Logeion | ἀπέρχομαι

ἀπέρχομαι, fut. -ελεύσομαι (Att. fut. ἄπειμι): pf. -ελήλυθα: aor. -ῆλθον:—

go away, depart from, c. gen., πάτρης Il. 24.766; οἴκου Od. 2.136, cf. S. OC 1165, etc.; λόγου E. IT 546; ἀ. ἀπὸ τοῦ βουλευτηρίου Th. 8.92; ἐκ τῆς χώρας Id. 1.89, etc.: metaph., ἀ. ἐκ δακρύων cease from tears. E. Or. 205.
- - 2 with εἰς, implying departure from one place and arrival at another, ἀ. ἐς τὰς Σάρδις Hdt. 1.22; ἀ. εἰς Θουρίους οἰκήσοντες And. 4.12; παρά τινα Luc. Tim. 11; ἀ. ἐπʼ οἴκου depart homewards, Th. 1.92; ἀθῷος οἴκαδε Archipp. 40; ἀπῆλθεν ὅθεν . . went back to the place whence he came, Men. 481.3: metaph., ἀ. εἰς τὴν ἀρχαίαν φύσιν Pl. Smp. 193c.
  - 3 abs., Hdt. 1.199, etc.; ταχεῖʼ ἀπέρχεται (sc. ἡ νόσος) S. Ph. 808; κᾷτʼ ὀφλὼν ἀ. Ar. Ach. 689; ἄπελθε τουτονὶ λαβών take him and be off! Id. Av. 948; ἀπελθόντος ἐνιαυτοῦ Pl. Lg. 954d; νυκτὸς -ομένης Arat. 315.
  - 4 c. part., ἀ. νικῶν come off conqueror, Aristid. 2.2 J., cf. Plu. Ages. 7, etc.
  - 5 spread abroad, ἀπῆλθεν ἡ ἀκοὴ αὐτοῦ εἰς Συρίαν Ev.Matt. 4.24.
- II depart from life, ἀ. κάτω E. Alc. 379, cf. S. Ant. 818 (lyr.): abs., D.L. 3.6, AP 11.335, cf. Ph. 1.513, Plot. 4.7.15; εἰς τοὺς θεούς PPetr. 2 p.45 (iii B.C.).

I c. suj. de pers.

1 marchar(se), ir(se), alejarse de c. gen. ἐκ τῆς χώρας Th.1.89, ἐκ τῆς Ῥώμης Plb.31.12.6, ἀπὸ τοῦ βουλευτηρίου Th.8.92

• abs. Hdt.1.199, Hp.Fist.4, E.Hel.458, ἄπελθε vete Ar.Au.948, cf. Isoc.12.83, D.24.139, 25.13, Theoc.12.26, Plu.2.47d, PAnt.198.2, PCair.Isidor.74.12 (IV d.C.)

• c. ac. de dirección marchar, ir a, hacia ἐς τὰς Σάρδις Hdt.1.22, cf. 5.73, εἰς Θουρίους οἰκήσοντες And.4.12, εἰς τὴν γῆν LXX Ge.31.13, εἰς τὴν οἰκίαν PAlex.Giss.48.7, παρ' αὐτόν Luc.Tim.11, πρὸς τὸν γεωργόν σου POxy.2680.11 (II/III d.C.), οἴκαδε Archipp.40

• tb. ἐγγὺς τοῦ ἀδελφοῦ BGU 814.30 (II/III d.C.)

• c. gen. y ac. ir, marchar ἔξω τῆς πόλεως ἐπὶ τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους LXX Iu.6.12, ἐκ Νινευη ... ἐπὶ πρόσωπον τοῦ πεδίου LXX Iu.2.21.

2 según el cont. volver οἴκαδε Anacr.107, Theoc.2.84, ὀπίσω Hdt.2.19, ἐπ' οἴκου Th.1.92, αὖθις ἐς κοίτην πάλιν E.Rh.779, πάλιν Isoc.4.70, LXX 2Ma.5.7, ὅθεν ἦλθεν Men.Fr.416.3, ποτὶ τωὔλιον Theoc.11.12

• fig. εἰς τὴν ἀρχαίαν ... φύσιν Pl.Smp.193c.

II c. suj. de pers. fig.

1 marchar, irse, morir ἀ. κάτω E.Alc.379, εἰς τοὺς θεούς PPetr.2.13.19.7 (III a.C.)

• abs. D.L.3.6, AP 11.335, Ph.1.513, οἱ ἀπελθόντες los ausentes, los muertos, los que se han ido Procl.in R.1.151.18, cf. Plot.4.7.15.

2 dejar de, cesar c. gen. λόγου E.IT 546, ἐκ δακρύων E.Or.295.

3 c. part. resultar ὀφλὼν ἀ. resultar condenado Ar.Ach.689, πλέον ἔχοντες ἀ. Isoc.17.57, cf. Plu.Ages.7, ἐρῶν ἀπῆλθες te enamoraste Men.Dysc.52, ἀ. νικῶν Aristid.2.2

• c. adj. pred. ἀ. ἐλεύθερος LXX Ex.21.2.

III c. suj. no de pers.

1 irse, desaparecer τὸ ὑγρὸν ... ἐξ αὐτέων (τῶν φλεβῶν) Hp.Morb.4.51, τὰ φθειρόμενα ... ὅταν ἐκ τῆς αἰσθήσεως ἀπέλθῃ cuando las cosas corruptibles se alejan de la percepción sensible (no son claras), Arist.Metaph.1040^a4, ἀπ' αὐτοῦ λέπρα Eu.Marc.1.42

• abs. ἀπέρχεται (ἡ νόσος) S.Ph.808, cf. Hp.Epid.2.2.17.

2 proceder, provenir, producirse (τὸ σπέρμα) ἀπὸ παντὸς τοῦ σώματος Arist.GA 721^b9.

3 c. ac. de direcc. extenderse ἡ ἀκοὴ αὐτοῦ εἰς Συρίαν Eu.Matt.4.24.

4 ref. al tiempo pasar νυκτὸς ἀπερχομένης al terminar la noche Arat.315.

ἀπ·έρχομαι (f. ἄπειμι, ao. 2 ἀπῆλθον, pf. ἀπελήλυθα)

1 s’en aller, s’éloigner, partir ; abs. Hdt. 1, 199 ; Thc. 1, 24, etc. ; avec un gén. : πάτρης, Il. 24, 766 ; οἴκου, Od. 2, 136, s’éloigner de sa patrie, de sa maison ; avec une prép. ἀπὸ τοῦ βουλευτηρίου, Thc. 8, 92, de la salle de délibération ; ἐκ τῆς χώρας, Thc. 1, 89, du pays ; ἀπ. ἐς Σάρδις, Hdt. 1, 22, partir pour Sardes ; ἐπ’ οἴκου, Thc. 1, 92 ; ou οἴκαδε, Archipp. (Ath. 678e) s’en retourner chez soi ; παρά τινα, Luc. Tim. 11, s’en aller chez qqn ; p. anal. ἀπ. ἐκ τοῦ βίου, Luc. D. mort. 6, 1, etc. ou abs. ἀπέρχεσθαι, DL. 3, 6 ; Anth. 11, 335, quitter la vie ; fig. ἐκ δακρύων ἀπ. Eur. Or. 295 ; ἄπ. τοῦ λόγου, Eur. I.T. 546, cesser de pleurer, de parler ; avec un part. ἀπέρχεται νικῶν, Arstd. t. 2, 2, il sort vainqueur (de la lutte) ; avec un suj. de chose : ἀπέρχεται (ἡ νόσος) Soph. Ph. 808, le mal disparaît ; en parl. du temps : ἀπελθόντος ἐνιαυτοῦ, Plat. Leg. 954d, l’année écoulée (en parl. des mois on emploie ἄπειμι) ; νυκτὸς ἀπερχόμενης, Arat. 315, la nuit s’en allant ; en parl. de bruits, de rumeurs, se répandre au loin, NT. Matth. 4, 24 ||

2 revenir sur ses pas : fig. εἰς τὴν ἀρχαίαν φύσιν, Plat. Conv. 193c, revenir à sa première nature ||

➳ Au fut. les Att. emploient ἄπειμι au lieu de ἀπελεύσομαι. Ao. 2 dor. ἀπῆνθον, Thcr. Idyl. 2, 84, etc.

ἀπ-έρχομαι
1. weggaan, vertrekken; met gen.: ἐμῆς ἀπελήλυθα πάτρης ik ben uit mijn vaderland weggegaan Il. 24.766; meestal met prep. + gen.; uitbr.: ἀ. τοῦ βίου uit het leven weggaan (d.w.z. sterven) Luc. 77.16.1; ἀπέρχομαι κάτω ik vertrek naar de onderwereld Eur. Alc. 379; overdr.: ἄπελθε τοῦ λόγου τούτου laat dit onderwerp zitten Eur. IT 546; ἐκ δακρύων ... ἄπελθε stop met huilen Eur. Or. 295; met ptc. eruit komen (als): πλέον ἔχοντας ἀ. er als winnaar uitkomen Plut. Ages. 7.7; ὀφλὼν ἀ. er als verliezer (in een rechtszaak) afkomen Aristoph. Ach. 689; van een tijdsperiode voorbijgaan: ἀπελθόντος ἐνιαυτοῦ na verloop van een jaar Plat. Lg. 954d.
2. teruggaan, terugkeren: ἀ. ἐπ’ οἴκου teruggaan naar huis Thuc. 1.92; ἀ. ἐς τὰς Σάρδις teruggaan naar Sardis Hdt. 1.22.2; εἰς τὴν ἀρχαίαν ... φύσιν naar zijn oorspronkelijke staat terugkeren Plat. Smp. 193c.
3. bereiken, met εἰς + acc.: ἀπῆλθεν ἡ ἀκοὴ αὐτοῦ εἰς ὅλην τὴν Συρίαν het nieuws over hem drong door tot in heel Syrië NT Mt. 4.24.

ἀπέρχομαι, (ἔρχομαι),
1) abgehen, weggehen, Hom. οἴκου ἀπερχομένη Od. 2.136, ἔνθεν ἀπῆλθεν Il. 17.703, καί οἱ ἀπὸ πραπίδων ἦλθʼ ἵμερος ἠδʼ ἀπὸ γυίων 24.514, ἐμῆς ἀπελήλυθα (ἀπελήλυθε) πάτρης Il. 24.766, Od. 19.223, 24.310 ; Tragg. u. in Prosa überall ; auch von Sachen, τὸ κακὸν ἐκποδὼν ἀπέλθοι Plat. Lys. 220c ; ἐνιαυτοῦ ἀπελθόντος Legg. XII.954d. Von Soldaten, überlaufen, παρὰ βασιλέως πρὸς Κῦρον πολλοὶ ἀπῆλθον Xen. An. 1.9.23 ; Eur. ἄπελθε τοῦ λόγου, laß die Rede, I.T. 5461 ἐκ δακρύων ἄπελθε, laß ab zu weinen, Or. 289 ; Luc. ἐκ τοῦ βίου somn. 2, verscheiden ; auch ohne Zusatz, DL. 3.6 ; bei Pol. 1.87, vom Amte abtreten.
2) zurückkehren, Plat. Symp. 193c ; Dem. 44.33.

ἀπέρχομαι

[ἀπ-, ἀπο- 1.]

3 sing. aor. ἀπῆλθε Il. 17.703.

Pf. ἀπελήλυθα Il. 24.766.

3 sing. -ε Od. 19.223, Od. 24.310.

- 1
  To go away, depart Il. 17.703.
- 2
  To depart from.
  With genit.: ἐμῆς πάτρης Il. 24.766: Od. 19.223 = Od. 24.310, οἴκου Od. 2.136.

Number of occurrences in NT: 126
Strong 565

ἀπ-έρχομαι, [in LXX chiefly for הלךְ;]

1. to go away, depart (also, in late writers, with "perfective" force, to arrive at a destination, the thought being carried on to the goal; M, Pr., 111 f., 247; MM, s.v.);

(a) absol.: Mt 13:25, al.; ptcp., ἀπελθών, used pleonastically with other verbs as in Heb. (Dalman, Words, 21), Mt 13:28, al.;

(b) with mention of place or person: εἰς, Mt 14:15; ἐπί, Lk 24:24; πρός, Re 10:9; ἀπό, Lk 1:38; ἐξω, Ac 4:15; ἐκεῖ, Mt 2:22.

2. As in LXX, seq. ὀπίσω, c. gen. (Heb. הָלַךְ אַחֲרֵי), to go after, follow: Mk 1:20, Jo 12:19; metaph., Mk 1:42, Re 21:1.

ἀπέρχομαι , aor. ἀπῆλθε, perf. ἀπελήλυθα: come (or go) away, depart; τινός, Od. 2.136, Il. 24.766.

ἀπέρχομαι

- - 1to go away, depart from, c. gen., Hom., Attic; ἀπό or ἐκ τόπου Thuc.
  - 2when used with εἰς, departure from one place and arrival at another is implied, ἀπ. ἐς Σάρδις Hdt., etc.
  - 3absol. to depart, Hdt., Thuc., etc.: to depart from life, Anth.

Menu

Word wheel

ἀπέρχομαι

Saved

Recent