ἀρχαιότροπος
ἀρχαιότροπος, old-fashioned
ἀρχαιό-τροπος, ον,
- old-fashioned, ἐπιτηδεύματα Th. 1.71, cf. Ph. 2.458, Iamb. Protr. 21; of a person, D.C. 59.29. Adv. ἀρχαιοτρό-πως Dam. Pr. 5.
I
1 c. connotaciones posit. propio de los antiguos
ἀρχαιοτρόπῳ ζηλώσει
con un celo propio de los antiguosἀ. ... πίνος
pátina de antigüedadἀ. ἐστι ἡ ... τῆς ποιητικῆς ἰδέα
• subst. τὸ ἀ. Iambl.Protr.21.
2 c. connotaciones peyor. anticuado
ἀρχαιότροπα ὑμῶν τὰ ἐπιτηδεύματα πρὸς αὐτούς ἐστιν
vuestra política con respecto a ellos es anticuadaἀ. τις ἀνήρ
II adv. -ως a la antigua Dam.Pr.5, Tz.ad Hes.p.30.
ἀρχαιό·τροπος, ος, ον :
1 conforme aux mœurs antiques, d’où arriéré, Thc. 1, 71 ||
2 de mœurs antiques, DC. 59, 29.
Étym. ἀρχαῖος, τρόπος.
ἀρχαιότροπος, von alter Sitte, altertümlich, ἐπιτηδεύματα Thuc. 1.71. Bei Harp. ἀρχαιοτρόπως λέγειν, als Erkl. von ἀρχαίως.
ἀρχαιότροπος
- old-fashioned, Thuc.