ἀφραδέω
ἀφραδέω, to be senseless, act thoughtlessly
ἀφρᾰδ-έω, only in pres.,
- to be senseless, behave thoughtlessly, σοὶ . . μαχήσομαι ἀφραδέοντι Il. 9.32; αἰεὶ γάρ τε νεώτεροι ἀφραδέουσι Od. 7.294.
ser imprudente, insensato
σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι
αἰεὶ γάρ τε νεώτεροι ἀφραδέουσιν
ὑμεῖς ἀφραδέοντες ἐλέγχετε κέντορι μύθῳ
πάντες χαίρετε ἀφραδέοντες
ἀφραδέω (seul. prés.) [ᾱᾰ] agir en insensé, Il. 9, 32 (part. dat. sg. ἀφραδέοντι) ; Od. 7, 294 (3 pl. ind. ἀφραδέουσι).
Étym. ἀφραδής.
ἀφραδέω, unüberlegt handeln, Il. 9.32, Od. 7.294.
ἀφραδέω
[ἀφραδής.]
To act senselessly, foolishly or thoughtlessly Il. 9.32: Od. 7.294.
ἀφραδέω : be foolish.
ἀφραδέω
From ἀφραδής
only in present
- to be senseless, act thoughtlessly, Hom.