ἀφιστάω
apartar c. ac. y gen.
ἀφιστῶν ἡμᾶς τῶν ἀτάκτων ἐπιθυμιῶν
τὸν νοῦν ἀφίστων αὐτῶν
ἀφιστάω-ῶ (seul. prés. part. ἀφιστῶν, Ath. 9a, et opt. ἀφιστῴην, Xén. Conv. 2, 20) c. le suiv.
ἀφιστάω, s. ἀφίστημι.
apartar c. ac. y gen.
ἀφιστῶν ἡμᾶς τῶν ἀτάκτων ἐπιθυμιῶν
τὸν νοῦν ἀφίστων αὐτῶν