ἀποκληρωτικός
ἀποκληρωτικός, choosing
ἀποκληρ-ωτικός, ή, όν,
- choosing or acting by lot or chance, at random, τὸ -κόν S.E. P. 3.79; absurd, λόγος Phlp. in Mete. 82.35, cf. Simp. in Cael. 158.3, 161.21.
- II assigning, allotting, δυνάμεις τοῦ κατʼ ἀξίαν ἀ. Simp. in Epict. p.104 D.
I
1 que actúa al azar, aleatorio
τὸ μὲν γὰρ πρὸς ἀκρίβειαν ἐπιχειρεῖν ὁρίζειν τὸν τόπον ... ἀποκληρωτικόν
• irracional, absurdo
λόγος
• de forma indiscriminada Origenes Io.1.36.
2 que reparte, que asigna
δυνάμεις τοῦ κατ' ἀξίαν ἀποκληρωτικάς
II adv. -ῶς
1 caprichosamente, indiscriminadamente Origenes Io.10.3, Cels.3.23.
2 exclusivamente Eus.M.24.184D, Basil.M.32.185D.
ἀποκληρωτικός, ή, όν, qui parle ou agit à l’aventure, Sext. P. 3, 79, etc.
ἀποκληρωτικός, nach dem Lose wählend, aufs Geratewohl behauptend, Sext.Emp.