ἐλεγειακός
ἐλεγειακός, elegiac
ἐλεγ-ειακός, ή, όν,
- elegiac, πεντάμετρον D.H. Comp. 25, cf. Heph. 1.5; written in distichs, ἐπίνικον Ath. 4.144e, etc.
elegíaco
πεντάμετρον
στίχος
ἐπίνικον ἐ.
un epinicio compuesto de dísticos elegíacos
ἐλεγειακός, ή, όν :
1 élégiaque, c. à d. écrit en distiques, Ath. 144e ||
2 élégiaque, en parl. du pentamètre, DH. Comp. 25 ; Héph. 1, 10.
Étym. ἐλεγεία.
ἐλεγειακός, elegisch ; πεντάμετρον Dion.Hal. C.V. 25 ; ἐπινίκιον Ath. IV.144e ; βιβλία XIII.597a.