ἀπολελυμένως
ἀπολελυμένως, absolutely
ἀπολελῠμένως, Adv.
- absolutely, opp. κατὰ σχέσιν, S.E. M. 8.162, cf. Ptol. Tetr. 127.
- II Gramm., in the positive degree, opp. κατὰ σύγκρισιν (ʼin the comparativeʼ), Phryn. PS p.1 B.
- III Rhet., without regular pauses, ἀ. λέγειν, opp. διακόψαι, Hermog. Id. 1.9.
I
1 gener. de manera absoluta
ἄρχειν
τὰ κατὰ τὴν ... σχέσιν νοούμενα καὶ οὐκέτι ἀ. λαμβανόμενα
op. κατ' ἀντίθεσιν
2 libremente
ἐνεργεῖν ἀ. τὰ διαφέροντα
II
1 gram. en grado positivo
op. κατὰ σύγκρισιν
2 ret. sin pausas regulares
λέγειν
ἀπολελυμένως [ῠ] adv. absolument, Sext. M. 8, 162, p. 488.
Étym. ἀπολύω.
ἀπολελυμένως, absolut, im Ggstz von κατὰ σύγκρισιν, im Positiv, B.A. 3.