ἀνεξίκακος
ἀνεξίκακος, enduring evil, forbearing, long-suffering
ἀνεξῐκᾰκ-ος, ον,
- enduring pain or evil, Herod.Med. ap. Orib. 5.30.7, Luc. Jud.Voc. 9, Vett.Val. 38.21, Gal. 5.38, Them. Or. 15.190a (Sup.), Aret. SA 2.6 (Comp.); forbearing, long-suffering, 2 Ep.Ti. 2.24. Adv. -κως Luc. Asin. 2.
1 paciente, resignado Herod.Med. en Orib.5.30.7, medic. en PTeb.272.19 (II d.C.), 2Ep.Ti.2.24,
ἀνεξίκακόν εἰμι γράμμα
• de Dios, Procop.Gaz.M.87.2557A.
2 adv. -ως con resignación Luc.Asin.2.
ἀνεξί·κακος, ος, ον [ῐᾰ] résigné, Luc. J. voc. 9 ||
Cp. -ώτερος, Arét. 19, 23 ; sup. -ώτατος, Thém. 271b.
Étym. ἀνέχω, κακόν.
ἀνεξίκακος, langmütig, Unrecht ertragend, NT ; standhaft im Unglück, Luc. Iud. voc. 4.
• Adv ., Asin. 2.
• Adv ., Asin. 2.
Strong 420
*†
patiently forbearing (cf. ἀνεξικακία, Wi 2:19; and v. MM, VGT, s.v.): II Ti 2:24.†
ἀνεξίκακος
ἀνέχομαι, κακόν
- enduring evil, forbearing, long-suffering, NTest., Luc.