ἀρχαιοπινής
ἀρχαιοπινής, with the patina of antiquity
ἀρχαιο-πῐνής, ές,
- with the patina of antiquity, D.H. Dem. 38.
ret. que tiene un barniz antiguo
χνοῦς
ἀρχαιο·πινής, ής, ές [ῐ] qui a une patine ou un vernis d’antiquité, DH. Dem. 38.
Étym. ἀ. πίνος.
ἀρχαιοπινής, ές (πίνος), mit dem Rost, den Spuren des Altertums versehen, Dion.Hal. Dem. 38.