ἀνατρεπτικός
ἀνατρεπτικός, likely to upset
ἀνα-τρεπτικός, ή, όν,
- turning upside down, upsetting, ἐπιτήδευμα . . πόλεως ὥσπερ νεὼς ἀ. Pl. R. 389d; στομάχου Dsc. 2.70; of the pulse (dub. sens.), Gal. 8.928, cf. 644; οἱ ἀ. διάλογοι Platoʼs refutative dialogues, as ‘Euthydemus’ and ‘Gorgias’, Thrasyll. ap. D.L. 3.59, cf. Hermog. Meth. 10.
I trastornado
λογισμός
II
1 que vuelca, que hace zozobrar c. gen.
ἐπιτήδευμα εἰσάγοντα πόλεως ὥσπερ νεὼς ἀνατρεπτικόν
• de la leche que revuelve
στομάχου
• subst. τὸ ἀ. la capacidad de repeler
2 refutatorio
πεῦσις
III adv. -ῶς por refutación Epiph.Const.Haer.26.7.
ἀνατρεπτικός, ή, όν, qui bouleverse, Plat. Rsp. 389d ; στομάχου, Diosc. 2, 75, qui soulève l’estomac ; fig. qui réfute, Thrasyll. (DL. 3, 59).
ἀνατρεπτικός, umkehrend, zerstörend, Plat. Rep. III.389d u. Sp.
ἀνατρεπτικός
From ἀνατρέπω
- likely to upset a thing, c. gen., Plat.