ἐνδιαβάλλω
ἐνδιαβάλλω, to calumniate in
ἐνδιαβάλλω,
- calumniate, Ctes. Fr. 29.10, LXX Ps. 108(109).4, Luc. Cal. 24 (Act. and Pass.).
- 2 stand in the way as an adversary, LXX Nu. 22.22.
1 denigrar, acusar falazmente, calumniar c. ac. de pers.
ἀφικνεῖται πρὸς Καμβύσην ἐνδιαβάλλων τὸν ἀδελφὸν ... ὡς ἐπιβουλεύοντα αὐτῷ
ἀντὶ τοῦ ἀγαπᾶν με ἐνδιέβαλλόν με
τοὺς ἐξηγητάς
ὁ ἐνδιαβαλλόμενος
2 desviar, apartar de un propósito o intención
ἀνέστη ὁ ἄγγελος τοῦ θεοῦ ἐνδιαβάλλειν αὐτόν
ἐν·διαβάλλω, accuser : τινά, Ctés. Pers. 10 ; Luc. Cal. 24 ; Spt. Ps. 108, 20, qqn.
ἐνδιαβάλλω, (βάλλω), darüber verläumden, Luc. Calumn. 24.
ἐνδιαβάλλω
- to calumniate in a matter, Luc.