ἀπωθέω
ἀπωθέω, to thrust away, push back
Could not find ἀπώσῃ in Logeion dictionaries.
ἀπώσῃ Verb: aorist middle subjunctive 2nd singular, Verb: aorist active subjunctive 3rd singular, Verb: future middle indicative 2nd singular of ἀπωθέω
- thrust away, push back, ὤϊξε πύλας καὶ ἀπῶσεν ὀχῆας Il. 24.446, cf. 21.537; ἀ. ἐπάλξεις pushed them off the wall, Th. 3.23:—Med., thrust away from oneself, χερσὶν ἀπώσασθαι λίθον Od. 9.305; ἀπώσατο ἦκα γέροντα pushed him gently away, Il. 24.508; αἱ χεῖρες τὸ τόξον -οῦνταί τε καὶ προσέλκονται Pl. R. 439b.
- 2 drive away, ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην [Ζεύς] Il. 17.649; of the wind, beat from oneʼs course, Βορέης ἀπέωσε Od. 9.81 (so in Med., σφέας κεῖθεν ἀπώσατο ἲς ἀνέμοιο 13.276).
- 3 c. gen., εἴ κέ μιν οὐδοῦ ἀπώσομεν 22.76, cf. 2.130; γῆς ἀπῶσαί [με] πατρίδος S. OT 641:—Med., thrust from oneself, drive away, μνηστῆρας ἀπώσεαι ἐκ μεγάροιο Od. 1.270:—Pass., to be expelled, Hdt. 1.173; ἀπωθοῦμαι δόμων Ar. Ach. 450; γῆς S. OT 670.
- 4 thrust aside, spurn, Id. Aj. 446, al.:—Pass., τὸν δῆμον πρότερον ἀπωσμένον pushed aside, Hdt. 5.69.
- 5 repel, drive back, in Med., Τρῶας ἀπώσασθαι Il. 8.206; νεῖκος ἀπωσαμένους 12.276; ἀπώσασθαι κακὰ νηῶν 15.503; νηῶν μὲν ἀπωσάμενοι δήϊον πῦρ 16.301; πένθος Archil. 9.10; νοῦσον AP 6.190 (Gaet.):— also in Prose, Antipho 4.4.6, etc.: c. dupl. acc., τὴν ναυμαχίαν ἀπεωσάμεθα Κορινθίους Th. 1.32.
- 6 in Med., reject, τὸ ἀργύριον Hdt. 1.199; τὸν αὐλόν S. Tr. 216 (lyr.); φιλότητα Id. Ph. 1122 (lyr.); τὰς σπονδάς Th. 5.22; τὰ ἐξ ἀδικίας κέρδη Pl. R. 366a; ἀ. πόνους decline them, E. Fr. 789; τὴν δουλοσύνην shake off slavery, Hdt. 1.95; ὕπνον shake off sleep, Pl. R. 571c: abs., refuse, ποιήσω κοὐκ ἀπώσομαι S. Tr. 1249.
I c. suj. de pers. c. mov. horizontal lleva ac. y a veces gen.
1 de cosas en gener. echar atrás, retirar, quitar
ὀχῆας
retiraron las barras (de las puertas)ὅσοι τόδ' ἔτλασαν ἐμοῦ ποδὸς ἄρθρον ἀπῶσαι
(perezcan) cuantos osaron echar atrás este pie míoἡ ἀπωθοῦσα χείρ (τὸ τόξον)
la mano que echa atrás el arco, tira del arcoθυράων ... ἀπώσασθαι λίθον
quitar la piedra de la entrada
2 de fenóm. nat. y atmosféricos apartar, dispersar
ὀμίχλην
• esp. como término cien. en diversas explicaciones rechazar, empujar, presionar
τὸν ἥλιον ἀπωθοῦντα ἀφ' ἑαυτοῦ ... πυκνοῦν τὸν ἀέρα
ἀπωθέει (ὕδωρ) ἐς τὰ ἄνω χωρία
• en óptica reflejar
ὅταν ἡ τῶν κατόπτρων λειότης ... τὸ δεξιὸν εἰς τὸ ἀριστερὸν μέρος ἀπώσῃ
• en v. pas. ser empujado
ἀπωθούμενον ... ἔξωθεν πνεύματος
• tb. sufrir un empuje o rechazo, rebotar
ὅταν ... ὁ ἀὴρ ἀπωσθῇ, ὥσπερ σφαῖρα
• en v. pas., medic. ser expulsado del cuerpo
κἂν ἀπωσθῇ ... φαρμάκοις
3 de plagas, males, etc. quitar, retirar, apartar, alejar
οὐδ' ... λοιγὸν ἀπώσει
no alejará la peste (Apolo)πόνον
δίψαν
• abs.
ἀπῶσε δὲ πίστις ἀληθής
acabó (con ello) la creencia auténtica
• esp. en v. med. c. ac. de abstr. o pers. hostiles o dañinas, a veces c. gen. o prep. y gen. apartar, rechazar, repeler
μ'(ε) ... πὰρ νηῶν πρὸς τεῖχος ἀπώσεται
κακὰ νηῶν
νηῶν ... ἀπώσασθαι πόλεμόν τε μάχην τε
Τρῶας ἀπώσασθω
νεῖκος ἀπωσαμένους
rechazando el ataqueνηῶν πῦρ
γῆρας ἀπωσαμένη
tras haberse despojado de la vejezπολέμους
γυναικεῖον πένθος
χαλεπόν τ' αἶσχος
τὴν δουλοσύνην
ἀγγέλους
τὸν βάρβαρον
τὸν πολέμιον
φθόνον
τοῦτον
πόνους
φίλους
τὸν ἐρῶντα
τὸν ὕπνον
μόρσιμα
με
φόβον
αἰσχύνην
ἔγχος
μευ ἀπώσαο νοῦσον
τοὺς πολεμίους ἐκ τῆς οἰκείας
οὐκ ἀπώσεται ὁ κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ
αὐτόν
• en v. pas. ser rechazado, expulsado
οἱ ἀπωσθέντες
•
τὸν Ἀθηναίων δῆμον πρότερον ἀπωσμένον
el pueblo ateniense, antes postergado
• c. gen.
τῆσδε ἀπωθούμεσθα γῆς
δόμων
• c. gen. de pers. apartar, separar
ὄφρα γέροντος ἀπώσομεν ἄγριον ἄνδρα
• en v. med. separar de sí, apartar
ἀπώσατο ἦκα γέροντα
(cogiéndolo de la mano) apartó suavemente al anciano
• frec. c. gen. de lugar echar
ἐκ Τροίης ... ἀπωσέμεν υἷας Ἀχαιῶν
μιν οὐδοῦ ἠδὲ θυράων
σ' ... νηός
δόμων ἀέκουσαν
γῆς ἀπῶσαι πατρίδος
φυγάδα ... χθονός
• tb. en v. med.
μνηστῆρας ... ἐκ μεγάροιο
4 tb. en v. med. rechazar, rehusar incl. desdeñar leyes o cosas que se ofrecen
ἐπιχώριον τεθμόν
ἀργύριον
τὰ δ' ἐξ ἀδικίας κέρδη
κράτη
•
καὶ πύρνα χελιδὼν ... οὐκ ἀπωθεῖται
tampoco la golondrina rehúsa los panes de trigoτὸ χρήσιμον τοῦ ἐμοῦ (λόγου)
δέησιν ἀπώσασθαι φίλων
τὸν λόγον τοῦ κυρίου
οὐδ' ἀπώσομαι τὸν αὐλόν
no me resistiré a la flauta
• abs. rehusar, negarse
ἡ Ἀμαζὼν οὐκ ἀπωθέετο
τοιγὰρ ποήσω, κοὐκ ἀπώσομαι
lo haré y no me negaré
II c. suj. de pers. y ac. de cosa, c. mov. de arriba abajo tirar, derribar
ἀπὸ μὲν λευκὸν γάλα χερσὶ τραπεζᾶν ὤθεον
τὸν κακὸν ἡνίοχον
ἐπάλξεις
tirar las almenas
III c. suj. no de pers. apartar, desviar en náut. desviar del rumbo
με κῦμα ῥόος τε ... καὶ Βορέης ἀπέωσε
el oleaje, la corriente y el viento Norte me desviaron del rumboσφεας κεῖθεν ἀπώσατο ἲς ἀνέμοιο
de allí los desvió la fuerza del viento
• en v. pas.
πολλοὶ ... ἐφ' ἕτερα ἀπεώσθησαν
muchos (enfermos) son desviados en otro sentido (en el curso de su enfermedad)
1. wegduwen, afstoten, verdrijven:
2. overdr. terzijde schuiven, minachten, versmaden:
[ἀπ-, ἀπο- 1, ἀπο- 4.]
Fut. ἀπώσω Od. 15.280.
3 sing. -ει Il. 1.97.
Infin. -έμεν Il. 13.367.
3 sing. aor. ἀπέωσε Od. 9.81. ἀπῶσε Il. 17.649, Il. 24.446.
3 pl. ἀπῶσαν Il. 21.537.
1 pl. subj. ἀπώσομεν Il. 15.96: Od. 22.76.
Infin. ἀπῶσαι Od. 2.130.
Mid. 3 sing. aor. ἀπώσατο Il. 24.508: Od. 13.276.
2 sing. subj. ἀπώσεαι Od. 1.270.
3 sing. -εται Il. 8.533.
Pple. ἀπωσάμενος, -ου Il. 12.276, Il. 16.301, Il. 18.13.
Infin. ἀπώσασθαι Il. 8.206, Il. 15.407, 503, Il. 16.251: Od. 9.305.
- 1
To drive or thrust back.
In mid.: Τρῶας ἀπώσασθαι Il. 8.206. Cf. Il. 8.533, Il. 15.407.
To drive away, expel: ἐκ Τροίης Il. 13.367.
In mid. Od. 1.270.
To thrust back, ward or keep off.
In mid.: νεῖκος Il. 12.276. Cf. Il. 18.13.
In reference to driving away or dispersing immaterial or impalpable things: λοιγόν Il. 1.97, ὀμίχλην Il. 17.649.
- 2
With genit., to drive away from: γέροντος ἄγριον ἄνδρα Il. 8.96. Cf. Od. 22.76.
To expel from: δόμων Od. 2.130.
To thrust away or debar from: νηός Od. 15.280.
To thrust aside from.
In mid.: θυράων λίθον Od. 9.305.
To ward or keep off from.
In mid.: κακὰ νηῶν Il. 15.503. Cf. Il. 16.251, 301.
- 3
In mid., to push away from oneself Il. 24.508.
- 4
To drive out of one’s course Od. 9.81.
In mid. Od. 13.276.
- 5
To thrust back, unfasten: ὀχῆας Il. 21.537, Il. 24.446.
- 1
- 1throw off ἐσσυμένως ἀπὸ μὲν λευκὸν γάλα χερσὶ τραπεζᾶν ὤθεον (sc. Κένταυροι) fr. 166. 2. med., reject μακάρων τʼ ἐπιχώριον τεθμὸν πάμπαν ἐρῆμον ἀπωσάμενος Pae. 4.47
- 1to thrust away, push back, Il.; to push off, Thuc.: Mid. to push away from oneself, Hom.:—c. gen. to drive away from a place; and in Mid. to drive away from oneself, to expel, banish, Hom., Hdt., etc.
- 2of the wind, to beat from oneʼs course, Od.; so in Mid., Od.
- 3in Mid., also, to reject, decline, refuse to accept, Hdt., Attic; ἀπ. δουλοσύνην to shake off slavery, Hdt.
-
…τοῦ φόβου χάριν. πρός νυν θεῶν σε λίσσομαι τῶν ἐγγενῶν ἐμοὶ πιθέσθαι μηδʼ ἀβουλίᾳ πεσεῖν · εἰ γάρ μʼ ἀπώσει, σὺν κακῷ μέτει πάλιν. ἀλλʼ, ὦ φίλη, τούτων μὲν ὧν ἔχεις χεροῖν τύμβῳ προσάψῃς μηδέν ·…
Sophocles, Electra
-
…ἴθυνον. καί νύ κεν ἀσκηθὴς ἱκόμην ἐς πατρίδα γαῖαν · ἀλλά με κῦμα ῥόος τε περιγνάμπτοντα Μάλειαν καὶ Βορέης ἀπέωσε, παρέπλαγξεν δὲ Κυθήρων. ἔνθεν δʼ ἐννῆμαρ φερόμην ὀλοοῖς ἀνέμοισιν πόντον ἐπʼ ἰχθυόεντα · ἀτὰρ δεκάτῃ ἐπέβημεν γαίης Λωτοφάγων…
Homer, Odyssey
-
…. πολὺ δὲ ἐν πλέονι αἰτίᾳ ἡμεῖς μὴ πείσαντες ὑμᾶς ἕξομεν · ἡμᾶς μὲν γὰρ κινδυνεύοντας καὶ οὐκ ἐχθροὺς ὄντας ἀπώσεσθε, τῶνδε δὲ οὐχ ὅπως κωλυταὶ ἐχθρῶν ὄντων καὶ ἐπιόντων γενήσεσθε, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς ὑμετέρας ἀρχῆς δύναμιν προσλαβεῖν…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…ἐπὶ τὸν ἄλλον λόγον ἰέναι, ἵνα τὴν ἀφʼ ἡμῶν τε ἀξίωσιν ἀσφαλέστερον προειδῆτε καὶ τὴν τῶνδε χρείαν μὴ ἀλογίστως ἀπώσησθε. φασὶ δὲ ξυμμαχίαν διὰ τὸ σῶφρον οὐδενός πω δέξασθαι · τὸ δʼ ἐπὶ κακουργίᾳ καὶ οὐκ ἀρετῇ ἐπετήδευσαν ,…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…οἱ Ἀθηναῖοι ἐπιόντων τῶν Μήδων διανοηθέντες ἐκλιπεῖν τὴν πόλιν καὶ ἀνασκευασάμενοι ἐς τὰς ναῦς ἐσβάντες ναυτικοὶ ἐγένοντο. κοινῇ τε ἀπωσάμενοι τὸν βάρβαρον, ὕστερον οὐ πολλῷ διεκρίθησαν πρός τε Ἀθηναίους καὶ Λακεδαιμονίους οἵ τε ἀποστάντες βασιλέως Ἕλληνες καὶ οἱ ξυμπολεμήσαντες…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…γυνὴ μὲν οὖν ὄλωλεν Ἀδμήτου, ξένε. τί φῄς ; ἔπειτα δῆτά μʼ ἐξενίζετε ; ᾐδεῖτο γάρ σε τῶνδʼ ἀπώσασθαι δόμων. ὦ σχέτλιʼ, οἵας ἤμπλακες ξυναόρου. ἀπωλόμεσθα πάντες, οὐ κείνη μόνη. ἀλλʼ ᾐσθόμην μὲν ὄμμʼ…
Euripides, Alcestis
-
…ἄλγος εἰς μέγʼ οἴσετε ; ὅμαιμε, δεινά μʼ Οἰδίπους ὁ σὸς πόσις δρᾶσαι δικαιοῖ δυοῖν ἀποκρίνας κακοῖν ἢ γῆς ἀπῶσαι πατρίδος ἢ κτεῖναι λαβών. ξύμφημι · δρῶντα γάρ νιν, ὦ γύναι, κακῶς εἴληφα τοὐμὸν σῶμα σὺν τέχνῃ…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…τῇ τοῦ πέλας γνώμῃ ξυγκινδυνεύειν, νῦν ἀβουλία καὶ ἀσθένεια φαινομένη. τὴν μὲν οὖν γενομένην ναυμαχίαν αὐτοὶ κατὰ μόνας ἀπεωσάμεθα Κορινθίους · ἐπειδὴ δὲ μείζονι παρασκευῇ ἀπὸ Πελοποννήσου καὶ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος ἐφʼ ἡμᾶς ὥρμηνται καὶ ἡμεῖς ἀδύνατοι ὁρῶμεν ὄντες…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…ἐγὼν ὑποθήσομαι, ὡς ἂν ἔπειτα εὐαγέως ἔρδοντες ἐμὸν νόον ἱλάσκοισθε. Ὣς εἰποῦσα θεὰ μέγεθος καὶ εἶδος ἄμειψε γῆρας ἀπωσαμένη · περί τʼ ἀμφί τε κάλλος ἄητο · ὀδμὴ δʼ ἱμερόεσσα θυηέντων ἀπὸ πέπλων σκίδνατο, τῆλε δὲ φέγγος ἀπὸ…
NA, Homeric Hymns
-
…τὸν μὲν ἄρʼ ὣς εἰπόντα πόδες φέρον · αὐτὰρ Ἀχαιοὶ Τρῶας ἐπερχομένους μένον ἔμπεδον, οὐδʼ ἐδύναντο παυροτέρους περ ἐόντας ἀπώσασθαι παρὰ νηῶν · οὐδέ ποτε Τρῶες Δαναῶν ἐδύναντο φάλαγγας ῥηξάμενοι κλισίῃσι μιγήμεναι ἠδὲ νέεσσιν. ἀλλʼ ὥς τε στάθμη δόρυ…
Homer, Iliad