ἀφιλοτιμία
ἀφιλοτιμία, want of due ambition
ἀφῐλο-τῑμία, ἡ,
- want of due ambition, Arist. EN 1125b22.
falta de ambición
φαίνεται δὲ πρὸς ... τὴν φιλοτιμίαν ἀ.
ἀφιλοτιμία, ας (ἡ) [ῐῑμ] indifférence pour les honneurs, manque d’ambition, Arstt. Nic. 4, 4, 5 ; Th. Char. 22.
Étym. ἀφιλότιμος.
ἀφιλοτιμία, [τῑ], ἡ, Mangel an Ehrliebe, Arist. Eth. Nic. 4.4.5.
ἀφιλοτιμία
From ἀφιλότιμος
- want of due ambition, Arist.