ἀποτίνυμι
ἀπο-τίνῡμι, = ἀποτίνω, [ῑ, cf. sq. [ἀποτίνω]], Dor. inf. -τινύμεν Supp.Epigr. 1.410.9 (Crete, iv B.C.); 3 sg. imper. ἀποτεινύτω GDI 5100.11 (ib.), SIG 2680.8 (Syros):—later ἀπο-τίννῡμι, inf. -τιννύναι, part. -τιννύντες, Them. Or. 23.289c, 3.40d, imper. -τιννύτω J. AJ 4.8.36, SIG 1109.79 (Athens, ii A.D.):—also ἀπο-τιννύω LXX Ge. 31.39, al., Ph. 2.596; ἀποτειννυέτω PAvrom. 1 A 26:—for Med. v. sq. ΙΙ.1.
1 pagar
στα[τῆρας] πε[ν]τακατίς
ἀποτεινύτω τό τε χρέος ὅ κα συλάσῃ
δίκην
2 en v. med. cobrarse, desquitarse c. ac. int. y gen.
πολέων δ' ἀποτίνυτο ποινήν
se tomó venganza de muchos
• sólo c. gen. vengarse, desquitarse de
τῶν ... ἀποτινύμενοι
τῶν ... κατακαυθέντων ἱρῶν