ἀφυγής
ἀφυγής, without strength to flee
ἀφῠγής, ές, (φυγεῖν)
- without strength to flee, Timo 72.1.
incapaz de huir
οὐκ ἀ. γῆς καὶ ἀναίρετος ἔσται
ἀ·φυγής, ής, ές [ῠ] qui n’a pas la force de fuir, gén. Sext. M. 11, 164.
Étym. ἀ, φυγεῖν.
ἀφυγής, ές, der nichts vermeiden kann, Sext.Emp.