ἀφόρυκτος
ἀφόρυκτος, unspotted, unstained
ἀφόρυκτος, ον,
- unspotted, unstained, AP 9.323 (Antip.).
impoluto, sin mácula
δούρατα
ἀ·φόρυκτος, ος, ον, non souillé, Anth. 9, 323.
Étym. ἀ, φορύσσω.
ἀφόρυκτος
φορύσσω
- unspotted, unstained, Anth.