ἐνδεσμέω
ἐνδεσμέω, tie up in
ἐν-δεσμέω,
- = foreg., Aq. Ex. 23.22, al., v.l. in Dsc. 4.43 (Pass.): metaph., πρὸς ἃ -εῖται ἡ ψυχή Procl. in Alc. p.108 C.
- II tie up in, τινί Gp. 8.1.3.
1 atar, encadenar
ἐνδήσω τοὺς ἐνδεσμοῦντάς σε
τιμωρίας δὲ ἕνεκεν ἐνδεσμεῖσθαι τῷ σώματι (τὴν ψυχήν)
2 envolver plantas o semillas en un paño
ἕκαστον τῶν ... εἰδῶν κόπτειν καὶ ἐνδεσμεῖν παννίῳ καὶ ἐμβάλλειν τῷ οἴνῳ
• fig. envolver, enredar en razonamientos capciosos
τοῖς ἀραχνείοις ὑφάσμασιν ... τοὺς ἀσθενεστέρους
ἐνδεσμέω-ῶ, lier dans, empaqueter, Diosc. 4, 43 ; Aqu. Ex. 23, 22 ; Ps. 6, 8.
Étym. ἔνδεσμος.
ἐνδεσμέω, anbinden, Diosc. u. a.Sp.