About Report a problem

Menu

ἁμαρτάνω

ἁμαρτάνω, ἁμαρτάνω, ἁμαρτήσομαι, ἥμαρτον, ἡμάρτηκα, ἡμάρτημαι, ἡμαρτήθην, miss (+ gen.); make a mistake, do wrong

Could not find ἁμαρτάνοντά in Logeion dictionaries.

ἁμαρτάνοντά present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of ἁμαρτάνω

See ἁμαρτάνοντά in Morpho

ἁμαρτάνω [ᾰμ . . ᾰν]: fut. ἁμαρτήσομαι Od. 9.512, Th. 4.55, etc.; later -ήσω Ev.Matt. 18.21, D.C. 59.20, Gal. 7.653, (δι-) Hp. Praec. 9, (ἐξ-) Id. Acut. (Sp.) 7 [was: 13]: aor. 2 ἥμαρτον Thgn., Pi., Att.; Ep. ἤμβροτον, but only ind.; Aeol. 3 sg. ἄμβροτε Sapph. Supp. 1.5, inf. ἀμβρότην IG 12(2).1.15 (Mytilene); opt. ἁμάρτοιν (for ἁμάρτοιμι) Cratin. 55 (dub.): aor. 1 ἡμάρτησα Emp. 115.4 (dub.), AP 7.339 (Pall. or Luc.), D.S. 2.14: pf. ἡμάρτηκα Hdt. 9.79, Ar. Pl. 961, etc., Att.:—Pass., aor. ἡμαρτήθην Th. 2.65, X. Vect. 4.37: pf. ἡμάρτημαι S. OC 439, Antipho 5.77, etc.: plpf. ἡμάρτητο Th. 7.18, Lys. 31.20:—
  • miss the mark, esp. of spear thrown, abs., Il. 5.287, etc.; ἔρριψεν, οὐδʼ ἥμαρτε A. Fr. 80: c. gen., φωτὸς ἁ. Il. 10.372; also τῶν μεγάλων ψυχῶν ἱεὶς οὐκ ἂν ἁμάρτοις S. Aj. 155; ἁ. τῆς ὁδοῦ miss road, Ar. Pl. 961; τοῦ σκοποῦ Antipho 3.4.5.
      • 2 generally, fail of oneʼs purpose, go wrong, abs., Od. 21.155, A. Ag. 1194, etc.: c. gen., οὔ τι νοήματος ἤμβροτεν ἐσθλοῦ Od. 7.292; μύθων ἡμάρτανε failed of good speech, 11.511; γνώμης, ἐλπίδων, βουλήσεως ἁ., Hdt. 1.207, E. Med. 498, Th. 1.33, 92; ἁ. τοῦ χρησμοῦ mistake it, Hdt. 1.71: c. acc., ἁ. τὸ ἀληθές Hdt. 7.139 (codd., τἀληθέος Schäfer).
      • 3 fail of having, be deprived of, mostly c. gen., χειρῶν ἐξ Ὀδυσῆος ἁμαρτήσεσθαι ὀπωπῆς that I should lose my sight by Ulysses’ hands, Od. 9.512; τοῦ ῥυσίου θʼ ἥμαρτε A. Ag. 535; ἁ. πιστῆς ἀλόχου E. Alc. 879, cf. 144:—once with neut. Adj., οὐ γὰρ εἰκὸς . . ἐμὲ ὑμῶν ἁμαρτεῖν τοῦτό γʼ ʼtis not seemly that I should ask this of you in vain, S. Ph. 231:—rare in Prose, ἡμάρτομεν τῆς Βοιωτίης Hdt. 9.7.βʹ, cf. Th. 7.50; δυοῖν κακοῖν οὐκ ἦν ἁμαρτεῖν (i.e. either one or the other) And. 1.20, cf. S. El. 1320:—so μηδὲ δυοῖν φθάσαι ἁμάρτωσιν, ἢ . . ἢ . . fail to be before-hand in one of two things, Th. 1.33.
      • 4 rarely, fail to do, neglect, φίλων ἡμάρτανε δώρων Il. 24.68; ξυμμαχίας ἁμαρτών A. Ag. 213.
    • II abs., do wrong, err, sin, Il. 9.501, Semon. 7.111, A. Pr. 262, S. El. 1207, etc.; ἄκοντες ἡμαρτάνομεν Pl. R. 336e, cf. 340e, etc.:—c. part., ἥμαρτε χρηστὰ μωμένη S. Tr. 1136; πρόθυμος ὢν ἥμαρτες E. Or. 1630, cf. Antipho 2.2.1: c. dat. rei, ἁ. ῥήματι Pl. Grg. 489b; ἐν λόγοις Id. R. 396a; τοιαῦθʼ ἁμαρτάνουσιν ἐν λόγοις ἔπη S. Aj. 1096:—with cognate acc., ἁμαρτίαν ἁ. S. Ph. 1249, E. Hipp. 320: with neut. Adj. or Pron., αὐτὸς ἐγὼ τόδε γʼ ἤμβροτον I erred in this, Od. 22.154; πόλλʼ ἁμαρτών A. Supp. 915; ἀνθρώπινα X. Cyr. 3.1.40: in Prose more freq. ἁ. περί τινος or τι do wrong in a matter, Pl. Lg. 891e, Phdr. 242e; ἐπί τινι Antipho 5.91 (codd.); ἁ. εἴς τινα sin against . ., Hdt. 1.138, S. OC 968; ἐπὶ τὴν ἔλλειψιν, ἐπὶ τὸ πλεῖον, Arist. EN 1126b1, 1118b16; περί τινα Antipho 3.2.7; τινί LXX Jd. 10.10.
      • 2 Pass., ἡμαρτήθη ὁ ἐς Σικελίαν πλοῦς Th. 2.65, etc.: in pf. part., τἀμὰ δʼ ἡμαρτημένα my plans are frustrate, S. OT 621; τῶν περὶ τὰ τοιαῦτα ἐς τὰ θεῖα ἁμαρτανομένων Pl. Lg. 759c; ἀπειρίᾳ αὐτὸ μᾶλλον ἢ ἀδικίᾳ ἡμαρτῆσθαι Antipho 5.5:—τὰ ἡμαρτημένα, τὰ ἁμαρτηθέντα, S. OC 439, 1269, X. An. 5.8.20.
      • 3 ἁμαρτανόμενος, as Adj., wrong, mistaken, Pl. Phlb. 37d, al.; αἱ ἡμαρτημέναι πολιτεῖαι Id. R. 449a, Arist. Pol. 1275b1, 1301a36; and of persons, ἡμαρτημένοι mistaken, Id. EN 1125a19.

Saved

Recent