ἐπάλληλος
ἐπάλληλος, one after another
Could not find ἐπάλληλον in Logeion dictionaries.
ἐπάλληλον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἐπάλληλος
ἐπάλλ-ηλος, ον, also η, ον D.C. 74.10, al.:—
- one close after another, in close order, φάλαγξ, τάξεις, Plb. 2.69.9, 11.11.7; ἄρτοι κατὰ ἓξ ἐ. J. AJ 3.6.6; θυρίδας πέριξ ἐ. D.C. 74.10; γυμνασίαι, φθοραί, κτλ., Ph. 2.288, 175, al.; continuous, βοή Hdn. 2.7.6; δαπάναι IG 7.2712.54 (Acraephia); ἐ. πληγαί given in quick succession, Alciphr. 3.6.
- b Gramm., τὸ ἐ. τῶν δύο εὐθειῶν succession, sequence of two nominatives, A.D. Synt. 179.13, al.
- II ἐπαλλήλοιν χεροῖν by one anotherʼs hands (Hermann for ἐπʼ ἀλλ-), S. Ant. 57.
- 2 γόμφοι ἐ. mortised into one another, Longin. 41.3.
- III Adv. -λως again and again, διʼ ὅλου τοῦ ἔτους Dsc. 1.115.5; Rhet., ἐ. ῥῆμα ἐπιτιθέναι repeat (e.g. μικρὸν μικρόν), Alex. Fig. 2.2.
- 2 ἐ. ἔχειν τὰ ἔμπροσθεν lean against one another, Ath. 10.456e.
- 3 in alternate succession, Ph. 1.397.
ἐπ·άλληλος, ος ou η, ον ;
1 qui vient l’un sur l’autre, l’un après l’autre, qui se succède sans interruption ; en parl. de rangées de soldats, Pol. 2, 69, 9 ; 11, 11, 7 ; 12, 18, 5 ; de coups, Alciphr. 3, 6 ; de cris, Hdn 2, 7, 6, etc. ||
2 réciproque, mutuel, Phil. 2, 175 ; ἐπ. χεροῖν, Soph. Ant. 57, par les mains l’un de l’autre ||
➳ Fém. ἐπαλλήλη, DC. 74, 10.
Étym. ἐπί, ἀλλήλων.
1. op elkaar:
2. opeenvolgend, meteen na elkaar:
3. wederzijds:
ἐπάλληλος, auch fem. ἐπαλλήλη, DS. 3.53 ; einer auf den andern, dicht auf einander, dicht gedrängt ; φάλαγξ Pol. 2.69.9 ; τάξεις 11.11.7 u. Sp.; χιὼν πυκνὴ καὶ ἐπ. Alciphr. 1.23 ; ἡδοναί Hdn. 1.13.15 u. öfter ; βοή, anhaltendes Geschrei, 2.7.6. – Bei Soph. Ant. 57 hat Hermann μόρον κοινὸν κατειργάσαντʼ ἐπαλλήλοιν χεροῖν für ἐπʼ ἀλλ. emend., wechselseitig morden.
ἐπάλληλος, ον
ἀλλήλων
- one after another, ἐπαλλήλοιν χεροῖν by one anotherʼs hands, Soph.