ἀπολέμητος
ἀπολέμητος, not warred on
ἀπολέμητος, ον,
- not warred on, Plb. 3.90.7, Luc. Dear.Iud.[DDeor. 20].12.
1 contra el que no se ha hecho la guerra
χώρα
ἀπολέμητος ἡμῖν ἡ τοῦ πατρὸς ἀρχή
el reino de mi padre está libre de guerraτὸ τέλειον γένος
2 fig. invencible de la paz de Cristo, Meth.Palm.M.18.389C.
ἀ·πολέμητος, ος, ον, à qui l’on ne fait pas la guerre, Pol. 3, 90 ; Luc. D. deor. 20, 12.
Étym. ἀ, πολεμέω.
ἀπολέμητος, unbekriegt, χώρα Pol. 3.90.