ἀποτιστέον
ἀποτιστέον, one must pay
ἀποτιστέον (better ἀποτειστέον),
- one must pay, ζημίαν X. Lac. 9.5, cf. PTeb. 71, Aristid. Or. 46(3).2.
hay que pagar
ζημίαν
διπλὴν ἔκτισιν
ἀποτιστέον, vb. d’ἀποτίνω, Xén. Lac. 9, 5.