cyr. 4.2.25; ὃς ἅπαντ’ ἀνέτρεψε τὰ τῶν Ἑλλήνων (de oorlog) die de gehele positie van de Grieken op z’n kop zette Dem. 18.143; ἀντρέπων χαράν mijn levensvreugde teniet doend Soph. Ant. 1275; pass.: ὑφ’ οὗ … πόλεις ἀνετράπησαν door wie steden werden verwoest Plut. Fab. 3.2; weerleggen: ἀνατρέψω … ἀντιλέγων ik zal het weerleggen met mijn weerwoord Aristoph. Nub. 901.
2. med.-pass., intrans.
a. ondersteboven vallen: ἀνετράπετο hij viel achterover Il. 6.64; perf.: στρώμασιν … ἀνατετραμμένος achterover liggend op beddengoed Aristoph. Ran. 543; overdr.: ὁ βίος ἀνατετραμμένος ἂν εἴη het leven zal wel op zijn kop staan Plat. Grg. 481c.
b. kapseizen, ten onder gaan: ἀνετράπη hij leed schipbreuk Plut. CMi 38.3; ἡ πατρὶς αὐτοῦ … ἀνετράπετο zijn vaderland ging ten onder Plat. Crat. 395d; ἀνετρέποντο πρὸς τὸ θάλπος ze raakten van streek vanwege de hitte Plut. Mar. 26.8.

ἀνατρέπω, (perf. ἀνατέτραφα, Din. 3.4 ; Dem. 1.30 ; Aesch. 1.190 ; ältere Form ἀνατέτροφα, Soph. Tr. 1005 ; Andoc. 1.131), umkehren, umstürzen ; ἀνετράπετο, aor. med. in passiver Bdtg, er stürzte köpflings nieder, Il. 6.64, 14.447 ; vgl. Plat. Euth. 278d, wo nachher ὕπτιον ἀνατετραμμένον steht ; ἂν ἀνατραπῇ πλοῖον Alex. Ath. VI.226 f. wie ἐάν τις ἄκων πλοῖον ἀνατρέψῃ Aesch. 3.158. Daher zerstören, zu Grunde richten, vernichten, πόλιν, ὄλβον, Aesch. Spt. 1068, Pers. 159 ; χαράν Soph. Ant. 1261 ; πρόρριζον ἀνατρέψαι τινά, von Grund aus vernichten, Her. 1.32 ; vgl. πόλιν ἄρδην ἀνατετραφώς Aesch. 3.158 ; οἰκίας, πολιτείας, πᾶσαν πρᾶξιν, Plat. Rep. V.471b, Legg. IV.709a, Polit. 300b ; Luc. Tox. 14 u. a.Sp.; so pass., πάντα ἀνατετράφθαι, Plat. Soph. 234d ; aor.2 med. in passiv. Bdtg, ἡ πατρὶς ὅλη ἀνετράπετο Crat. 395d ; – τράπεζαν, den Wechslertisch umstoßen, Bankerott machen. Andocid. 1.130. Auch durch Gründe widerlegen, Ar. Nub. 897, eigtl. ἀντιλέγων, zu Boden schlagen. – Pass., niedergeschlagen sein, ἀνετράπησαν ταῖς ψυχαῖς, den Mut verlieren, Pol. 22.8 ; DS. 11.31 ; ähnlich mit aor. med., ἀνετράπετο φρένα λύπᾳ Theocr. 8.90.

†ἀνατρέπω

[ἀνα- 3.]

3 sing. aor. mid. ἀνετράπετο.

In mid., to fall supine Il. 6.64, Il. 14.447.

Number of occurrences in NT: 3
Strong 396

ἀνα-τρέπω, [in LXX for דּחה, הדף, etc.;]

to overturn, destroy: Jo 2:15 WH, txt.; metaph., to subvert (MM, VGT, s.v.): II Ti 2:18, Tit 1:11.†

ἀνατρέπω : only aor. 2 mid. ἀνετράπετο, fell over backward. (Il.)

ἀνατρέπω Note that aor2 middle is used in a passive sense.

- Ito turn up or over, overturn, upset, Archil., etc.:—Pass., ἀνετράπετο ὕπτιος ἔπεσεν, Il.; of ships, Plat., etc.
- - 2to overthrow, Lat. evertere, Hdt., Attic
  - 3to upset in argument, refute, Ar.:—Pass. to be upset, disheartened, ἀνετράπετο φρένα λύπαι Theocr.
- IIto stir up, awaken, Soph.

Menu

Word wheel

ἀνατρέπω

Saved

Recent