ἀφυβρίζω
ἀφυβρίζω, to give loose
ἀφυβρίζω,
- work off youthful passion, sow oneʼs wild oats, Men. 377.
- 2 of wine, to be done fermenting, Alex. 45.4.
- II give a loose rein to passion, indulge freely, εἰς τρυφάς Plu. Demetr. 19; ἀ. ἔς τινα vent upon . ., Agath. 1.20, 4.19.
I
1 abs. darse al desenfreno, desmadrarse
A.- νῦν πῖθι, νῦν ἀφύβρισον. B.- ἤν, ἀφύβρικα
• fig. del vino nuevo, comparado c. un hombre joven
οἶνον τὸν νέον πολλή 'στ' ἀνάγκη καὶ τὸν ἄνδρ' ἀποζέσαι ... ἀφυβρίσαι τ'
παροινεῖν ... καὶ ἀφυβρίζειν
2 c. ac. entregarse desmedidamente a los placeres
ἀφύβριζεν εἰς ταῦτα
II remitir la furia, amainar
δύο ... ἐπιμείναντες ἡμέρας, ἕως ἂν ἀφυβρίσῃ τὸ πέλαγος
ἀφ·υβρίζω (f. -ίσω, att. -ιῶ ; ao. ἀφύβρισα, pf. ἀφύβρικα)
1 dépenser sa fougue, jeter sa gourme, perdre de sa force, en parl. de jeunes gens, de vin nouveau, Mén. (Bkk. 473, 3) ; Alex. (Ath. 36e) ||
2 se livrer sans retenue, s’abandonner sans mesure (aux plaisirs, etc.) avec εἰς et l’acc. Plut. Demetr. 19.
Étym. ἀπό, ὑβρ.
ἀφυβρίζω, 1) aufbrausen, neben ἀποζέσας Alexis bei Ath. II.36d, von einem mit dem Wein verglichenen Jüngling, der zu brausen aufhört ; vom Meere, aufhören, stürmisch zu sein, Synes.
2) seinen Uebermut od. Unwillen auslassen, εἰς τρυφὰς καὶ πότους Plut. Demetr. 19.
2) seinen Uebermut od. Unwillen auslassen, εἰς τρυφὰς καὶ πότους Plut. Demetr. 19.
ἀφυβρίζω
- to give loose to passion, Plut.