Logeion | ἀφυής

ἀφῠής, ές, acc. ἀφυῆ S. Ph. 1014 codd.: (φυή):—

without natural talent, not clever, dull, opp. εὐφυής, πρός τι Pl. R. 455b; οὐκ ἀ. no fool, Id. Lg. 832a; ἀ. πρὸς ταύτην τὴν σκέψιν wanting wit for it, Id. Phd. 96c; ἐς μάθησιν Democr. 85, cf. AP 14.62.
- - 2 in good sense, simple, unschooled, S. l.c.
- II naturally unsuited, οὐκ ἀ. πρὸς τὸ φιλοκερδεῖν X. Cyr. 1.6.32; of places, ταῖς δυνάμεσι Plb. 1.30.7; πρός τι Id. 4.38.1 (Sup.). Adv. ἀφυῶς, διακεῖσθαι πρός τι Id. 1.88.11; ἀ. ἔχειν πρός τι Arist. IA 710a5, Plu. Aem. 2: Comp. -έστερον Anon.Rhythm. Oxy. 9. iii 11.
- III = δυσφυής (as etym. of ἀφύη), Ath. 7.324d.

I

1 falto de capacidad natural, incapaz, inadecuado de pers. οὐκ ἀφυεῖς ὄντας Pl.Lg.832a, cf. R.455b, ἐν τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων ... εὐφυεῖς καὶ ἀφυεῖς Arist.de An.421^a25, c. ac. οἱ ... σκληρόσαρκοι ἀφυεῖς τὴν διάνοιαν Arist.de An.421^a25, c. prep. y ac. ἐς μάθησιν Democr.B 85, πρὸς ... τὴν σκέψιν Pl.Phd.96c, πρὸς τὸ φυλοκερδεῖν X.Cyr.1.6.32, πρὸς τὴν ... θεραπείαν Isoc.15.131, πρὸς τὸν θάνατον Philostr.VA 7.31, de las serpientes πρὸς τὴν στροφήν Arist.PA 692^a6, de un emplazamiento, sup. πρὸς ἀμφότερα ... ἀφυέστατον Plb.4.38.1, c. dat. ἀ. (λόφος) ... ταῖς ἑαυτῶν δυνάμεσιν Plb.1.30.7.

2 simple, tonto, estúpido abs. ψυχή S.Ph.1014, τί ἐστιν οὕτως ἀ. Isoc.12.66, ὦ πάντων ἀνθρώπων ἀφυέστατε Charito 7.6.10.

3 distrófico, atrófico como falsa etim. de ἀφύη: ἀφύαι δ' ὡς ἂν ἀφυεῖς οὖσαι, τουτέστιν δυσφυεῖς Ath.324d.

II adv.

1 -ῶς inadecuadamente, torpemente ἀ. ἔχειν πρὸς τὴν ... χρῆσιν Arist.IA 710^a5, πρὸς οὐδέτερον ἀ. ἔχων Plu.Aem.2, ἀ. διακείμενοι ... πρὸς τὸ πάλιν ἀναλαμβάνειν Plb.1.88.11, ἀ. συνέθετο Δροσέριος Adam.Dial.152.

2 -έστερον de manera menos natural χρήσαιτο δ' ἂν καὶ ὁ ἴαμβος τῇ αὐτῇ ταύτῃ λέξει, ἀ. δὲ τοῦ βακχείου el yambo puede emplear ese mismo lenguaje, pero de manera menos natural que el baqueo Aristox.Rhyth.Ox.3.11.

ἀ·φυής, ής, ές [ῠ]

1 sans dispositions naturelles, p. opp. à εὐφυής, Plat. Rsp. 445b ; πρός τι, Plat. Phæd. 96c ; εἴς τι, Anth. 14, 62, pour qqe ch. ; abs. sans talent, incapable, inhabile, sot, Isocr. 246b ; Arstt. Nic. 10, 9 ; Anth. 11, 330, etc. ; en b. part, incapable par nature : πρός τι, Xén. Cyr. 1, 6, 32, de faire qqe ch. (de faire le mal, de tromper, etc.) ; absol. Soph. Ph. 1014 ||

2 non favorisé de la nature ; en parl. de villes, mal situé, Pol. 1, 30, 7 ; 4, 38, 1 ||

3 qui ne pousse pas, qui ne croît pas, Ath. 324d ; d’où petit, Luc. Pisc. 48 ||

Cp. ἀφυέστερος, Isocr. 353c ; Arstt. Nic. 10, 9. Sup. ἀφυέστατος, Isocr. 98c ; Pol. 4, 38, 1 ; 1, 66, 10 ; 16, 21, 4 ; Luc. l. c.

Étym. ἀ, φύω.

ἀ-φυής -ές [φύω] zonder talent, ongeschikt voor: πρὸς ταύτην τὴν σκέψιν ἀφυής ongeschikt voor dat soort onderzoek Plat. Phaed. 96c.

ἀφυής, ές, ohne Naturanlagen, πρός τι, für etwas, Plat. Phaed. 96c ; οὐκ ἀφυής, talentvoll, Symp. 218a ; Xen. Cyr. 1.6.32 ; Pol. 4.38 τόπος ἀφυέστατος, unpassend ; ταῖς δυνάμεσι 1.30 ; ἀφυέστατος τὴν οἰκονομίαν, in Beziehung auf, in, 16.21 ; Ggstz εὐφυής Plat. Rep. V.455b ; oft geradezu dumm, Isocr.; Soph. Phil. 1014 im guten Sinne, schlicht, Schol. ἄκακον ἀπὸ φύσεως. Auch von körperlicher Schönheit, σῶμα οὐκ ἀφυής Xen. Cyr. 2.3.7.
• Adv. ἀφυῶς , z.B. διακεῖσθαι πρός τι, nicht geeignet sein wozu, Pol. 1.88 ; ebenso ἀφυῶς ἔχειν, Philo.

ἀφυής φυή

- - 1without natural talent, witless, dull, Plat.; ἀφυὴς πρός τι naturally unsuited to a thing, Plat., Xen.
  - 2simple, unschooled, Soph.

Menu

Word wheel

ἀφυής

Saved

Recent