ἀνεξαπάτητος
ἀνεξαπάτητος, infallible, not to be deceived
Found ἀνεξαπάτητός with different accentuation.
ἀνεξαπάτητός masculine nominative singular, feminine nominative singular of ἀνεξαπάτητος
ἀνεξ-ᾰπάτητος, ον,
- infallible, not to be deceived, Arist. Top. 132a32; πρός τι in a thing, Id. Pol. 1338a42, cf. Hierocl. in CA 23 p.470 M., al. Adv. -τως Ph. 1.483, Poll. 8.11.
1 que no puede ser engañado
ὑπὸ λόγου
πρὸς τὴν τῶν σκευῶν ὠνήν τε καὶ πρᾶσιν
• de Dios
ἀνεξαπάτητον γὰρ τὸ θεῖον
• subst. τὸ ἀ. la imposibilidad de engaño M.Ant.7.55.
2 adv. -ως infaliblemente, sin ser engañado Ph.1.483, Poll.8.11.
ἀν·εξαπάτητος, ος, ον [ξᾰᾰ] qu’on ne peut tromper, Arstt. Top. 5, 4, 2, etc.
Étym. ἀν-, ἐξαπατάω.
ἀνεξαπάτητος, untrüglich, Arist. top. 5.4 ; πρός τι Pol. 8.3.