ἀφιστάνω
ἀφιστάνω, renounce
ἀφιστάνω, later form of ἀφίστημι, CPR 5.14 (ii A. D.), Dsc. 3.87, Luc. Sol. 7:—Pass., ἀφιστάνομαι
- renounce, τινί τινος PRyl. 117.22 (iii A. D.):—also ἀφιστάω, Ath. 1.9b, Lib. Decl. 51.14; opt. ἀφιστῴην dub. in X. Smp. 2.20 (v. sq. A. II), cf. Luc. Sol. 7.
1 tr. en v. act. quitar, apartar de una medicina
δύναμιν δὲ ἔχει ... λειχῆνας καὶ λέπρας ... ἀφιστάνειν
• alejar
περισσὸν ἀφιστάνειν τὸν κατὰ τὸ τέλος τόνον
• cit. como mal uso ático, Luc.Sol.7.
2 en v. med. renunciar a c. gen. y dat.
ἀφιστανομένη ... τῷ Εὐδαίμονι τῆς ... κληρονομίας
renunciando a la herencia en favor de Eudemón
ἀφιστάνω, forme réc. dér. d’ἀφίστημι, m. sign. Diosc. 3, 101.