ἀφιλότιμος
ἀφιλότιμος, without due ambition
- lacking in ambition, Is. 7.35, Lycurg. 69, Arist. EN 1107b29: Sup., Plb. 6.48.8; βίος ἀ. εἰς δόξαν Inscr.Prien. 112.11, cf. Eun. VS p.491 B. Adv. -μως Plb. 12.23.8; πρὸς πολίτας ζῆν Plu. Cupid. 2.525d; but also, without fear or favour, impartial, IG 9(2).517.34 (Epist. Philipp.).
- 2 simply, indifferent, πρὸς κάλλος J. AJ 2.9.6. Adv. -μως lukewarmly, PPetr. 2 p.5.
- II of things, not honourable, paltry, ἡ ἀπὸ μικρῶν δόξα ἀ. Plu. Aud.poet. 2.35a.
I
1 no ambicioso de pers., Is.7.35,
ὁ δ' ἐλλείπων (ταῖς ὀρέξεσι) ἀ.
τίς δ' οὕτως ... ἀ. (ἐστίν);
• sup.
ἀφιλοτιμοτάτους ... ποιήσας
• de abstr.
αἰτία
2 de pers. indiferente
πρὸς δὲ κάλλος οὐδεὶς ἀ. ἦν οὕτως
3 de abstr. deshonroso, indigno
ἡ δ' ἀπὸ μικρῶν δόξα ... ἀ. (ἐστί)
πάθεα
βίος οὐκ ἀ. εἰς δόξαν
ἔργον ... ἀφιλοτιμότερον τοῦ φιλοσοφίᾳ προσήκοντος
II adv. -ως
1 sin ambición
πρὸς τοὺς ἀ. πεπεισμένους
2 con indiferencia
πρὸς πόλιν ἀ. ζῆν
3 con imparcialidad
παρακαλῶ ὑμᾶς ἀ. προσελθεῖν [πρὸς τὸ] πρᾶγμα
• Adv. ἀφιλοτίμως , ἀληθεύειν, unparteiisch, Pol. 12.23.
- without due ambition, Isae., Arist.