Logeion | ἀσχαλάω

ἀσχᾰλάω, only pres. (exc. fut. -ήσω Thal. ap. D.L. 1.44), 3 sg. ἀσχαλάᾳ Il. 2.293; 3 pl. ἀσχαλόωσι 24.403; inf. ἀσχαλάαν 2.297; part. ἀσχαλόων 22.412; imper. ἀσχάλα Archil. 66.6; inf. ἀσχαλᾶν E. IA 920:—more freq. ἀσχάλλω, once in Hom. ἀσχάλλῃς Od. 2.193, cf. S. OT 937, E. Or. 785, and so always in Prose, X. Eq. 10.6, D. 21.125, Onos. 1.17, Eus.Mynd. 6: impf. ἤσχαλλον Hes. Fr. 76.3, Hdt. 3.152, 9.117; imper. ἄσχαλλε Thgn. 219: 3 sg. fut. ἀσχᾰλεῖ (prob. for -αλᾷ) A. Pr. 764:—

to be distressed, grieved, abs., ἀσχαλάαν παρὰ νηυσί Il. 2.297, cf. 22.412, etc.: the cause of distress is added by Hom. either in part., μένων ἀσχαλάᾳ Il. 2.293, cf. Od. 1.304; ἥν κε (sc. θωὴν) τίνων ἀσχάλλῃς 2.193: or in gen., ἀσχαλάᾳ δὲ πάϊς βίοτον κατεδόντων is vexed because of . ., 19.159; κτήσιος ἀσχαλόων τήν οἱ κατέδουσιν Ἀχαιοί ib. 534: later in dat., ἀ. τινί at a thing, Archil. l.c., A. Pr. 764, E. IA 920; ἐπὶ τῷ διδόναι δίκην ἀσχάλλειν D. l.c., cf. Ph. 2.521; πρός τι Longus 3.8: c. acc., θάνατον ἀ. πατρῷον E. Or. 785.

estar irritado o afligido γέροντα ... ἀσχαλόωντα de Príamo tras la muerte de Héctor Il.22.412, cf. 2.297, ἐπεὶ μέμονέν γε παρέμμεναι ἀσχαλόωντι porque está decidido a quedarse con un (viejo) quejumbroso A.R.2.489, Ἰήσων ... ἴσχανεν ἀσχαλόωσαν Jasón la confortó en su aflicción A.R.4.108, Βάκχῳ δ' ἀσχαλόωντι ... αἴσιος ἔπτη αἰετός Nonn.D.38.26, ἀσχαλάαν ἐνὶ θυμῷ Q.S.5.595, cf. Nonn.D.33.236, Colluth.191, 342

• c. distintas maneras de expresar la causa estar irritado o afligido por c. part. pred. μένων ... ἀσχαλάᾳ Il.2.293, cf. Od.1.304, c. gen. κτήσιος ἀσχαλόων τήν οἱ κατέδουσιν Ἀχαιοί Od.19.534, ἀσχαλάᾳ δὲ πάϊς βίοτον κατεδόντων Od.19.159, c. dat. instrum. κακοῖσιν ἀσχάλα μὴ λίην no te irrites demasiado con los fracasos Archil.211.6, διωγμοῖς ἀσχαλῶσ' ref. a Ártemis, A.Supp.148, ἐπίσταμαι ... τοῖς κακοῖσι ... ἀσχαλᾶν E.IA 920, γνώμων δέ τοί εἰμι ἀσχαλάαν Mosch.l.c. (cód.), c. inf. ἀσχαλάᾳ ... εἴργεσθαι θνητοὺς ὁράαν ... πρόσωπα ... βασιλῆος Orph.L.670, ἀσχαλόων ἑὸν υἷα φίλον θήρεσσι μάχεσθαι Orph.L.446, c. or. subord. causal o temp. εἰ δὲ ἀσχαλήσεις ὅτι ... Thal.l.c., ἀσχαλόων ὅ μοι ὁ πρὶν ἐτώσιος ἔκφυγε χειρός Theoc.l.c., χὠ παῖς ἀσχαλάων ὅκα ... Bio Fr.13.7.

ἀσχαλάω-ῶ (seul. prés. et fut. ἀσχαλήσω) [χᾰ]

1 se fâcher, être fâché, être irrité : τινος, Il. 19, 159, 534 ; τινι, Archil. 31 ; Eur. I.A. 920, au sujet de qqe ch. ; avec un part. ἀσχαλόωσι μένοντες, Od. 1, 304, ils s’irritent de rester ; avec ὅτι et l’ind. DL. 1, 44 ||

2 s’affliger, A. Rh. 3, 710 ||

➳ Formes épq. Prés. ind. 3 sg. ἀσχαλάᾳ, Il. 2, 293 etc. ; 3 pl. ἀσχαλόωσι, Il. 24, 403, etc. ; inf. ἀσχαλάαν, Il. 2, 297 ; Mosch. 4, 71 ; part. ἀσχαλόων, Il. 22, 412 ; A. Rh. 4, 108 ; Thcr. Idyl. 25, 236.

Étym. cf. le suiv.

ἀσχαλάω, sich ärgern, unwillig, zornig sein ; absol., ἀσχαλάαν Il. 2.297, ἀσχαλόωντα 22.412 ; die Veranlassung durch ein part. ausgedrückt, μένων ἀσχαλάᾳ 2.293, ἀσχαλόωσι καθήμενοι 24.403, ἀσχαλόωσι μένοντες Od. 1.304 ; das part. im genit. ἀσχαλάᾳ βίοτον κατεδόντων 19.159 ; genit. eines substant., κτήσιος ἀσχαλόων, τήν οἱ κατέδουσιν 19.534 ; oft auch sp.D.; Mosch. 4.70 ; τινί, Archil. 81 ; Aesch. Prom. 766 ; Eur. I.A. 920 ; auch DL. 1.44 mit folgd. ὅτι.

†ἀσχαλάω

3 sing. ἀσχαλάᾳ Il. 2.293: Od. 19.159.

3 pl. ἀσχαλόωσι Il. 24.403: Od. 1.304.

Pple. ἀσχαλόων Od. 19.534.

Acc. masc. ἀσχαλόωντα Il. 22.412.

Infin. ἀσχαλάαν Il. 2.297.

To be impatient or unable to contain oneself, chafe Il. 2.293, 297, Il. 22.412, Il. 24.403: Od. 1.304.

With genit. of that which causes the feeling: κτήσιος (i.e. the waste of it) Od. 19.534. Cf. Od. 19.159.

ἀσχαλάω , ἀσχάλλω: be impatient, vexed, fret; with causal gen. (Od. 19.159, 534), also with part., Od. 1.304, Od. 2.193; γέροντα μαγις ἔχον ἀσχαλόωντό, ‘beside himself’ with grief, Il. 22.412.

ἀσχαλάω Deriv. uncertain.

to be distressed, grieved, Hom.: to be vexed at a thing, c. gen., Od.

Menu

Word wheel

ἀσχαλάω

Saved

Recent