ἀρχαιόγονος
ἀρχαιόγονος, of ancient race, of old descent
ἀρχαιό-γονος, ον,
- of ancient race, of old descent, S. Ant. 981.
- II (perh. parox. ἀρχαιογόνος) original, primal, αἰτία Arist. Mu. 399a26 (nisi leg. ἀρχέγονον).
1 antiguo, noble
σπέρμα ... ἀρχαιογόνων ... Ἐρεχθειδᾶν
2 originario
αἰτία
ἀρχαιό·γονος, ος, ον :
1 d’une antique origine, Soph. Ant. 981 ||
2 originaire, primitif, Arstt. Mund. 6, 21 ||
Cp. -ώτερος, Nicéph. 1, 485 W.
Étym. ἀρχαῖος, γίγνομαι.
ἀρχαιόγονος, aus altem Geschlechte, Soph. Tr. 968 ; übh. ursprünglich, αἰτία Arist. mund. 6.21.
ἀρχαιόγονος
- of ancient race, of old descent, Soph.