ἄσχημος
ἄσχημος, ugly, unseemly, indecorous
ἄσχημ-ος, ον,
- late form for ἀσχήμων, Phld. Herc. 1457.9 (Comp.), PRyl. 144.18 (i A. D.), Polem.Phgn. 13, Hippiatr. 55: Sup. -ότατος D.L. 2.88. Adv. -μως Sch. S. Aj. 916.
I
1 feo, indecoroso
ὀρχουμένη εἰμί ἄ.
παρεχρήσατο μοι πολλὰ καὶ ἄσχημα
me sometió a muchas e indecorosas afrentasεἶναι ... τὴν ἡδονὴν ἀγαθὸν κἂν ἀπὸ τῶν ἀσχημοτάτων γένηται
• subst. τὸ ἄ. fealdad
ἐν τῷ ἀσχήμῳ τῆς λέπρας
2 que está en situación apurada
μὴ ἄσχ[ημο]ν γενέ[σθαι] (ἐμέ)
3 neutr. plu. subst. τὰ ἄσχημα partes pudendas
τὰ ἄσχημα ἡμῶν εὐσχημοσύνην περισσοτέραν ἔχει
II adv. -ως indecorosamente
ἦθος γυναικὸς τὸ μὴ ἀ. δεικνύναι τὸ σῶμα
ἄ·σχημος, ος, ον, c. ἀσχήμων, Polém. Physiogn. 1, 6 ||
Sup. -ότατος, DL. 2, 88.
ἄσχημος, = ἀσχήμων, Polem. physiogn. 1.6 ; ἀσχημότατος DL. 2.88.