ἀφαιρέω
ἀφαιρέω, to take from, take away from
Could not find ἄφελε in Logeion dictionaries.
ἄφελε Verb: aorist active imperative 2nd singular, Verb: aorist active indicative 3rd singular of ἀφαιρέω
- take away from:—Constr.: mostly ἀ. τί τινι, σῖτον μέν σφιν ἀφεῖλε took it from him, Od. 14.455, cf. A. Eu. 360 codd., etc. (but also, relieve one of a duty, X. Cyr. 7.1.44): less freq. ἀ. τί τινος Ar. Pax 560, X. Lac. 4.7; κῆρα χώρας A. Th. 777 (lyr.); ἔκ τινος Id. Eu. 444; also τινά τι prob. l. ib. 360, S. Ph. 933, v. infr. II. I, III: c. gen., take from, τιμῆς οὔτʼ ἀφελὼν οὔτʼ ἐπορεξάμενος Sol. 5.2; μηδὲν ἀφαιρῶμεν τοῦ ἀδίκου (from the unjust man) ἀπὸ τῆς ἀδικίας Pl. R. 360e; τοῦ πλήθους diminish the number, X. Vect. 4.4: c. acc. only, ἀπελὼν τὰ ἄχθεα having taken them off, Hdt. 1.80; βασιλέων . . ὀργὰς ἀφῄρουν took away, E. Med. 455, cf. Ar. Pl. 22, Ra. 518.
- 2 set aside, κρέα SIG 1044.41 (Halic., iv B. C.).
- b exclude, separate, τὸ Ἑλληνικὸν ὡς ἓν ἀπὸ πάντων ἀφαιροῦντες χωρίς Pl. Plt. 262d; opp. προστιθέναι, Id. Phd. 95e, etc.
- 3 Math., ἀ. ἀπὸ . . subtract from, Euc. Ax. 3 (Pass.), etc.; of ratios, divide out from both sides of an equation, Apollon. Perg. 1.41 (Pass.); intercept, in Pass., Procl. Hyp. 2.27.
- 4 in Logic, abstract, c. acc., Arist. APo. 74a37, al.: abs., Id. Metaph. 1030a33.
- II Med., fut. ἀφαιρήσομαι (in pass. sense, v.l. for ἀπαιρε-θήσεσθαι, Hdt. 5.35, cf. Antipho Fr. 57), later ἀφελοῦμαι Timostr. 5, Plb. 3.29.7: aor. ἀφειλόμην, later ἀφειλάμην Ph. 2.586, D.C. 41.63, cf. Phryn. 116: pf. ἀφῄρημαι (in med. sense) X. Cyr. 7.5.79 (spelt ἀφείρ- Sammelb. 4309 (iii B. C.)):—from Hom. downwds. more freq. than Act., take away for oneself; also in reciprocal sense, ἀφαιρεῖσθον τύχην ye have received each the fortune of the other, E. El. 928:—Constr. like Act., ἀφαιρεῖσθαί τί τινι, as καὶ δή μοι γέρας . . ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς Il. 1.161; τί τινος 5.673, 691, 9.335, Th. 3.58, Lys. 24.13, etc. (also τεύχεα . . ὤμοιϊν ἀφελέσθαι Il. 13.510); τι πρός τινος E. Tr. 1034; τι ἀπό τινος Ar. V. 883; ἔκ τινος X. Cyn. 12.9: c. dupl. acc. rei et pers., bereave or deprive of, μήτε σὺ τόνδʼ . . ἀποαίρεο κούρην Il. 1.275, cf. Hdt. 1.71, 7.104; freq. in Att. and Trag., Lys. l.c., Th. 8.74, D. 20.46, etc.; τέκνα ἀ. τινά E. Andr. 613, cf. Ar. Ach. 464: rarely c. acc. pers. et gen. rei, ἀ. τὰς κύνας τοῦ εὑρεῖν X. Cyn. 6.4; τῆς ἀρχῆς τινά Plu. Ant. 60; τὴν Ἀμαζόνα τοῦ ζωστῆρος Paus. 5.10.9.
- 2 c. acc. rei, ἀ. ψήφισμα cancel or rescind, And. 2.24; ἀφελομένης τῆς νυκτὸς τὸ ἔργον having broken off the action, Th. 4.134; ἕως κελαινῆς νυκτὸς ὄμμʼ ἀφείλετο A. Pers. 428: abs., μέχρι σκότος ἀφείλετο (sc. τὴν δίωξιν) X. HG 1.2.16; ἀ. τὴν μνήμην πολλῶν ἀγαθῶν D. 22.13.
- 3 folld. by μή c. inf., prevent, hinder from doing, τί μʼ ἄνδρα . . ἀφείλου μὴ κτανεῖν; S. Ph. 1303, cf. E. Tr. 1146; κἄκτεινας, ἤ τις συμφορά σʼ ἀφείλετο [μὴ κτεῖναι]; Id. Andr. 913; c. inf. Pass., τὸν τὰ ὕστερον ἀφείλετο ἀδικήματα εὐεργέτην μὴ ὀνομασθῆναι Paus. 8.52.2; c. inf. only, Pi. I. 1.62: simply, obstruct, ἀρχήν Pl. Lg. 958c.
- 4 ἀ. τινὰ εἰς ἐλευθερίαν, Lat. vindicare in libertatem, claim as free, Pl. Lg. 914e, Isoc. 12.97, D. 58.19, cf. Lys. 23.10, Aeschin. 1.62.
- III Pass., fut. -αιρεθήσομαι E. Hel. 938; -ήσομαι Antipho Fr. 57: pf. ἀφῄρημαι, Ion. ἀπαραίρημαι Hdt. 7.159, etc.:—to be robbed or deprived of a thing, τι A. Ch. 962 (lyr.), Hdt. 3.137, etc.; τι πρός or ὑπό τινος, Id. 1.70, 3.65, 7.159; ἀφῃρέθην τὰ ἐνέχυρα ὑπό τινος D. 47.41; ἐκ χερῶν ἀφῃρέθην had them taken out of my hands, E. Tr. 486: c. inf., ἀφῃρέθη Σκίρωνος ἀκτὰς ὄμμα τοὐμὸν εἰσορᾶν was deprived of, hindered from seeing them, Id. Hipp. 1207: less freq. μηδὲν τοῦ ἐμοῦ ὄγκου ἀφαιρεθέντος ἀλλὰ σοῦ αὐξηθέντος Pl. Tht. 155b.
- 2 ὁ ἀφαιρεθείς, in Law, the person from whom a slave has been claimed, Id. Lg. 915a.
I en v. act.
1 retirar, quitar, apartar c. ac. obj. ext.
ἀφελὼν θυρεὸν μέγαν
μέγα πῶμ' ἀφελοῦσα
ἀπελὼν τὰ ἄχθεα
ἀφελεῖν μᾶνιν χθονίων
apartar el resentimiento de los dioses infernales(σικύην)
τὸν στέφανον
τὰ τεμάχη
λύπην
δύσκλειαν
οὐδέν
τοὺς χρεωφειλέτας κουφίζοντα τόκων βραχύτητι ἢ ὅλως ἀφαιροῦντα
aliviando a los deudores con la modicidad de intereses o simplemente suprimiéndolosἀφελῶ τὴν χεῖρα
apartaré mi manoτὸ ... ἀκόλουθον καὶ τὸ τῆς ἱστορίας ἴδιον ἀφεῖλεν
ha suprimido el comentario y el objeto propio de la historiaαἱ ... ἁγνεῖαι ... οἶνον ... ἀφαιροῦσί
los ritos de purificación suprimen el (consumo de) vinoλ[ί]θον ἀφελεῖν
quitar la piedraἀ]φῄρησαν [τὰ] καταλελιμμένα
quitaron la propiedad restante
• c. ac. int.
τὴν ... ἀφαίρεσιν ὅλως ἀφελεῖν ... λυσιτελεῖ
conviene imponer una completa abstinencia
• c. ac. y dat. ét.
σῖτον μέν σφιν ἀφεῖλε
les retiró la comida, les quitó la mesa
• c. ac. y gen. pos.
ἡμῶν τοὺς λόφους ἀφεῖλε καὶ τὰς Γοργόνας
nos ha quitado los penachos y las gorgonasβασιλέων ... ὀργὰς ἀφῄρουν
calmaba la cólera de los reyesἀφεῖλεν ὁ θεός μου τὸ ὄνειδος
ἀφέλεσαν τοὺς τῶν δυδυμῶν (sic) ἄρτους
quitaron los panes a los gemelosτὴν ... ἔχθραν ... τῶν κεκλημένων ἀφαιρεῖν
τῶν μὲν τὸ δεῖμα ἀφαιροῦντα
quitando a los unos el miedo
• c. ac. y gen. separat.
κτεάνων ... μέρος βαιὸν ἐχούσῃ πᾶν ἀπόχρη μοι, μανίας μελάθρων ἀλληλοφόνους ἀφελούσῃ
a mí me basta con tener una pequeña parte de bienes si arranco de casa la locura de muchas muertesΟἰδίπουν ... τὰν ἁρπαξάνδραν κῆρ' ἀφελόντα χώρας
Edipo, que echó de nuestra tierra a la muerte raptora de hombresτὸν βίον μή μου' φέλῃς
no me quites la vidaκαὐχμώδη κόμην ἄφελε προσώπου
aparta de mi cara los resecos mechonesἀφελόντες αὐτῶν τὸ ἰσχύος ... ἐπιμελεῖσθαι
ἱστορίας ... ἐὰν ἀφέλῃ τις τὸ διὰ τί
sí uno suprime de la historia el porquéἡμῶν τὸ περὶ τὰς τιμωρίας θηριῶδες ... ἀφαιρῶν
ἀφαιρήσαντας ... τούτων τὸ πιτυρῶδες πᾶν
τοῦ ζῆν αὐτοὺς οὐκ ἀφαιρήσει
ἐκ τῶν ... ἐπῶν μέλημ' ἀφαιρήσω μέγα
de tus palabras voy a quitar una gran inquietudχρὴ αἷμα ἀφαιρέειν ἀπὸ τῆς χειρός
hay que sacar sangre del brazoἓν ἀπὸ πάντων ἀφαιροῦντες
ἀπὸ τοῦ ἱματίου ἀφελεῖν κροκύδα
τὰς πονηρίας ἀπὸ τῶν ψυχῶν
ἀφελεῖν (τὴν χεῖρα) ἀπὸ τῆς κεφαλῆς
ἀφελεῖ ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τῆς θυσίας τὸ μνημόσυνον αὐτῆς
εἰ ἀφέλοις ... τὸ σῶμα ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου
μηδὲν ἀφαιρῶμεν ... τοῦ ἀδίκου ἀπὸ τῆς ἀδικίας
no quitemos al injusto nada de su injusticia
• c. ac. y dat. compl. indir.
τὸ ... ἐπὶ Κροῖσον συστρατεύειν ἀφελεῖν σφίσιν ἐδεήθησαν
pidieron que les privaran de ir en expedición contra Cresoτὰ ... κρέα ... τοῖς δειπνοῦσι
• c. dos ac.
σπευδόμεναι δ' ἀφελεῖν τινα τάσδε μερίμνας
apresurándonos a librar a alguien de esta preocupaciónἄνθρωπ', ἀφαιρήσει με τὴν τραγῳδίαν
¡hombre, me vas a robar la tragedia!
• c. gen. partit. quitar, reducir, disminuir
τιμῆς οὔτ' ἀφελὼν οὔτ' ἐπορεξάμενος
sin quitar ni añadir estimación socialοὐδεὶς τοῦ πλήθους ἀφαιρεῖ
nadie rebaja el númeroτῆς βίας ἀφαιρῶν
disminuyendo la fuerzaτοῦ αἵματος ἀφελεῖν ἀπὸ τῆς ὀσφύος
ἀπὸ ... τοῦ ἀριθμοῦ ἀφαιρῶν
disminuyendo el total
• muy frec. op. προστιθέναι quitar, restar, disminuir
φύλλα χλωρά
τὸ μὲν προστιθέναι, τὸ δὲ ἀφαιρέειν
σιτία
προσθεῖναι καὶ ἀφελεῖν ὅ τι ἂν ... δοκῇ
οὔτε ἀφελεῖν οὔτε προσθεῖναι δέομαι
ἀφελεῖν ἢ προσθεῖναι πρὸς τόνδε τὸν ὄρκον
• en v. pas., c. expresión del bien que se quita, gener. en ac. ser despojado, ser privado de
οὐδέν κεν ... [ἀφαι]ρέοιτ[ο θ]υμόν
no se dejaría arrancar el corazón, e.e. el amorπῶς φῶ, πρὸς τίνος τ' ἀφαιρεθεὶς ἥκειν γυναικῶν αὐτανέψιον στόλον;
ἄνθρωπος ... τὴν ὑπάρχουσαν τροφὴν πυρὶ ἀφαιρεῖται
τὸ κάλλος ἀφαιρήσεται
μηδὲν τοῦ ἐμοῦ ὄγκου ἀφαιρεθέντος
(me haré más pequeño) sin haber perdido nada de mi volumenἐδόκεε ... τὴν βασιλείην ἀπαιρεθήσεσθαι
δείσας δὲ μὴ ἀπαιρεθέω τὴν ἀρχὴν πρὸς τοῦ ἀδελφοῦ
νῦν δ' ὄντα καὶ σωθέντ' ἀφαιρεθήσομαι;
ahora que está aquí sano y salvo, ¿voy a verme privado de él?πολλοὶ ... ἀφῄρηνται τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας
τὰ γέρα ἀ]φειρούμενος ὑφ' ὑμῶν
• c. inf.
ὥστ' ἀφῃρέθη Σκίρωνος ἀκτὰς ὄμμα τοὐμὸν εἰσορᾶν
• tb. c. gen.
ἀφαιρεθήσονται ... τοῦ παρεχομένου
(νοῦς) ἀφαιρεθεὶς ... τοῦ νοεῖν
ὥσπερ ἀπὸ τῶν σαρκῶν ἀφαιρούμενοι
como si les arrancaran las carnesἀχθῆναι ... τῆς δορᾶς ἀφαιρησόμενος
ser conducido para ser desollado
• c. expresión del bien que se quita como suj. ser robado
μέγα τ' ἀφῃρέθη ψάλιον οἴκων
ἀφῃρέθην τὰ ἐνέχυρα ὑπὸ τοῦ Θεοφήμου
ὁ ἀφαιρεθείς
el (esclavo) que ha sido robadoτις ἀφελόμενος βίᾳ
• en términos abs. ser robado
τάχα δὲ ἂν ... λέγοιεν ... ὡς ἀπαιρεθείησαν ὑπὸ Σαμίων
ἐκ χερῶν ἀφῃρέθην
ἀφείρηντα[ι ὑπὸ τῶν] ἀπίστων λῃστόρων
2 poner aparte, retirar
ἐκπρίσας τὸ ὀστέον καὶ ἀφελὼν ἀπὸ τῆς μήνιγγος
serrando el hueso y apartándolo de la membranaτὰ ὀστέα ... ἀφαρέειν
extraer los fragmentos de huesoἐκεῖνα (τάλαντα) ἀφῄρηται χωρίς
aquellos talentos han sido descontados y puestos aparte
• c. partes del cuerpo cortar, cercenar
τὴν κεφαλὴν ... καὶ τὴν δεξιάν
ἀφεῖλεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον
ἀφελῶ σου τὸν τράχηλον
te cortaré el pescuezo
II en v. med.
1 quitar en propio beneficio, arrebatar, eliminar c. ac. obj. ext.
δῶρ'
κούρην
σὴν δὲ ψυχὴν ἀφέλωμαι
ojalá te quite la vidaἄργην
ἀφελόμενοι τὴν ναῦν
confiscando su naveπαρ' ἐλάχιστον δὴ ἦλθε τὸ Ἀθηναίων κράτος τῆς θαλάσσης ... ἀφελέσθαι
estuvo a punto de arrebatar el poderío marítimo atenienseἓν δὲ οὐδὲ βουληθείς ποτε ἀφαιρήσεται
ἀφελόμενοι τὴν ἐκ διάρσεως αὐτῶν μάχην
quitándoles la posibilidad del combate a espada alzadaγνῶσις ὀρθὴ ... τὸν τῆς ἀθανασίας ἀφελομένη πόθον
el recto conocimiento que elimina el deseo de la inmortalidadτὸν πίλον ἀφελέσθαι
quitarse el gorro
• c. ac. obj. y gen. de pers.
τῶν πλεόνων Λυκίων ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο
a los más de los licios el aliento vital les arrancabaἐμεῦ δ' ἀπὸ μοῦνον Ἀχαιῶν εἵλετ' (γέρα)
sólo a mí de entre los aqueos me arrebató (el botín)Ἡλείων ... μέρος τι τῆς χώρας ἀφείλοντο
οὐδ' ἄρ' ἔτ' ἄλλα δυνήσατο τεύχεα καλὰ ὤμοιιν ἀφελέσθαι
pero ya no logró quitarle de los hombros las otras hermosas armas
• c. ac. y gen. separat. privar de algo a alguien
σοφίη ψυχὴν παθῶν ἀφαιρεῖται
ἀφαιροῦνται τὰς ... κύνας τοῦ εὑρεῖν τὸν λαγῶ
τοῦ ζωστῆρος τὴν Ἀμαζόνα ... ἀφαιρούμενος
αὐτὸν ... τῆς τυραννίδος ἀφείλοντο
• arrebatar algo a alguien
θυσίας ... τῶν ἑσσαμένων ... ἀφαιρήσεσθε
ὑμᾶς ἐμοῦ ... ἀφελέσθαι τὸν ὀβολόν
θυμὸν ἀπ' ἄγριον εἵλεο παίδων
quitaste el carácter salvaje a las hijasἀφελοῦνται τὴν ἐξουσίαν σφῶν αὐτῶν τοῦ προλαμβάνειν
οὐκ ἀφείλω μου Χαιρέαν
• c. ac. y gen. c. prep. arrancar algo de algo
ἀπὸ τῆς ὀργῆς τὴν ἀκαλήφην ἀφελέσθαι
arrancar de su ira la ortigaτὰ ... αἰσχρὰ ... ἐκ τῆς ψυχῆς
• c. ac. y dat. quitar algo a alguien
καὶ δή μοι γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς
y ahora tú mismo me amenazas con arrebatarme el botínτὴν ὠφελίαν τῇ τάξει ... ἀφελέσθαι
ὄμματά μοι τῶ παιδὸς ἀφείλεο
ἀφελ[ό]μενοί μοι χι[τ]ῶνα καὶ ἱμάτιον
• c. gen. partit.
ἀφαιρεῖσθαι τοῦ κηροῦ
quitar la cera
• c. dos ac. privar a alguien de algo o alguien
εἰ νικήσεις, τί σφεας ἀπαιρήσεαι ...;
οἵ με τιμήν τε καὶ γέρεα ἀπελόμενοι πατρώια ...
quienes privándome del honor y las dignidades de mis antepasados ...ἐκείνους τὰ ὅπλα ἀφῃρήμεθα
πολιούς τ' ἀφείλου πατέρας εὐγενῆ τέκνα
privaste de sus nobles hijos a padres canosos
2 reclamar a un esclavo como libre en la fórmula
ἀφαιρεῖσθαί τινα εἰς ἐλευθερίαν
3 c. ac. obj. dir. acabar con, cortar, impedir
ἀφελομένης νυκτὸς τὸ ἔργον
habiendo cortado la noche la acciónκἀφελοῦ ... ψόγον τὸ θῆλύ τ'
y tú impide el reproche de molicieἤ τις συμφορά σ' ἀφείλετο
¿o alguna circunstancia te impidió? (matarlos)ἀφείλεσθε χάριν
ἐὰν ... τις ἀφῃρῆται τὴν ἀρχήν
τὴν μνήμην ἀφελέσθαι
borrar el recuerdo
• c. ac. implícito
ἕως κελαινὸν νυκτὸς ὄμμ' ἀφείλετο
hasta que el ojo de la negra noche puso fin (a la acción)Ἀλκιβιάδης ... ἐδίωκεν ... μέχρι σκότος ἀφείλετο
• c. inf. impedir
πάντα δ' ἐξειπεῖν ... ἀφαιρεῖται βραχὺ μέτρον ἔχων ὕμνος
la brevedad del himno me impide enumerar
• c. inf. y μή mismo sent.
τί μ' ἄνδρα πολέμιον ... ἀφείλου μὴ κτανεῖν ...;
¿por qué me impediste matar a un enemigo?ἀφείλετ' αὐτὴν παῖδα μὴ δοῦναι τάφῳ
le impidió dar sepultura a su hijoἀφείλετο ... εὐεργέτην μὴ ὀνομασθῆναι
III en v. act., cien.
1 c. ac. y ἀπό c. gen.
• mat. restar, deducir
ταῦτα (ἔτη) ἀπὸ τῶν ἐν Σικελίᾳ
esos años de los que pasó en Siciliaἀπὸ τῶν δέκα ἕν
• geom. tomar de una magnitud geométrica otra del mismo orden, en v. pas.
ἡμικύκλιον ... ἀφῄρηται ἀπὸ τοῦ ὁρίζοντος
ῥόμβος ... ἀπὸ τοῦ ... κώνου
κοινὸν ἀφῃρήσθω
tómese una parte común
2 lóg. eliminar diferencias, abstraer en v. pas.
καὶ καθόλου τίνος ἡ ἀπόδειξις; δῆλον ὅτι ὅταν ἀφαιρουμένων ὑπάρχῃ πρώτῳ
3 gram. abreviar una palabra, en v. pas.
ἐπεκτεταμένον δ' ἐστὶν ἢ ἀφῃρημένον (τὸ ὄνομα)
• decir elípticamente
οὐ γὰρ εἴ ποτέ τι σημαίνομεν ἀφελόντες, τοῦτο λέγεται πολλαχῶς
pues no siempre que expresamos un significado hablando elípticamente, se entiende este de muchas maneras
1. act. wegnemen, weghalen, afpakken:
2. med.
a. wegnemen, afnemen (tot eigen voordeel): met dubb. acc.:
b. uit
c. wegnemen, een einde maken aan, ongedaan maken:
[ἀφ-, ἀπο- 1.]
3 sing. aor. ἀφεῖλε Od. 14.455.
Pple. ἀφελών Od. 9.313.
Imp. mid. with hyphaeresis and uncontracted prefix ἀποαίρεο (for ἀποαιρέεο) Il. 1.275.
Infin. with uncontracted prefix ἀποαιρεῖσθαι Il. 1.230.
Fut. infin. ἀφαιρήσεσθαι Il. 1.161, Il. 23.544.
2 sing. aor. ἀφείλεο Il. 22.18.
3 sing. -ετο Il. 16.689, Il. 17.177: Od. 1.9, Od. 19.369.
2 pl. ἀφέλεσθε Il. 1.299.
3 pl. -οντο Il. 2.600.
Subj. ἀφέλωμαι Il. 22.257.
1 pl. -ώμεθα Od. 22.219.
1 pl. opt. -οίμεθα Il. 16.560.
Infin. ἀφελέσθαι Il. 5.622, Il. 13.511, Il. 16.54.
- 1
To take away or remove: θυρεόν Od. 9.313, σῖτον Il. 14.455.
- 2
In mid.
- a
To take away or remove, effect deprivation of: γέρας ἀφαιρήσεσθαι Il. 1.161. Cf. Il. 16.54, Il. 23.544: Od. 12.64.
With immaterial object: ἀοιδήν Il. 2.600.
Cf. Il. 16.689 = Il. 17.177, Il. 22.257: Od. 1.9, Od. 19.369.
- b
To take away or remove from.
With genit.: τεύχεʼ ὤμοιιν ἀφελέσθαι Il. 5.622 = Il. 13.511. Cf. Il. 16.560: Od. 22.219.
- c
With double acc. of what is taken away and of the person deprived of it: ὡς ἔμʼ ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Il. 1.182. Cf. Il. 1.275, Il. 22.18.
With the personal acc. to be supplied: δῶρʼ ἀποαιρεῖσθαι [κεῖνον] ὅς τις . . . Il. 1.230.
With this acc. alone: ἐπεί μʼ ἀφέλεσθέ γε δόντες Il. 1.299.
- a
- 1
- a act., take away met. “δύνασαι δʼ ἀφελεῖν μᾶνιν χθονίων” P. 4.158 ὄφρα Μηδείας τοκέων ἀφέλοιτʼ αἰδῶ P. 4.218
- b med., c. inf., prevent πάντα δʼ ἐξειπεῖν ἀφαιρεῖται βραχὺ μέτρον ἔχων ὕμνος I. 1.62
Strong 851
to take from, take away, take off: c. acc., τὸ ὠτίον, Mt 26:51, Mk 14:47 (ὠτάριον, WH), Lk 22:50 (οὖς); ὄνειδος, Lk 1:25; seq. ἀπό, Re 22:19, Lk 16:3 (mid.); pass., c. gen., Lk 10:42; ἀ. ἁμαρτίος, He 10:4, Ro 11:27 (mid.) (MM, s.v.).†
- Ito take from, take away from a person, τί τινι Od., etc.; also τί τινος, Ar., Xen.; and τί τινα Aesch., Soph.:—c. acc. solo, ἀπελὼν τὰ ἄχθεα having taken them off, Hdt.; ὀργὴν ἀφ. to remove it, Eur.; ἀφ. χωρίς separate, set aside, Plat.
- IIMid., fut. ἀφαιρήσομαι, and later ἀφελοῦμαι: aor2 ἀφειλόμην:— to take away for oneself, take away, in sense and construction much like Act., Hom., etc.
- 2followed by μή c. inf. to prevent, hinder from doing, Soph., Eur.
- 3ἀφαιρεῖσθαί τινα εἰς ἐλευθερίαν, Lat. vindicare in libertatem, to set a man free, Plat., Dem.
- IIIPass., fut. -αιρεθήσομαι: aor1 ἀφηιρέθην: perf. ἀφῄρημαι, Ionic ἀπαραίρημαι:— to be robbed or deprived of a thing, to have it taken from one, τι Hdt., Attic
-
…ἀδικῆσαι οὐκ ἂν ἐθέλοντας ἀθλιωτάτους. ἔστιν δὲ τοῦτο τυραννίς, ἣ οὐ κατὰ σμικρὸν τἀλλότρια καὶ λάθρᾳ καὶ βίᾳ ἀφαιρεῖται, καὶ ἱερὰ καὶ ὅσια καὶ ἴδια καὶ δημόσια, ἀλλὰ συλλήβδην · ὧν ἐφʼ ἑκάστῳ μέρει ὅταν τις ἀδικήσας…
Plato, Republic
-
…τῶν ὅπλων ἀναμνήσθητε, ὅτι πολλὰς μάχας ἐν τῇ ἀλλοτρίᾳ μαχεσάμενοι οὐχ ὑπὸ τῶν πολεμίων ἀλλʼ ὑπὸ τούτων εἰρήνης οὔσης ἀφῃρέθητε τὰ ὅπλα, ἔπειθʼ ὅτι ἐξεκηρύχθητε μὲν ἐκ τῆς πόλεως, ἣν ὑμῖν οἱ πατέρες παρέδοσαν, φεύγοντας δὲ ὑμᾶς…
Lysias, Speeches
-
…, ὁρῶντες τὰ πράγματα οὐχ οἷα βέλτιστα ἐν τῇ πόλει ὄντα, ἄγειν μὲν τὸν Ἀγόρατον οὐκ ἔφασαν προήσεσθαι, ἀφῃροῦντο δὲ καὶ ἠγγυῶντο καὶ ὡμολόγουν παρέξειν εἰς τὴν βουλήν. γραψάμενοι δὲ οἱ βουλευταὶ τὰ ὀνόματα τῶν ἐγγυωμένων καὶ κωλυόντων…
Lysias, Speeches
-
…καὶ ἦλθον οἱ ἐκ τῆς βουλῆς Μουνιχίαζε, ἑκὼν ἀνέστη Ἀγόρατος ἀπὸ τοῦ βωμοῦ · καίτοι νῦν γε βίᾳ φησὶν ἀφαιρεθῆναι. ἐπειδὴ δὲ εἰς τὴν βουλὴν ἐκομίσθησαν, ἀπογράφει Ἀγόρατος πρῶτον μὲν τῶν αὑτοῦ ἐγγυητῶν τὰ ὀνόματα, ἔπειτα τῶν…
Lysias, Speeches
-
…ἥντινα τοιαύτην προσεκτήσαντο οἵαν τὴν ὑμετέραν κατεδουλώσαντο. ἀλλὰ γὰρ ὅπλα τῶν πολεμίων ; τοσαῦτα ; ἐσκύλευσαν ὅσα περ ὑμῶν ἀφείλοντο, ἀλλὰ τείχη τοιαῦτα εἷλον οἷα τῆς ἑαυτῶν πατρίδος κατέσκαψαν ; οἵτινες καὶ τὰ περὶ τὴν Ἀττικὴν φρούρια καθεῖλον ,…
Lysias, Speeches
-
…δʼ ἐμέ τε καὶ σέ τοῦτο λέγω, οἰόμενος οὕτω τὸν λόγον βέλτιστʼ ἂν ἐλέγχεσθαι, εἴ τις τὸ εἴ ἀφέλοι αὐτοῦ. ἀλλὰ μέντοι, ἦ δʼ ὅς, προσέοικέν τι δικαιοσύνη ὁσιότητι · καὶ γὰρ ὁτιοῦν ὁτῳοῦν ἁμῇ γέ…
Plato, Protagoras
-
…τῷδε περὶ ἁπάντων, ἢ κτήσασθαι καὶ τὰ λοιπὰ διʼ εὐανδρίαν ἢ καὶ τάδε διʼ ἀσθένειαν καὶ φθόνον ὑπʼ ἐχθρῶν ἀφαιρεθῆναι. ὧν τοῦ μὲν τὴν δόξαν καὶ εὐπορίαν, τοῦ δὲ τὸν κίνδυνον καὶ φόβον ὑπερεπαίρων ἐκέλευε τοὺς πλουσίους ἐνθυμουμένους…
Appian, The Civil Wars
-
…δικαίως αὐτὸ δρᾷς · κἂν εἴ με τύπτοις, οὐκ ἂν ἀντείποιμί σοι. ἀλλʼ ἤν σε τοῦ λοιποῦ ποτʼ ἀφέλωμαι χρόνου, πρόρριζος αὐτός, ἡ γυνή, τὰ παιδία, κάκιστʼ ἀπολοίμην, κἀρχέδημος ὁ γλάμων. δέχομαι τὸν…
Aristophanes, Frogs
-
…; ὥστʼ οὔποτʼ Αἴανθʼ οἵδʼ ἀτιμάσουσʼ ἔτι. τεθνᾶσιν ἄνδρες, ὡς τὸ σὸν ξυνῆκʼ ἐγώ. θανόντες ἤδη τἄμʼ ἀφαιρείσθων ὅπλα. εἶεν, τί γὰρ δὴ παῖς ὁ τοῦ Λαερτίου, ποῦ σοι τύχης ἕστηκεν ; ἢ πέφευγέ σε…
Sophocles, Ajax
-
…σπουδὴν τοῦ δήμου τοσήνδε ἀνατρέψαι, ᾧ τι καὶ παρενδοῦναι προθυμουμένῳ δήμαρχον ὄντα ἥρμοζε, καὶ μὴ αὑτοῦ τὴν ἀρχὴν ἀφαιρουμένην περιιδεῖν ἐπὶ καταγνώσει. καὶ τάδε λέγων καὶ θεοὺς μαρτυρόμενος ἄκων ἄνδρα σύναρχον ἀτιμοῦν, ὡς οὐκ ἔπειθεν, ἐπῆγε…
Appian, The Civil Wars