ἄφορμος
ἄφορμος, departing from
ἄφορμος, ον,
- = ἀφορμηθείς, moving off from, departing from, αὖθις ἄφορμος ἐμᾶς χθονός S. OC 234.
que se aleja de un lugar
αὖθις ἄ. ἐμᾶς χθονός
ἄφ·ορμος, ος, ον, qui s’élance de, d’où qui s’éloigne de, gén. Soph. O.C. 234.
Étym. ἀπό, ὁρμή.
ἄφορμος, aus dem Hafen, Soph. O.C. 233 ἄφορμος ἐμᾶς χθονός, Schol. ἀφορμηθείς, mach dich fort aus meinem Lande.
ἄφορμος
ὀρμή
- departing from a place, c. gen., Soph.