ἀπολαυστικός
ἀπολαυστικός, devoted to enjoyment
ἀπο-λαυστικός, ή, όν,
- devoted to enjoyment, βίος Arist. EN 1095b17; οἱ -κοί Plu. Suav. 2.1094f; producing enjoyment, ἀρεταί Arist. Rh. 1367a18. Adv. -κῶς, ζῆν Id. Pol. 1312b23.
- II choice, οἶνος Plb. 12.2.7; μήκωνες Hices. ap. Ath. 3.87e (Comp.); luxurious, δίαιτα Gal. 18(2).463.
I
1 dedicado al placer
βίος
οἱ ἀπολαυστικοί
los que viven para el placer
2 que produce placer (material)
ἀρεταί
ἀπολαυστικὰ φαντάσματα
imágenes lujuriosas
• de comidas y bebidas exquisito
οἶνος
μήκωνες
• de la dieta regalada
ἀ. καὶ ἀργός
II adv. -ῶς voluptuosamente
ζῆν
ἀπολαυστικός, ή, όν :
1 qui procure des jouissances (particul. matérielles), agréable, Arstt. Rhet. 1, 9, 23 ; Ath. 87e ||
2 qui recherche les jouissances, voluptueux, Arstt. Nic. 1, 5, 2.
Étym. ἀπολαύω.
ἀπολαυστικός, dem Genuß ergeben, βίος Arist. Nic. 1.5.2 ; wie die Phäaken Ath. I.16 ; vgl. XII.510c ; οἱ ἀπολαυστικοί Plut. Non Posse 12 (bes. vom Essen, s. Ath. unter ἀπόλαυσις); ἀπολαυστικῶς ζῆν Arist. Pol. 5.8.20 ; nur für den Genuß, τὰ ἀπολαυστικά (im Ggstz der κάρπιμα) ἀφʼ ὧν μηδὲν περὶ τὴν χρῆσιν γίγνεται, ὅ, τι καὶ ἄξιον Arist. rhet. 1.5 ; zu genießen, οἶνος Pol. 12.2 ; – von der Kost, gedeihlich, Ath. III.87e.
ἀπολαυστικός
from ἀπολαύω
- devoted to enjoyment, Arist.; producing enjoyment, Arist.:—adv., ἀπολαυστικῶς ζῆν to live a life of pleasure, Arist.