ἀφίστημι
ἀφίστημι, ἀφίστημι, ἀποστήσω, ἀπέστησα (trnas.) or ἀπέστην (intrans.), ἀφέστηκα (intrans.), ἀφέσταμαι, ἀπεστάθην, (trans.) cause to revolt; (mid. or intrans.) revolt
Could not find ἀποστάν in Logeion dictionaries.
ἀποστάν Verb: aorist active participle neuter nominative singular, Verb: aorist active participle neuter vocative singular, Verb: aorist active participle neuter accusative singular of ἀφίστημι
- A causal in pres. and impf., in fut. ἀποστήσω, and aor. 1 ἀπέστησα, as also in aor. 1 Med. (v. infr.):—put away, remove, keep out of the way, τὸ ἀσθενέστατον τοῦ στρατεύματος X. HG 7.5.23; ἄχος A. Ch. 416 (lyr.); of diseases, Dsc. 2.96, Gal. 13.846; τὰ συγκείμενα ἀ. ἀπʼ ἀλλήλων Pl. Plt. 282b; ἀ. τῆς ἐλάας τὸν φλοιόν Thphr. CP 3.3.2; ἀ. τινὰ λόγου hinder from . ., E. IT 912; ἀ. τὰς τῶν πολεμίων ἐπιβουλάς frustrate them, Th. 1.93; ἀ. τὸν ἄρχοντα depose him, X. HG 7.1.45:—aor. Med., Ἀργείων δόρυ πυλῶν ἀπεστήσασθε removed it from your own gates, E. Ph. 1087:—in Hdt. 9.23 ἀποστήσαντες, = ἀποστάντες, having retired.
- 2 cause to revolt, of allies, Id. 8.19, Ar. Eq. 238, Th. 1.81; τινὰ ἀπό τινος Hdt. 1.76, 154, etc.; τινά τινος And. 3.22.
- 3 in geom. constructions, cut off, Procl. Hyp. 6.7.
- II weigh out, X. Smp. 2.20; ἀποστησάτωσαν τὰ χρυσία IG 7.303.19 (Oropus); pay, δραχμὰς ηʹ ἀργυρίου UPZ 93.2 (ii B.C.): also in aor. 1 Med., μὴ . . ἀποστήσωνται Ἀχαιοὶ χρεῖος lest they weigh out (i.e. pay in full) the debt, Il. 13.745, cf. IG 1(2).91.20, al.:—in strict sense of Med., ἀποστήσασθαι τὸν χαλκόν to have the brass weighed out to one, D. 49.52.—Hom. has it trans. only in l.c.
- III Med., give a final decision (or break up, dismiss the assembly), ῥήτρα ap. Plu. Lyc. 6.
- B intr., in Pass., as also in aor. 2 ἀπέστην, imper. ἀπόστηθι Ar. Th. 627, ἀπόστα Men. 375: pf. ἀφέστηκα in pres. sense, sync. in pl. ἀφέστᾰμεν, -στᾰτε, -στᾶσι, as in inf. ἀφεστάναι, part. ἀφεστώς, -ῶσα, -ός or -ώς: plpf. ἀφεστήκειν, Att. -κη Pl. Tht. 208e: fut. Med. ἀποστήσομαι E. Hec. 1054, Th. 5.64, etc. (while aor. 1 Med. is causal (v. supr.)): for fut. ἀφεστήξω v. h.v.:—stand away or aloof from, keep far from, ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται Il. 23.517; οὐ μέν κʼ ἄλλη γʼ ὧδε γυνὴ . . ἀνδρὸς ἀφεσταίη Od. 23.101; ἀποστᾶσʼ ἐκποδών E. Hel. 1023; ἐς ἄλλο σχῆμʼ ἀ. βίου Id. Med. 1039; ἀποσταθῶμεν πράγματος τελουμένου A. Ch. 872; ὡς γραφεὺς (or βραβεὺς) ἀποσταθείς E. Hec. 807; μακρὰν τόποις καὶ χρόνοις ἀ. D.S. 13.22: hence in various relations, ἀφεστάναι φρενῶν lose oneʼs wits, S. Ph. 865; φύσεος Ar. V. 1457 (lyr.); οὐδενὸς ἀποστήσονται ὅσα ἂν δίκαια λέγητε depart from, object to right proposals, Th. 4.118; ἀ. φόνου E. Or. 1544; ἀ. ἀρχῆς to be deposed from office, Pl. Lg. 928d; simply, resign, SIG 527.105 (Crete, iii B. C.); ἀ. τῶν πραγμάτων, τῆς πολιτείας, etc., withdraw from business, politics, have done with it, D. 10.1, 18.308, etc.; ἔργων ἢ πόνων ἢ κινδύνων shun them, Isoc. 4.83, cf. X. HG 7.5.19, etc.; ὧν εἷλεν ἀποστάς giving up all claim to what he had won (at law), D. 21.181; τῶν αὑτῆς Id. 19.147, cf. 35.4; ἀφίστασθαι τῶν τοῦ ἀδελφοῦ ib. 44; οὐδενὸς τῶν ἀνηκόντων τῇ πόλει Inscr.Magn. 53.65; τὴν πολιτείαν . . τὴν ἀφεστηκυῖαν τοῦ μέσου πλεῖον further removed from . ., Arist. Pol. 1296b8; ἀποστὰς τῶν πατρῴων Luc. DMort. 25[12].3; ἀ. ἐκ Σικελίας withdraw from the island, give up the expedition, Th. 7.28; retire, ἐς Ἰθώμην Id. 1.101: rarely c. acc., avoid, shrink from, τὸν ἥλιον X. Cyn. 3.3; τὸν πόλεμον Id. An. 2.5.7; τινάς E. Fr. 1006; πυγμήν Philostr. Gym. 20 (prob. cj.).
- 2 in Prose, ἀ. ἀπό τινος revolt from . ., Hdt. 1.95, 130, etc.; τινός Id. 2.113; οὐκ ἀποστήσομαι ἀπὸ τοῦ δήμου Ἀθηναίων IG 1(2).39.21; but Ἀθηναίων τοῦ πλήθους ib. 10.22; also ἀ. εἴς or πρός τινας, Hdt. 2.30, 162, cf. X. An. 1.6.7; ἐς δημοκρατίαν ἀ. Th. 8.90: abs., revolt, Hdt. 1.102, etc.; ὑπό τινος at his instigation, Th. 8.35 (ἀπό codd.).
- 3 ἀ. τινί make way for another, give way to him, E. Hec. 1054, D. 8.37.
- 4 c. gen., shrink from, τῶν κινδύνων Isoc. 9.29: also c. inf., shrink from doing, ἀπέστην τοῦτʼ ἐρωτῆσαι σαφῶς E. Hel. 536.
- 5 abs., stand aloof, recoil from fear, horror, etc., τίπτε καταπτώσσοντες ἀφέστατε; Il. 4.340; πολλὸν ἀφεσταότες 17.375; παλίνορσος ἀπέστη 3.33, Pi. O. 1.52, P. 4.145; ἐγὼ οὐδέν τι μᾶλλον ἀ. Pl. Tht. 169b, cf. D. 19.45, etc.; desist, μὴ νῦν -ώμεθα Pl. Lg. 960e; δοῦλος ἀφεστώς a runaway, Lys. 23.7.
- 6 Medic., ἀφίσταται, = ἀπόστασις γίγνεται, εἰς ἄρθρα Hp. Aph. 4.74; ἀ. ὀστέον exfoliates, ib. 6.45; also ἀ. ἀπὸ τῶν ὀστῶν Pl. Ti. 84a; τὸ δέρμα ἀ. X. Eq. 1.5; also, project, stand out, ὦτα ἀφεστηκότα PLond. 3.1209.12 (i B. C.).
- b to be separated by the formation of an abscess, Gal. 11.116, al. (also in Act., τὸ πύον ἀφίστησι 7.715).
A
I
1 estar o mantenerse aparte, distante en perf. c. gen.
οὐ μὲν κ' ἄλλη γ' ὧδε γυνὴ ... ἀνδρὸς ἀφεσταίη
ninguna otra mujer permanecería así, apartada de su maridoἀληθοῦς ἡδονῆς καὶ οἰκείας ὁ τύραννος ἀφεστήξει
ἀφεστηκέναι ... τῆς ἀκοῆς
μέγεθος καὶ σμικρότης ... ἀφέστατον
• abs.
τίπτε καταπτώσσοντες ἀφέστατε;
¿por qué os mantenéis aparteΑἴαντος ψυχὴ ... νόσφιν ἀφεστήκει
πόλλον ἀφεσταότες
•
ὦτα ἀφεστηκότα
orejas separadas, salientes
•
πίεξις ... ὥστε τὰ ἐπικείμενα μὴ ἀφεστάναι
la presión que sea de modo que las vendas no queden flojas
•
τί λέγω τὰ μακρὰν καὶ τόποις καὶ χρόνοις ἀφεστηκότα
¿por qué voy a hablar de cosas tan distanciadas en lugar y tiempo?
• en mat. de dos elementos geométricos
ὅσον γὰρ τὸ δοθὲν σημεῖον τῆς δοθείης εὐθείας ἀφέστηκεν
• c. otros temas apartarse c. gen. o prep. y gen.
κελεύω ... μηδ' ἀφεστάναι φρενῶν
os ordeno que no os apartéis de lo razonableποίων δ' ἂν ἔργων ἢ πόνων ἢ κινδύνων ἀπέστησαν
ἀ. τῶν πραγμάτων
apartarse de los negociosτῆς πολιτείας
ἀπὸ τῆς λειτουργίας
τῆς ... συνοδίας
τῆς ἐκκλησίας ἀποστῆναι
hacer apostasía
2 c. mov. hacia atrás alejarse, retirarse, echarse atrás abs.
παλίνορσος ἀπέστη
ἀποσταθῶμεν πράγματος τελουμένου
ὡς γραφεύς τ' ἀποσταθείς
y situándote a distancia como un pintorἀποστᾶσ' ἐκποδών
οὐδέν τι μᾶλλον ἀφίσταμαι
• c. ac. direcc.
ἐς ἄλλο σχῆμα ἀποστάντες βίου
alejándoos hacia otro modo de vida e.d. muriendoεἰς ἐχυρὸν χωρίον ἀποσταίη
ἐς Ἰθώμην ἀπέστησαν
se retiraron al Itomeπρός τινα τόπον ἀποστάντες
• c. dat.
ἀποστήσομαι ... Θρῃκί
me alejaré del tracio
• tb. dejar paso
ἀφέστατε δῆλον ὅτι αὐτῷ
es claro que le habéis cedido el paso
3 renunciar, abstenerse
ἀποστῆναι χαλεπὸν φύσεος
resulta difícil renunciar al carácter de siempreφόνου
οὐδενὸς ἀποστήσονται ὅσα ἂν δίκαια λέγητε
no rechazarán ninguna propuesta que sea justaἀπόστηθι τῆς κατηγορίας
• esp. de bienes y derechos, etc.
ἁπάντων ... τούτων ... ὧν εἷλεν ἀποστάς
ἀποστὰς τῶν πατρῴων
• c. inf. abstenerse de
ἐγὼ δ' ἀπέστην τοῦτ' ἐρωτῆσαι
me abstuve de preguntarοὐκ ἀποστήσομαι δὲ εἰπεῖν
• c. part. cesar
ἀποστήσονται ζητοῦντες τὴν ἀλήθειαν
• abs. desistir, cesar, renunciar
ἀφίσταμαι
μὴ τοίνυν ἀφιστώμεθα μηδενὶ τρόπῳ
οὐκ ἀποστησόμεθα
ἀπέστησαν δ' οὐ
y no cesaron
4 en cont. políticos y militares, c. gen. o ἀπό y gen. hacer defección, rebelarse
ἀπ' αὐτῶν Μῆδοι ἤρξαντο ἀπίστασθαι
τῶν Ἀθηναίων
ἀπὸ τὸ δμ τ Ἀθναίν
τῆς τῶν Μεσσηνίων συμμαχίας
τῆς τῶν Ἀχαιῶν συμπολιτείας
τῆς εὐνοίας τῆς ἐκείνων
βασιλέως
• c. εἰς, πρός y ac. hacer defección pasándose a
ἀπὸ τοῦ ψαμμετίχου ... ἐς Αἰθιοπίην
Ἀθηναίων πρὸς Χαλκιδέας
σφῶν ἐς δημοκρατίαν
ὑπὸ Τισσαφέρνους
por instigación de Tisafernes
• abs. rebelarse
συμμάχων ἀπεστεώτων
οἱ ἀποστάντες
los rebeldes
• de esclavos huir, fugarse Hdt.2.113,
δοῦλος ἀφεστώς
II medic.
1 retirarse de su lugar natural, salirse gener. para formar un absceso, de líquidos y humores orgánicos
ἀφιστάμενον ἀπὸ τῶν ὀστῶν
ἀφίστασθαι εἰς ἄρθρα
• de la matriz
ἀπὸ τῆς γαστρός
• de huesos, piel, etc. exfoliarse Hp.Aph.6.45, X.Eq.1.5.
2 hincharse
τὰ ἀφιστάμενα
las partes hinchadas
III c. part. aor. sigm. y numerales estar a una distancia, distar gener. c. ac. de extensión en el espacio
ἀποστήσαντες ὧν ὅσον τε δύο στάδια
πεντήκοντα πόδας ἀφ' ἑκατέρων ἀποστήσαντες
B tr. en pres., fut. y aor. sigm.
I
1 c. ac. y frec. c. gen. apartar, retirar, separar
τὸ δὲ ἀσθενέστατον (τοῦ στρατεύματος)
Ἀργείων δόρυ πυλῶν ἀπεστήσασθε
τὰ συγκείμενα ἀπ' ἀλλήλων ἀφίστησι
τῆς ἐλάας ἀφιστὰς τὸν φλοιόν
τῶν ὀφθαλμῶν τὰς χεῖρας
• geom. separar un cuadrante de circunferencia
τεταρτημοριαῖαν ... περιφέρειαν
• de pers. abandonar
τούτους ἀφεστήκασιν ἡμέραν τρίτην
2 fig. del dolor, enfermedades, etc. quitar, suprimir
ἄχος
οἱ ἀπόστασον χαλεπὰν νόσον
quítale esa terrible enfermedadλεπροὺς ὄνυχας
λεπίδας
• de conspiraciones frustrar
ἀφιστάναι τὰς τῶν πολεμίων ἐπιβουλάς
3 de pers. apartar, deponer del mando
Λυσιμένην τὸν ... ἄρχοντα ἀποστήσας
• en v. pas. ser depuesto
τῆς ἀρχῆς τῶν νομοφυλάκων ἀφιστάσθω
• hacer que se separe, incitar a la defección c. ac. de pers. o asimilado
τῶν βασιλέος συμμάχων ἀποστήσειν τοὺς ἀρίστους
οὐ Χαλκιδέας ἀφίστατον
τοὺς συμμάχους
Κορινθίους ἀποστήσαντες αὐτῶν
ἐπειρᾶτό σφεας ἀπὸ Κροίσου ἀφιστάναι
τοὺς Λύδους
ἀπέστησεν λαὸν ὀπίσω αὐτοῦ
rebeló al pueblo para que le siguiera
II
1 pesar para valorar
εἰ τοῖς ἀγορανόμοις ἀφισταίης ... ἀζήμιος ἂν γενέσθαι
τὰ χρυσία ... οὕτως ἀποστησάτωσαν
ἀφίστησιν· σταθμῷ παραδίδωσιν
• en v. med. hacer pesar
τὸν ... ἀποστησάμενον τὸν χαλκόν
2 pagar
ἀπέστηκα δραχμὰς η' ἀργυρίου
• en v. med. hacer pagar
δείδω μὴ ἀποστήσωνται Ἀχαιοὶ χρεῖος
temo que los aqueos nos hagan pagar la deuda
1. met acc., causat., in praes. en fut. act., en sigm. aor. act. en med.
a. wegzetten, verwijderen; met gen. of met
b. afvallig maken van, in opstand doen komen tegen;
c. afwegen (van geld); overdr. terugbetalen, ook med.:
2. med.-pass.
a. op afstand gaan staan, afstand nemen; perf. op afstand staan; abs.:
b. afvallig worden van, in opstand komen tegen:
c. geneesk., van weefsels loskomen (van de botten); onpers.
1) beiseit stellen, entfernen, τινά τινος, von Jemandem, Plat. Epinom. 975a ; ἄρχοντα, ihn abtreten lassen, absetzen, Xen. Hell. 7.1.45 ; τὰ συγκείμενα ἀπʼ ἀλλήλων, trennen, Plat. Polit. 282b ; weitweg aufstellen, τὸ ἀσθενέστατον πόρρω ἀπέστησεν Xen. Hell. 7.5.23 ; am gewöhnlichsten von Jemandem abtrünnig machen, entfremden, τινὰ ἀπό τινος Her. 1.76, 4.160, u. so Folgde ; τινός, αὐτοῦ τὸ μειράκιον ἀπέστησα Lys. 3.22 ; Xen. Hell. 3.5.6 ; τῆς ὁρμῆς, von dem Unternehmen abbringen, Pol. 5.5 ; νόσον τινί Callim. Cer. 103 ; τὴν διάνοιαν τῶν ἐχομένων, ablenken, Isocr. 5.8 ; abwenden, τὰς τῶν πολεμίων ἐπιβουλάς Thuc. 1.93. Bei Her. 9.23 ist ἀποστήσαντες intr. gebraucht, sc. ἑαυτούς, sich zurückziehen ; – aor. I. med., von sich abwenden, πῶς Ἀργείων δόρυ πυλῶν ἀπεστήσασθε Eur. Phoen. 1094.
2) Med. nebst perf. u. aor.2 act., fut. auch ἀφεστήξω, Xen. An. 2.4.5 ; Plat. Rep. IX.587b ; von Hom. an viel häufiger als das act.:
a) abstehen, entfernt sein, πολλὸν ἀφεσταότες Il. 17.375. Bei Plat. oft mit πόρρω und πόρρωθεν, τινός, von etwas ; von innerem Unterschiede, z.B. βασιλεύς – τυράννου Rep. IX.587e.
b) sich entfernen, wegbegeben ; von Personen, ἀπόστα βραχύ Men. B.A. 81 ; bes. abtrünnig werden, abfallen, Her. gew. ἀπό τινος, seltener τινός, 3.15 ; πρός τινα, zu Jem., Her. 2.162 ; πρὸς τοὺς πολεμίους Xen. Cyr. 3.1.12 ; εἰς τοὺς μυσούς An. 1.6.7 ; οἱ Εἵλωτες εἰς Ἰθώμην ἀπέστησαν Thuc. 1.101 ; ὅποι Xen. Hell. 3.5.10 ; – von Sachen : sie aufgeben, verlassen, μαστῶν καὶ τροφῆς Soph. El. 766 ; στέγης 900 ; κελεύω σιγᾶν μηδʼ ἀφεστάναι φρενῶν, nicht von Sinnen zu kommen, aufzumerken, Phil. 853 ; ἡ εὔνοια ἀπέστη ἐκ φρενῶν Eur. Tr. 7 ; τῆς προικός, auf die Mitgift verzichten, Dem. 59.53 ; τῶν ἐν ἠπείρῳ, sich derselben begeben, 7.8 ; τῆς Σαρδόνος Pol. 1.88 ; geradezu verlieren, καὶ τῶν ἀρχαίων Dem. 1.15, 19143 ; τῆς ἐλπίδος, von der Hoffnung abstehen, sie aufgeben, 8.15 ; τῆς ἐπιβολῆς 5.46 ; τῆς ὁρμῆς Plat. Legg. III.698e, ablassen davon, wie ἀποσταίην ἂν ὧν προειλόμην Antiphan. Ath. VIII.340c ; τοῦ ποιεῖν Pol. 1.87 ; πόνων καὶ κινδύνων Isocr. 4.83, sich den Gefahren u. Anstrengungen entziehen ; vgl. Xen. Cyr. 5.5.18 ; ὧν ἡ πόλις προσέταξε Lys. 3.22 ; μὴ ἀποστῇς τῶν λοιπῶν ἀλλʼ ἐπιμείνῃς Isocr. 5.24. Auch mit dem acc., πόλεμον εἰς ἐχυρὸν χωρίον Xen. An. 2.5.7, sich vor dem Kriege in eine Festung zurückziehen, wie ἀφίστανται ἥλιον ὑπὸ τὰς σκιάς Cyn. 3.3 ; τῶν ἀναλωμάτων, vor den Ausgaben zurücktreten, Dem. 51.7.
3) abwägen (vgl. ἵστημι), Xen. Symp. 2.20 ; med., sich ab- od. zuwägen lassen, τὸν χαλκὸν ἀποστησάμενος Dem. 49.52 ; δείδω μὴ τὸ χθιζὸν ἀποστήσωνται Ἀχαιοὶ χρεῖος Il. 13.745, Scholl. Aristonic. ἡ διπλῆ, ὅτι μεταφορικῶς χθιζὸν χοεῖος τῷ ἴσῳ σταθμῷ ἀποκαταστήσωσι, τουτέστι μὴ ὃ ἡμεῖς ἐλάβομεν χθὲς νικῶντες, σήμερον εἰσπράξωσιν.
[ἀφ-, ἀπο- 1, ἀπο- 4 5.]
- A
3 pl. aor. subj. mid. ἀποστήσωνται Il. 13.745.
- B
3 sing. aor. ἀπέστη Il. 3.33.
2 pl. pf. ἀφέστατε Il. 4.340.
3 pl. ἀφεστᾶσι Il. 13.738, Il. 14.132.
3 sing. plupf. ἀφεστήκει Od. 11.544.
3 pl. ἀφέστασαν Il. 15.672, 675, Il. 21.391.
3 sing. opt. ἀφεσταίη Od. 23.101, 169.
Pl. pple. ἀφεσταότες Il. 17.375.
3 sing. pres. mid. ἀφίσταται Il. 23.517.
- I
In form (A) To get weighed out to oneself; hence, to exact payment of: χρεῖος Il. 13.745 (i.e. take their revenge for what they suffered).
- II
In pres. mid. and the other forms (B)
- 1
To shrink back (in alarm) Il. 3.33.
- 2
To keep oneself separated (by a specified distance) from.
With genit.: ὅσσον τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται Il. 23.517.
- 3
In pf. and plupf.
- a
To stand apart or aloof: νόσφιν ἀφεστήκει Od. 11.544.
- b
To stand idle instead of fighting: τίπτε ἀφέστατε; Il. 4.340. Cf. Il. 13.738, Il. 14.132, Il. 15.672, 675, Il. 21.391.
- c
To keep apart or aloof from each other: πολλὸν ἀφεσταότες Il. 17.375.
To keep aloof from.
With genit.: ἀνδρός Od. 23.101 = 169.
- a
- 1
Strong 868
1. trans. in pres., impf., fut., 1 aor., to put away, lead away; metaph., to move to revolt: Ac 5:37.
2. Intrans. in pf., plpf., 2 aor., to stand off, depart from, withdraw from: c. gen., Lk 2:37; seq. ἀπό, Lk 4:13 13:27, Ac 5:38 12:10 15:38 19:9 22:29, II Co 12:8; metaph., ἀπὸ ἀδικίας, II Ti 2:19; ἀπὸ θεοῦ, (fall away, apostatize), He 3:12. Mid. (exc. 1 aor., wh. is trans.), to withdraw oneself from, absent oneself from: Lk 2:37; metaph., fall away, apostatize: absol., Lk 8:13; c. gen., I Ti 4:1 (MM, s.v.; Cremer, 308).†
συγκάλυπτε τὸ ζῴδιον καὶ ἀποστὰς ἀπ' αὐτοῦ πήχεις ἕξ
esconde también la figura y aléjate seis codos de ella
- ACausal in pres. and imperf., in fut. ἀποστήσω, aor1 ἀπέστησα, as also in aor1 mid.:— to put away, remove, c. acc., Aesch., etc.; ἀφ. τινὰ λόγου to hinder from speech, Eur.; ἀφ. τὴν ἐπιβουλήν to frustrate it, Thuc.; ἀφ. τὸν ἄρχοντα to depose him, Xen.; so in aor1 mid., δόρυ πυλῶν ἀπεστήσασθε removed war from your own gates, Eur.
- 2to make to revolt, move to revolt, Hdt., Thuc.
- IIto weigh out, Xen.:—aor1 mid., ἀποστήσασθαι χρεῖος to weigh out or pay the debt in full, Il.; ἀποστήσασθαι τὸν χαλκόν to have the money weighed out to one, Dem.
- Bintr., in Pass., as also in aor2 act. ἀπέστην, imperat. ἀπόστηθι, ἀπόστα, perf. ἀφέστηκα in pres. sense, syncop. pl. ἀφέσταμεν, -στατε, -στᾶσι, inf. ἀφεστάναι, part. ἀφεστώς, -ῶσα, -ός or -ώς: fut. mid. ἀποστήσομαι: aor1 ἀπεστάθην α:— to stand away or aloof from, keep far from, c. gen., Hom., Attic; μακρὰν τόποις καὶ χρόνοις ἀφ. Diod.; ἀφεστάναι φρενῶν to lose oneʼs wits, Soph.; ἀφ. πραγμάτων to withdraw from business, Dem., etc.
- 2in Prose, to revolt from, τινος or ἀπό τινος, Hdt., Attic: absol. to revolt, Hdt.
- 3ἀφ. τινός τινι to give up a thing to another, Dem.; hence, ἀφ. τινι to make way for him, give way to him, Eur.; c. inf. to shrink from doing, Eur.
- 4absol. to stand aloof, Il., Attic
-
…καὶ πλούσιος καὶ τῶν γενναίων, οὐδέν τι μᾶλλον ἀποδέχονται, ἀλλὰ καταγελῶσι καὶ θορυβοῦσιν, ἕως ἂν ἢ αὐτὸς ἀποστῇ ὁ ἐπιχειρῶν λέγειν καταθορυβηθείς, ἢ οἱ τοξόται αὐτὸν ἀφελκύσωσιν ἢ ἐξάρωνται κελευόντων τῶν πρυτάνεων. περὶ μὲν οὖν ὧν…
Plato, Protagoras
-
…. ἐτόλμησε γὰρ εἰπεῖν ὡς αὐτὸς μὲν τριακοσίας δραχμὰς ἔδωκε Θεοδότῳ, συνθήκας πρὸς αὐτὸν ποιησάμενος, ἐγὼ δʼ ἐπιβουλεύσας ἀπέστησα αὐτοῦ τὸ μειράκιον. καίτοι ἐχρῆν αὐτόν, εἴπερ ἦν ταῦτʼ ἀληθῆ, παρακαλέσαντα μάρτυρας ὡς πλείστους κατὰ τοὺς νόμους…
Lysias, Speeches
-
…βουλευόμενοι, ὡς οὐδέποτε ὀρθῶς ἔχοντος οὔτε τοῦ ἀδικεῖν οὔτε τοῦ ἀνταδικεῖν οὔτε κακῶς πάσχοντα ἀμύνεσθαι ἀντιδρῶντα κακῶς, ἢ ἀφίστασαι καὶ οὐ κοινωνεῖς τῆς ἀρχῆς ; ἐμοὶ μὲν γὰρ καὶ πάλαι οὕτω καὶ νῦν ἔτι δοκεῖ, σοὶ δὲ εἴ…
Plato, Crito
-
…αἱ δʼ ἄλλαι ψυχαὶ νεκύων κατατεθνηώτων ἕστασαν ἀχνύμεναι, εἴροντο δὲ κήδεʼ ἑκάστη. οἴη δʼ Αἴαντος ψυχὴ Τελαμωνιάδαο νόσφιν ἀφεστήκει, κεχολωμένη εἵνεκα νίκης, τήν μιν ἐγὼ νίκησα δικαζόμενος παρὰ νηυσὶ τεύχεσιν ἀμφʼ Ἀχιλῆος · ἔθηκε δὲ πότνια μήτηρ…
Homer, Odyssey
-
…πάρεξ ἢ ὅσον οἱ Σκύθαι ἦρχον. ὑστέρῳ μέντοι χρόνῳ μετεμέλησέ τέ σφι ταῦτα ποιήσασι καὶ ἀπέστησαν ἀπὸ Δαρείου, ἀποστάντες δὲ ὀπίσω κατεστράφθησαν μάχῃ νικηθέντες. τότε δὲ ἐπὶ Ἀστυάγεος οἱ Πέρσαι τε καὶ ὁ Κῦρος ἐπαναστάντες τοῖσι Μήδοισι ἦρχον…
Herodotus, The Histories
-
…διὰ τὴν αὐτῶν δειλίαν ὑπομένουσιν οἱ παρὸν πρὸ αὐτῶν ἀποθανεῖν μὴ θελήσαντες. ἡμεῖς δὲ ἐπʼ ἀνδρείᾳ μέγα φρονοῦντες Ῥωμαίων ἀπέστημεν καὶ τὰ τελευταῖα νῦν ἐπὶ σωτηρίᾳ προκαλουμένων ἡμᾶς οὐχ ὑπηκούσαμεν. τίνι τοίνυν οὐκ ἔστιν ὁ θυμὸς αὐτῶν πρόδηλος ,…
Flavius Josephus, Jewish War
-
…αἴθε γὰρ αὐτόν βλητὸν ὑπʼ Ἀπόλλωνος ἐμαὶ χέρες ἐκτερέιξαν · νῦν δὲ κακὰ βούβρωστις ἐν ὀφθαλμοῖσι κάθηται. ἤ οἱ ἀπόστασον χαλεπὰν νόσον ἠέ νιν αὐτός βόσκε λαβών · ἁμαὶ γὰρ ἀπειρήκαντι τράπεζαι. χῆραι μὲν μάνδραι, κενεαὶ δέ μοι…
Callimachus, Hymns
-
…εἶναι ἄριστα · πάντῃ γάρ σε περὶ στέφανος πολέμοιο δέδηε · Τρῶες δὲ μεγάθυμοι ἐπεὶ κατὰ τεῖχος ἔβησαν οἳ μὲν ἀφεστᾶσιν σὺν τεύχεσιν, οἳ δὲ μάχονται παυρότεροι πλεόνεσσι κεδασθέντες κατὰ νῆας. ἀλλʼ ἀναχασσάμενος κάλει ἐνθάδε πάντας ἀρίστους · ἔνθεν…
Homer, Iliad
-
…γένετʼ ἀμφοτέρωθεν ἠμὲν πρὸς νηῶν καὶ ὁμοιΐου πολέμοιο. Ἕκτορα δὲ φράσσαντο βοὴν ἀγαθὸν καὶ ἑταίρους, ἠμὲν ὅσοι μετόπισθεν ἀφέστασαν οὐδὲ μάχοντο, ἠδʼ ὅσσοι παρὰ νηυσὶ μάχην ἐμάχοντο θοῇσιν. οὐδʼ ἄρʼ ἔτʼ Αἴαντι μεγαλήτορι ἥνδανε θυμῷ ἑστάμεν ἔνθά…
Homer, Iliad
-
…ἀντία σεῦ, ἔστι τοι τὰ σὺ βούλεαι, ἤν τε τῶν τις δοκίμων ἄλλος Μήδων · πρῶτοι γὰρ οὗτοι ἀποστάντες ἀπʼ ἐκείνου καὶ γενόμενοι πρὸς σέο Ἀστυάγεα καταιρέειν πειρήσονται. ὡς ὦν ἑτοίμου τοῦ γε ἐνθάδε ἐόντος, ποίεε ταῦτα…
Herodotus, The Histories