ἀποτίναγμα
ἀποτίναγμα, tow
ἀποτίν-αγμα [ῐ], ατος, τό,
- tow, LXX Jd. 16.9, Sm. Is. 1.31.
estopa
ὃν τρόπον διασπᾶται κλῶσμα τοῦ ἀποτινάγματος
cual se deshace la fibra de estropajo
ἀποτίναγμα, ατος (τὸ) [ῑ] ce qu’on fait tomber en secouant ou en peignant (du chanvre), d’où objet de rebut, Symm. Esaï. 1, 31.
Étym. ἀποτινάσσω.
ἀποτίναγμα, τό, das Abgeschüttelte, Sp.