ἀποτίθημι
ἀποτίθημι, to put away, stow away
Could not find ἀπόθου in Logeion dictionaries.
ἀπόθου Verb: aorist middle imperative 2nd singular, Verb: aorist middle indicative 2nd singular of ἀποτίθημι
- put away, stow away, δέπας δʼ ἀπέθηκʼ ἐνὶ χηλῷ Il. 16.254, cf. X. An. 2.3.15; ἀ. εἰς δεσμωτήριον Lycurg. 112: metaph., ‘pigeon-hole’, class, Phlp. in Ph. 361.22.
- 2 expose a child, Pl. Tht. 161a.
- II Med. (aor. 1 part. ἀποθησαμένη Hsch.), put away from oneself, lay aside, τεύχεα κάλʼ ἀποθέσθαι ἐπὶ χθονί Il. 3.89; τὴν Σκυθικὴν στολὴν ἀ. put it off, Hdt. 4.78; ἀ. κόμας cut it off, in mourning, E. Hel. 367 (lyr., tm.); ἀ. τὸν νόμον set aside, i.e. disregard, the law, Th. 1.77; ἀ. τὰν Ἀφροδίταν quell desire, E. IA 558 (lyr.); ἀ. ῥᾳθυμίαν D. 4.8, 8.46; ὀργήν Plu. Cor. 19; ἀρχήν Id. Pomp. 23.
- 2 put away from oneself, avoid, ἀποθέσθαι ἐνιπήν wipe away the reproach, Il. 5.492, cf. Hes. Op. 762; νόστον ἔχθιστον ἀπεθήκατο Pi. O. 8.68, cf. 10(11).40.
- 3 put by for oneself, stow away, Ar. Eq. 1219, X. Cyr. 6.1.15; ἀ. τροφὴν τοῖς νεοττοῖς Arist. HA 619a20; ἀ. τινὰ εἰς φυλακήν Plb. 23.10.8; freq. of drugs, Dsc. 4.136, al., cf. PEleph. 12 (iii B.C.); ἐν φυλακῇ Ev.Matt. 14.3.
- b bury, IG 14.1974.
- 4 ἀποτίθεσθαι εἰς αὖθις put off, defer, E. IT 376, Pl. Grg. 449b, X. Smp. 2.7, etc.; εἰς τοὺς παῖδας ἀ. τὰς τιμωρίας Lys. Fr. 53.3.
- 5 reserve, keep back, Pl. Lg. 887c, Din. 1.30.
- 6 ἀπεθήκατο κόλπων, of a woman, laid down the burden of her womb, i.e. bore a child, Call. Dian. 25; ἀ. ὠδῖνας Str. 10.5.2: but,
- 7 μηδὲν ἀποτίθεσθαι τῶν γιγνομένων expose none of oneʼs children, Arist. Pol. 1335b22.
- 8 ἀ. χρόνον εἴς τι employ, bestow time upon it, Plb. 18.9.10.
- 9 set a fracture, Pall. in Hp.Fract. 12.276 C.; cf. ἀπόθεσις.
A sin mov., en v. act. y med.
I c. ac. de cosas y abstr.
1 depositar, guardar frec. c. ἐν y dat. loc.
δέπας δ' ἀπέθηκ' ἐνὶ χηλῷ
guardó la copa en un arcónἀποσκευάς
• en v. pas.
τὰ ὑπὸ τῆς μητρός μου ἀποτεθειμένα ἐν πυξιδίῳ
• con otras constr. de lugar
ἀποθήσεις αὐτὸ (στάμνον) ἐναντίον τοῦ θεοῦ
εἰς τόπον καθαρόν
ἀποθήσει αὐτὴν (στολήν) ἐκεῖ
αὐτὰ μετὰ σαυτοῦ
• en v. med. mismo sent.
τὰ πολυτελέστατα ... εἰς τοῦτον ... τὸν τόπον
ἐς οὓς (θησαυρούς) ἀποτίθενται τὰ χρήματα
φέρων (ἀργύριον) δ' ἀπέθετο ὅποι δή
λίθους ἐν τῷ ὄρει
ἀπέθετο (στάμνον) ἐναντίον τοῦ μαρτυρίου
τὰ σκῦλα ἀπέθεντο ἐκεῖ
(τὰ ξύλα) παρά σοι
• prob. poner como fianza tb. en v. med.
τὰ ἐν τῇ ἰδίῃ ὑπάρχοντα
• χάριν ἀποτίθεσθαι guardarse, reservarse un favor
παρὰ Ῥωμαίοις
ἐν πολλοῖς
• en v. act., de una apuesta
ἓν ἕκαστον τῶν ἱματίων
2 de provisiones y cosas perecederas preservar, guardar (en conserva), almacenar
τὰς δέ τινας (βαλάνους) ξηραίνοντες ... ἀπετίθησαν
• en v. pas.
τὰ δὲ μύρτα ἀποτεθέντα κατεσάπη
las bayas de mirto en conserva se pudrieronτὰ ἀποτεθέντα γένη
los géneros, las existencias almacenadas
• en v. med. mismo sent.
ἀποτίθεται δὲ τὴν περιττεύουσαν τροφὴν τοῖς νεοττοῖς
ἣν ἀπεθήκατο λευκήν
• en gener. con el sent. particular de la v. med. guardar(se), reservar(se)
ὅσον τὸ χρῆμα τοῦ πλακοῦντος ἀπέθετο
¡menudo trozo de pastel se ha reservado!τὰ μὲν ἐπιτήδεια ... ἀποτίθεσθαι
hacer acopio de las cosas necesarias
3 de abstr.
a) colocar, clasificar
ἐν οὐδενὶ τῶν ὄντων ὡρισμένως ἔστιν ἀποθεῖναι
b) en v. med. c. εἰς y ac. de pers. o personif. guardar, reservar
εἰς τοῦς παῖδας ... τὰς τιμωρίας
τὰ δὲ χαλεπὰ εἰς τὸ γῆρας
τὰς δωρεὰς εἰς βελτίω σώματα καὶ ἄνδρας ἀξιολογωτέρους ἀπόθεσθε
• c. εἰς y adv. temporal
ἀσπάσματα ἐς αὖθις
c) c. compl. que indica tiempo aguardar
εἰς τοῦτον ἀποθέσθαι τὸν χρόνον ἀδικεῖν
aguardar a ese momento para delinquir
• reservar
εἰς ποῖον ... καιρόν
εἰς τοῦτον ἀποθέμεθα τὸν καιρόν
4 en rel. c. escritos, gener. en v. med. consignar, registrar
τὰ φιλοσοφηθέντα εἰς γραφὴν ἀπετίθεντο
pusieron por escrito los debates filosóficos
• más esp. registrar, archivar doc.
ταῦτα ... εἰς τὰ ἱερὰ γράμματα ... ἀποτιθεμένων
λόγον ἀποτίθεσθαι ... τῶν προσόδων καὶ ἐξόδων
τὸ γράμμα ... εἰς τὸ δημόσιον
ἐν λό[γῳ
παρὰ τοῖς ... ἴ[χ]νεσι τοῦ κυρίου
(depositar una petición) a los pies (de la estatua) del emperador
• tb. en v. act.
ἀποτέθεικεν τὸ ἀνήλωμα
• en v. pas.
τὸ ἀντίγραφον ἀπετέθη εἰς τὰ ἀρχεῖα
5 usos técnicos, sólo en v. med.
• geom. trazar, llevar determinado segmento sobre otra línea
τῇ Δ ἴσην ἀπεθέμην τὴν ΓZ
tracé la recta D igual a la GZ
• medic. encajar, reducir una fractura, Pall.in Hp.Fract.12.276C.
II c. ac. de pers.
1 dicho de niños exponer
τὸ τέκνον τράπν ἀποθέμν
• en v. med. mismo sent.
τὸνδε παῖδα κἀπέθου ἐν σπαργάνοισιν
μηθὲν ἀποτίθεσθαι τῶν γιγνομένων
2 c. ac. de pers. y ac. de direc. poner, meter bajo custodia o en prisión, en v. pas.
τούτων ... εἰς τὸ δεσμωτήριον ἀποτεθέντων ὑπὸ τῶν τοῦ Φρυνίχου φίλων
• en v. med. mismo sent.
τὴν Δανάην ... εἰς φυλακὴν ἀπέθεντο
αὐτὸν εἰς φυλακήν
οὓς ... εἰς τὴν Ζακανθαίων ἀπέθετο πόλιν
a los cuales (rehenes) puso bajo custodia en la ciudad de los Saguntinosεἰς ἐλευθέραν ... ἀποθέσθαι φυλακήν
poner en libertad condicional
• c. dat. loc.
Ἰωάννην ... ἐν φυλακῇ ἀπέθετο
3 c. ac. de cadáveres o sus huesos depositar, inhumar, enterrar
τὸν παῖδα πατὴρ ἀπέθηκε
τὰ δὲ ὄστεα ... ἔνθ' ἀπέθηκε
• en v. med. mismo sent.
ἀπεθήκατο Πρωτόκτητος Νυμφιδίαν
(τὰ σώματα) εἰς τὰ προγονικὰ μνημεῖα ἀπετίθεντο
τὰ ὀστᾶ
B c. mov. sólo en v. med. salvo algunos casos tard.
I indicando mov. ‘desde’ c. ac. de cosas
1 de objetos diversos desembarazarse de, dejar el uso de, soltar
ὄφρ' ἂν ἐγὼ φύσας ἀποθείομαι ὅπλα τε πάντα
mientras yo me desembarazo de los fuelles y de todas mis herramientas (habla Hefesto)Ῥωμαῖοι τὰς πατρίους ἀποθέμενοι μαχαίρας ... μετέλαβον τὰς τῶν Ἰβήρων
• dejar de la mano, soltar, dejar caer
τὸ ποτήριον
τύμπανα χειρῶν
• descargar
φορτίον
τὰς ... ἀγορὰς ἀποθέσθαι
descargar las mercancías
• esp. de ejércitos dejar, deponer las armas
τεύχεα ... ἀποθέσθαι ἐπὶ χθονί
deponer las armas sobre la tierra
• simplemente quitar, retirar un preparado tras su exposición al sol, Dieuch.18
• tard. en act.
τρυφάλειαν ἀπέθηκα κομάων
ἀξιῶ ἀπεθῆναι (sic) τὴν κατοχήν
considero que debe levantarse el embargo
2 de vestidos (en gener. con un significado especial) o cabellos:
a) de vestidos o adornos despojarse de, quitarse, deponer, dejar
ἀπὸ δὲ χλαῖναν θέτο
τὴν στολὴν ἀποθέμενος τὴν Σκυθικὴν λάβεσκε ἂν Ἑλληνίδα ἐσθῆτα
ἀποθέσθαι τὰ φαιά
deponer el lutoὥσπερ ἱμάτιον τρίβωνα γενόμενον ἀπεθέμην
τὸν κεστόν
τὴν τιάραν
• fig. de la personalidad
τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον
ἀποθέμενος τὸν θεατὴν ἀγωνιστὴς γενέσθαι
dejando de ser espectador convertirse en actor
• incluso dejar el cuerpo o la vida, morir
τὸ σῶμα ἀποθέσθαι
τὸν βίον
ἑοὺς ἀπέθηκε χιτῶνας
se quitó los vestidos
• tb. fig.
ἀποτίθησιν· ἀποθνήσκει
b) de la cabellera, ritualmente deponer, quitarse, cortarse
ἀπὸ δὲ παρθένοι κόμας ἔθεντο
las doncellas se deshicieron de sus cabelleras en señal de dueloτὰς τρίχας ... οἱ ἱερεῖς ἀποτίθενται
II c. ac. de abstr.
1 quitarse de encima, desechar
a) de conceptos negativos librarse de, eliminar
κρατερὴν ... ἐνιπήν
(φήμη ... κακή) πέλεται χαλεπὴ ἀποθέσθαι
νόστον ἔχθιστον
τὸ τραχὺ καὶ βάρβαρον τῆς διανοίας
τὰ ἔργα τοῦ σκότους
αἵρεσιν
νεφέλην ... ἄτης
νεῖκος
τὴν στάσιν
τὸν πόλεμον
b) de conceptos positivos abandonar, desechar, perder
νέμεσιν ... καὶ αἰδῶ
ἀποθέμενοι τὸν νόμον
dejando a un lado la leyὅρκον
•
πᾶν τὸ ὑγρόν
todo su aspecto lozano
2 del poder o el mando deponer
ἀρχήν
τὴν τυραννίδα
τὰς μοναρχίας
τὴν στρατηγίαν
3 de sentimientos dejar, deponer, aplacar
εἴη δέ μοι ... πολλὰν (Ἀφροδίταν) ... ἀποθείμαν
¡ojalá aplacara el excesivo (amor)!ὀργήν
ῥᾳθυμίαν
τὸ πένθος
III c. ac. de pers., como eufemismo para ‘parir’ deponer, expulsar, depositar
ἔνθα σ' ἐπεὶ μήτηρ μεγάλων ἀπεθήκατο κόλπων
(με) φίλων ... γυίων
• c. ac. de palabras que eufemísticamente significan el ‘parto’
μυθεύεται ... ἡ Λητὼ τὰς ὠδῖνας ἀποθέσθαι τοῦ ... Ἀπόλλωνος
se cuenta que Leto alivió los dolores del parto de Apolo e.d. dio a luz a Apoloσε εὐκαίρως ἀποθέσθαι τὸ βάρος
(espero) que hayas dado felizmente a luz
• interpr. onirománticamente como morir Artem.5.30.
C intr. en v. med. presentarse, plantearse
ἄχρις ἂν γνῶ πῶς τὰ κατ' ἐμὲ ἀποτίθεται
hasta que sepa cómo se presentan mis asuntos
1. wegzetten, wegleggen, afleggen:
2. in bewaring leggen, opbergen:
3. te vondeling leggen
1) ablegen, act. Od. 14.276 ἀπὸ κρατὸς κυνέην ἔθηκα, med. ἀπὸ χλαῖναν θέτο Od. 14.500, ἀπʼ ὤμοιιν χλαῖναν θέτο Od. 21.118, ἀπὸ ξίφος θέτʼ ὤμων 119 ; τεύχεα ἀποθέσθαι ἐπὶ χθονί Il. 3.89 ; φύσας ἀποθείομαι ὅπλα τε πάντα Il. 18.409 ; ἀποθέσθαι ἐνιπήν 5.492 ; so ῥᾳθυμίαν Dem. 8.46 ; ὀργήν Plut. Cor. 19 ; ἀρχὴν ἀποτίθεσθαι, niederlegen, Pol. 5.1 ; πόλεμον, beilegen, 5.106.1 ; νεῖκος ἀποθέσθαι Pind. Ol. 11.42 ; ἀφροδίταν πολλήν, Liebesglut unterdrücken, Eur. I.A. 557 ; vgl. Plut. Coriol. 19, Pomp. 23. – Kinder aussetzen, Ggstz τρέφειν, Plat. Theaet. 161a. – Vgl. ἀπόθεστος.
2) bei Seite legen, bes. med., für sich, d.i. aufbewahren ; act. Il. 16.254 δέπας ἀπέθηκʼ ἐνὶ χηλῷ ; Xen. Cyr. 6.1.25 ; Dem. 49.31 u. sonst ; τὰ χαλεπὰ εἰς τὸ γῆρας, aufsparen, Xen. Mem. 2.1.31 ; εἰς αὖθις, auf ein andermal verschieben, Plat. Euthyd. 275a, Gorg. 449b ; sparen, Legg. X.857c ; εἰς δεσμωτήριον ἀποτεθέντες Lycurg. 112, wie εἰς φυλακήν, in Verwahrsam geben, Pol. 24.8.8 ; DS ; χρόνον εἴς τι, Zeit auf etwas verwenden, Pol. 17.9.10 ; χάριν ἐν πολλοῖς, sich Dank verdienen, 6.2.15. – Bei Call. Iov. 15 κόλπων, aus dem Schoße ablegen, gebären.
[ἀπο- 1.]
3 sing. aor. ἀπέθηκε Il. 16.254.
Aor. subj. mid. ἀποθείουαι Il. 18.409.
Infin. ἀποθέσθαι Il. 3.89, Il. 5.492.
- 1
To put away in the appropriate place Il. 16.254.
In mid. Il. 18.409.
- 2
In mid.
- a
To lay aside and place somewhere Il. 3.89.
- b
To put away from oneself, avoid incurring: ἐνιπήν Il. 5.492.
- a
- 1
- 1put away from oneself, free oneself of c. acc. ἐν τέτρασιν παίδων ἀπεθήκατο γυίοις νόστον ἔχθιστον sc. by his victory O. 8.68 νεῖκος δὲ κρεσσόνων ἀποθέσθʼ ἄπορον O. 10.40
Strong 659
to put off or aside; in NT always mid.,
(a) to put off from oneself as a garment: τ. ἱμάτια, Ac 7:58; metaph., in ethical sense, to put of, lay aside: Ro 13:12, Eph 4:22, 25, Col 3:8, He 12:1, Ja 1:21, I Pe 2:1;
(b) to stow away, put: ἐν τ. φυλακῇ (MM, s.v.), Mt 14:3.†
- Ito put away, stow away, Il.
- IIMid. to put away from oneself, lay aside, of arms and clothes, Il., Hdt.; ἀπ. τὸν νόμον to put aside, i. e. disregard, the law, Thuc.
- 2to avoid, escape, of something odious, Il.
- 3to put by for oneself, stow away, Ar., Xen.
- 4ἀποτίθεσθαι εἰς αὖθις to put off, defer Eur., Xen., etc.
-
…καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ μῦθον Ἀλεξάνδροιο, τοῦ εἵνεκα νεῖκος ὄρωρεν. ἄλλους μὲν κέλεται Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς τεύχεα κάλʼ ἀποθέσθαι ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ, αὐτὸν δʼ ἐν μέσσῳ καὶ ἀρηΐφιλον Μενέλαον οἴους ἀμφʼ Ἑλένῃ καὶ κτήμασι πᾶσι μάχεσθαι. ὁππότερος…
Homer, Iliad
-
…χρεὼ πάντα Θέτι καλλιπλοκάμῳ ζῳάγρια τίνειν. ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν οἱ παράθες ξεινήϊα καλά, ὄφρʼ ἂν ἐγὼ φύσας ἀποθείομαι ὅπλά τε πάντα. ἦ, καὶ ἀπʼ ἀκμοθέτοιο πέλωρ αἴητον ἀνέστη χωλεύων · ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί .…
Homer, Iliad
-
…ἐνίστατο, ὁ δὲ προτέραν τὴν περὶ αὐτοῦ ψῆφον ἀνεδίδου. Καὶ τῆς πρώτης φυλῆς καταψηφισαμένης τὴν ἀρχὴν τὸν Ὀκτάουιον ἀποθέσθαι, ἐπιστραφεὶς πρὸς αὐτὸν ὁ Γράκχος ἐδεῖτο μεταθέσθαι. οὐ πειθομένου δὲ τὰς ἄλλας ψήφους ἐπῆγεν. οὐσῶν δὲ τότε…
Appian, The Civil Wars
-
…. σοὶ δὲ χρὴ τάδε πάντα μέλειν νύκτάς τε καὶ ἦμαρ ἀρχοὺς λισσομένῳ τηλεκλειτῶν ἐπικούρων νωλεμέως ἐχέμεν, κρατερὴν δʼ ἀποθέσθαι ἐνιπήν. ὣς φάτο Σαρπηδών, δάκε δὲ φρένας Ἕκτορι μῦθος · αὐτίκα δʼ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε…
Homer, Iliad
-
…φήμην. φήμη γάρ τε κακὴ πέλεται, κούφη μὲν ἀεῖραι ῥεῖα μάλʼ, ἀργαλέη δὲ φέρειν, χαλεπὴ δʼ ἀποθέσθαι. φήμη δʼ οὔτις πάμπαν ἀπόλλυται, ἥντινα πολλοὶ λαοὶ φημίξωσι · θεός νύ τίς ἐστι καὶ αὐτή. Ἤματα…
Hesiod, Works and Days
-
…δʼ ἀνένευσε μάχης ἐξαπονέεσθαι. ἤτοι ὃ μὲν σπείσας τε καὶ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ ἂψ κλισίην εἰσῆλθε, δέπας δʼ ἀπέθηκʼ ἐνὶ χηλῷ, στῆ δὲ πάροιθʼ ἐλθὼν κλισίης, ἔτι δʼ ἤθελε θυμῷ εἰσιδέειν Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπιν αἰνήν .…
Homer, Iliad
-
…αἰεὶ δικτάτωρ γενόμενος ὅμως, ἐπεί τε ἐκορέσθη τῆς δυναστείας, πρῶτος ἀνδρῶν ὅδε μοι δοκεῖ θαρρῆσαι τυραννικὴν ἀρχὴν ἑκὼν ἀποθέσθαι καὶ ἐπειπεῖν, ὅτι καὶ τοῖς μεμφομένοις εὐθύνας ὑφέξει, ἰδιώτης τε ὁρώντων ἁπάντων ἐς πολὺ βαδίσαι κατʼ ἀγορὰν καὶ…
Appian, The Civil Wars
-
…Σύλλαν αὖθις ὅμοια ἀνερριπίζετο, μέχρι Γάιος Καῖσαρ, αἱρετὴν ἀρχὴν ἐπὶ πολὺ δυναστεύων ἐν Γαλατίᾳ, τῆς βουλῆς αὐτὸν ἀποθέσθαι κελευούσης αἰτιώμενος οὐ τὴν βουλήν, ἀλλὰ Πομπήιον, ἐχθρὸν ὄντα οἱ καὶ στρατοῦ περὶ τὴν Ἰταλίαν ἡγούμενον, ὡς…
Appian, The Civil Wars
-
…ἐρωτῶν, τὸ δʼ ἀποκρινόμενος, τὸ δὲ μῆκος τῶν λόγων τοῦτο, οἷον καὶ πῶλος ἤρξατο, εἰς αὖθις ἀποθέσθαι ; ἀλλʼ ὅπερ ὑπισχνῇ, μὴ ψεύσῃ, ἀλλὰ ἐθέλησον κατὰ βραχὺ τὸ ἐρωτώμενον ἀποκρίνεσθαι. εἰσὶ μέν, ὦ…
Plato, Gorgias
-
…ἂν εἴη. μηδὲν οὖν δυσχεράναντες μηδὲ ἐπειχθέντες, ἥντινά ποτε ἔχομεν δύναμιν εἰς πειθὼ τῶν τοιούτων λόγων, μηδὲν ἀποθέμενοι διεξέλθωμεν εἰς τὸ δυνατὸν ἱκανῶς. εὐχήν μοι δοκεῖ παρακαλεῖν ὁ λεγόμενος ὑπὸ σοῦ νῦν λόγος, ἐπειδὴ προθύμως συντείνεις…
Plato, Laws